जनमेजय उवाच । एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् । अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः ॥
janamejaya uvāca । evaṁ hr̥tāyāṁ kr̥ṣṇāyāṁ prāpya kleśam anuttamam । ata ūrdhvaṁ naravyāghrāḥ kim akurvata pāṇḍavāḥ ॥
Who speaks here जनमेजय janamejaya · वैशंपायन vaiśaṃpāyana
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §270–272 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
जनमेजय उवाच । एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् । अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः ॥
janamejaya uvāca । evaṁ hr̥tāyāṁ kr̥ṣṇāyāṁ prāpya kleśam anuttamam । ata ūrdhvaṁ naravyāghrāḥ kim akurvata pāṇḍavāḥ ॥
वैशंपायन उवाच । एवं कृष्णां मोक्षयित्वा विनिर्जित्य जयद्रथम् । आसां चक्रे मुनिगणैर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । evaṁ kr̥ṣṇāṁ mokṣayitvā vinirjitya jayadratham । āsāṁ cakre munigaṇair dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ ॥
तेषां मध्ये महर्षीणां शृण्वतामनुशोचताम् । मार्कण्डेयमिदं वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ॥
teṣāṁ madhye maharṣīṇāṁ śr̥ṇvatām anuśocatām । mārkaṇḍeyam idaṁ vākyam abravīt pāṇḍunandanaḥ ॥
मन्ये कालश्च बलवान्दैवं च विधिनिर्मितम् । भवितव्यं च भूतानां यस्य नास्ति व्यतिक्रमः ॥
manye kālaś ca balavān daivaṁ ca vidhinirmitam । bhavitavyaṁ ca bhūtānāṁ yasya nāsti vyatikramaḥ ॥
कथं हि पत्नीमस्माकं धर्मज्ञां धर्मचारिणीम् । संस्पृशेदीदृशो भावः शुचिं स्तैन्यमिवानृतम् ॥
kathaṁ hi patnīm asmākaṁ dharmajñāṁ dharmacāriṇīm । saṁspr̥śed īdr̥śo bhāvaḥ śuciṁ stainyam ivānr̥tam ॥
न हि पापं कृतं किंचित्कर्म वा निन्दितं क्वचित् । द्रौपद्या ब्राह्मणेष्वेव धर्मः सुचरितो महान् ॥
na hi pāpaṁ kr̥taṁ kiṁ cit karma vā ninditaṁ kva cit । draupadyā brāhmaṇeṣv eva dharmaḥ sucarito mahān ॥
तां जहार बलाद्राजा मूढबुद्धिर्जयद्रथः । तस्याः संहरणात्प्राप्तः शिरसः केशवापनम् । पराजयं च संग्रामे ससहायः समाप्तवान् ॥
tāṁ jahāra balād rājā mūḍhabuddhir jayadrathaḥ । tasyāḥ saṁharaṇāt prāptaḥ śirasaḥ keśavāpanam । parājayaṁ ca saṁgrāme sasahāyaḥ samāptavān ॥
प्रत्याहृता तथास्माभिर्हत्वा तत्सैन्धवं बलम् । तद्दारहरणं प्राप्तमस्माभिरवितर्कितम् ॥
pratyāhr̥tā tathāsmābhir hatvā tat saindhavaṁ balam । tad dāraharaṇaṁ prāptam asmābhir avitarkitam ॥
दुःखश्चायं वने वासो मृगयायां च जीविका । हिंसा च मृगजातीनां वनौकोभिर्वनौकसाम् । ज्ञातिभिर्विप्रवासश्च मिथ्या व्यवसितैरयम् ॥
duḥkhaś cāyaṁ vane vāso mr̥gayāyāṁ ca jīvikā । hiṁsā ca mr̥gajātīnāṁ vanaukobhir vanaukasām । jñātibhir vipravāsaś ca mithyā vyavasitair ayam ॥
अस्ति नूनं मया कश्चिदल्पभाग्यतरो नरः । भवता दृष्टपूर्वो वा श्रुतपूर्वोऽपि वा भवेत् ॥
asti nūnaṁ mayā kaś cid alpabhāgyataro naraḥ । bhavatā dr̥ṣṭapūrvo vā śrutapūrvo ’pi vā bhavet ॥