धौम्य उवाच । अवन्तिषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशि । यानि तत्र पवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च ॥
dhaumya uvāca । avantiṣu pratīcyāṁ vai kīrtayiṣyāmi te diśi । yāni tatra pavitrāṇi puṇyāny āyatanāni ca ॥
Who speaks here धौम्य dhaumya
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §88–90 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
धौम्य उवाच । अवन्तिषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशि । यानि तत्र पवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च ॥
dhaumya uvāca । avantiṣu pratīcyāṁ vai kīrtayiṣyāmi te diśi । yāni tatra pavitrāṇi puṇyāny āyatanāni ca ॥
प्रियङ्ग्वाम्रवनोपेता वानीरवनमालिनी । प्रत्यक्स्रोता नदी पुण्या नर्मदा तत्र भारत ॥
priyaṅgvāmravanopetā vānīravanamālinī । pratyaksrotā nadī puṇyā narmadā tatra bhārata ॥
निकेतः ख्यायते पुण्यो यत्र विश्रवसो मुनेः । जज्ञे धनपतिर्यत्र कुबेरो नरवाहनः ॥
niketaḥ khyāyate puṇyo yatra viśravaso muneḥ । jajñe dhanapatir yatra kubero naravāhanaḥ ॥
वैडूर्यशिखरो नाम पुण्यो गिरिवरः शुभः । दिव्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥
vaiḍūryaśikharo nāma puṇyo girivaraḥ śubhaḥ । divyapuṣpaphalās tatra pādapā haritacchadāḥ ॥
तस्य शैलस्य शिखरे सरस्तत्र च धीमतः । प्रफुल्लनलिनं राजन्देवगन्धर्वसेवितम् ॥
tasya śailasya śikhare saras tatra ca dhīmataḥ । praphullanalinaṁ rājan devagandharvasevitam ॥
बह्वाश्चर्यं महाराज दृश्यते तत्र पर्वते । पुण्ये स्वर्गोपमे दिव्ये नित्यं देवर्षिसेविते ॥
bahvāścaryaṁ mahārāja dr̥śyate tatra parvate । puṇye svargopame divye nityaṁ devarṣisevite ॥
ह्रदिनी पुण्यतीर्था च राजर्षेस्तत्र वै सरित् । विश्वामित्रनदी पारा पुण्या परपुरंजय ॥
hradinī puṇyatīrthā ca rājarṣes tatra vai sarit । viśvāmitranadī pārā puṇyā parapuraṁjaya ॥
यस्यास्तीरे सतां मध्ये ययातिर्नहुषात्मजः । पपात स पुनर्लोकाँल्लेभे धर्मान्सनातनान् ॥
yasyās tīre satāṁ madhye yayātir nahuṣātmajaḥ । papāta sa punar lokām̐l lebhe dharmān sanātanān ॥
तत्र पुण्यह्रदस्तात मैनाकश्चैव पर्वतः । बहुमूलफलो वीर असितो नाम पर्वतः ॥
tatra puṇyahradas tāta mainākaś caiva parvataḥ । bahumūlaphalo vīra asito nāma parvataḥ ॥
आश्रमः कक्षसेनस्य पुण्यस्तत्र युधिष्ठिर । च्यवनस्याश्रमश्चैव ख्यातः सर्वत्र पाण्डव । तत्राल्पेनैव सिध्यन्ति मानवास्तपसा विभो ॥
āśramaḥ kakṣasenasya puṇyas tatra yudhiṣṭhira । cyavanasyāśramaś caiva khyātaḥ sarvatra pāṇḍava । tatrālpenaiva sidhyanti mānavās tapasā vibho ॥
जम्बूमार्गो महाराज ऋषीणां भावितात्मनाम् । आश्रमः शाम्यतां श्रेष्ठ मृगद्विजगणायुतः ॥
jambūmārgo mahārāja r̥ṣīṇāṁ bhāvitātmanām । āśramaḥ śāmyatāṁ śreṣṭha mr̥gadvijagaṇāyutaḥ ॥
ततः पुण्यतमा राजन्सततं तापसायुता । केतुमाला च मेध्या च गङ्गारण्यं च भूमिप । ख्यातं च सैन्धवारण्यं पुण्यं द्विजनिषेवितम् ॥
tataḥ puṇyatamā rājan satataṁ tāpasāyutā । ketumālā ca medhyā ca gaṅgāraṇyaṁ ca bhūmipa । khyātaṁ ca saindhavāraṇyaṁ puṇyaṁ dvijaniṣevitam ॥
पितामहसरः पुण्यं पुष्करं नाम भारत । वैखानसानां सिद्धानामृषीणामाश्रमः प्रियः ॥
pitāmahasaraḥ puṇyaṁ puṣkaraṁ nāma bhārata । vaikhānasānāṁ siddhānām r̥ṣīṇām āśramaḥ priyaḥ ॥
अप्यत्र संस्तवार्थाय प्रजापतिरथो जगौ । पुष्करेषु कुरुश्रेष्ठ गाथां सुकृतिनां वर ॥
apy atra saṁstavārthāya prajāpatir atho jagau । puṣkareṣu kuruśreṣṭha gāthāṁ sukr̥tināṁ vara ॥
मनसाप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनस्विनः । पापाणि विप्रणश्यन्ति नाकपृष्ठे च मोदते ॥
manasāpy abhikāmasya puṣkarāṇi manasvinaḥ । pāpāṇi vipraṇaśyanti nākapr̥ṣṭhe ca modate ॥