युधिष्ठिर उवाच । केषां राजा प्रभवति वित्तस्य भरतर्षभ । कया च वृत्त्या वर्तेत तन्मे ब्रूहि पितामह ॥
yudhiṣṭhira uvāca । keṣāṁ rājā prabhavati vittasya bharatarṣabha । kayā ca vr̥ttyā varteta tan me brūhi pitāmaha ॥
Who speaks here भीष्म bhīṣma · युधिष्ठिर yudhiṣṭhira · राक्षस rākṣasa
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §76–78 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
युधिष्ठिर उवाच । केषां राजा प्रभवति वित्तस्य भरतर्षभ । कया च वृत्त्या वर्तेत तन्मे ब्रूहि पितामह ॥
yudhiṣṭhira uvāca । keṣāṁ rājā prabhavati vittasya bharatarṣabha । kayā ca vr̥ttyā varteta tan me brūhi pitāmaha ॥
भीष्म उवाच । अब्राह्मणानां वित्तस्य स्वामी राजेति वैदिकम् । ब्राह्मणानां च ये केचिद्विकर्मस्था भवन्त्युत ॥
bhīṣma uvāca । abrāhmaṇānāṁ vittasya svāmī rājeti vaidikam । brāhmaṇānāṁ ca ye ke cid vikarmasthā bhavanty uta ॥
विकर्मस्थाश्च नोपेक्ष्या विप्रा राज्ञा कथंचन । इति राज्ञां पुरावृत्तमभिजल्पन्ति साधवः ॥
vikarmasthāś ca nopekṣyā viprā rājñā kathaṁ cana । iti rājñāṁ purāvr̥ttam abhijalpanti sādhavaḥ ॥
यस्य स्म विषये राज्ञः स्तेनो भवति वै द्विजः । राज्ञ एवापराधं तं मन्यन्ते किल्बिषं नृप ॥
yasya sma viṣaye rājñaḥ steno bhavati vai dvijaḥ । rājña evāparādhaṁ taṁ manyante kilbiṣaṁ nr̥pa ॥
अभिशस्तमिवात्मानं मन्यन्ते तेन कर्मणा । तस्माद्राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणानन्वपालयन् ॥
abhiśastam ivātmānaṁ manyante tena karmaṇā । tasmād rājarṣayaḥ sarve brāhmaṇān anvapālayan ॥
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । गीतं केकयराजेन ह्रियमाणेन रक्षसा ॥
atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam । gītaṁ kekayarājena hriyamāṇena rakṣasā ॥
केकयानामधिपतिं रक्षो जग्राह दारुणम् । स्वाध्यायेनान्वितं राजन्नरण्ये संशितव्रतम् ॥
kekayānām adhipatiṁ rakṣo jagrāha dāruṇam । svādhyāyenānvitaṁ rājann araṇye saṁśitavratam ॥
राजोवाच । न मे स्तेनो जनपदे न कदर्यो न मद्यपः । नानाहिताग्निर्नायज्वा मामकान्तरमाविशः ॥
rājovāca । na me steno janapade na kadaryo na madyapaḥ । nānāhitāgnir nāyajvā māmakāntaram āviśaḥ ॥
न च मे ब्राह्मणोऽविद्वान्नाव्रती नाप्यसोमपः । नानाहिताग्निर्विषये मामकान्तरमाविशः ॥
na ca me brāhmaṇo ’vidvān nāvratī nāpy asomapaḥ । nānāhitāgnir viṣaye māmakāntaram āviśaḥ ॥
नानाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्यजन्ते विषये मम । अधीते नाव्रती कश्चिन्मामकान्तरमाविशः ॥
nānāptadakṣiṇair yajñair yajante viṣaye mama । adhīte nāvratī kaś cin māmakāntaram āviśaḥ ॥
अधीयतेऽध्यापयन्ति यजन्ते याजयन्ति च । ददति प्रतिगृह्णन्ति षट्सु कर्मस्ववस्थिताः ॥
adhīyate ’dhyāpayanti yajante yājayanti ca । dadati pratigr̥hṇanti ṣaṭsu karmasv avasthitāḥ ॥
पूजिताः संविभक्ताश्च मृदवः सत्यवादिनः । ब्राह्मणा मे स्वकर्मस्था मामकान्तरमाविशः ॥
pūjitāḥ saṁvibhaktāś ca mr̥davaḥ satyavādinaḥ । brāhmaṇā me svakarmasthā māmakāntaram āviśaḥ ॥
न याचन्ते प्रयच्छन्ति सत्यधर्मविशारदाः । नाध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते न च याजकाः ॥
na yācante prayacchanti satyadharmaviśāradāḥ । nādhyāpayanty adhīyante yajante na ca yājakāḥ ॥
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति संग्रामेष्वपलायिनः । क्षत्रिया मे स्वकर्मस्था मामकान्तरमाविशः ॥
brāhmaṇān parirakṣanti saṁgrāmeṣv apalāyinaḥ । kṣatriyā me svakarmasthā māmakāntaram āviśaḥ ॥
कृषिगोरक्षवाणिज्यमुपजीवन्त्यमायया । अप्रमत्ताः क्रियावन्तः सुव्रताः सत्यवादिनः ॥
kr̥ṣigorakṣavāṇijyam upajīvanty amāyayā । apramattāḥ kriyāvantaḥ suvratāḥ satyavādinaḥ ॥
संविभागं दमं शौचं सौहृदं च व्यपाश्रिताः । मम वैश्याः स्वकर्मस्था मामकान्तरमाविशः ॥
saṁvibhāgaṁ damaṁ śaucaṁ sauhr̥daṁ ca vyapāśritāḥ । mama vaiśyāḥ svakarmasthā māmakāntaram āviśaḥ ॥
त्रीन्वर्णाननुतिष्ठन्ति यथावदनसूयकाः । मम शूद्राः स्वकर्मस्था मामकान्तरमाविशः ॥
trīn varṇān anutiṣṭhanti yathāvad anasūyakāḥ । mama śūdrāḥ svakarmasthā māmakāntaram āviśaḥ ॥
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् । संविभक्तास्मि सर्वेषां मामकान्तरमाविशः ॥
kr̥paṇānāthavr̥ddhānāṁ durbalāturayoṣitām । saṁvibhaktāsmi sarveṣāṁ māmakāntaram āviśaḥ ॥
कुलदेशादिधर्माणां प्रथितानां यथाविधि । अव्युच्छेत्तास्मि सर्वेषां मामकान्तरमाविशः ॥
kuladeśādidharmāṇāṁ prathitānāṁ yathāvidhi । avyucchettāsmi sarveṣāṁ māmakāntaram āviśaḥ ॥
तपस्विनो मे विषये पूजिताः परिपालिताः । संविभक्ताश्च सत्कृत्य मामकान्तरमाविशः ॥
tapasvino me viṣaye pūjitāḥ paripālitāḥ । saṁvibhaktāś ca satkr̥tya māmakāntaram āviśaḥ ॥
नासंविभज्य भोक्तास्मि न विशामि परस्त्रियम् । स्वतन्त्रो जातु न क्रीडे मामकान्तरमाविशः ॥
nāsaṁvibhajya bhoktāsmi na viśāmi parastriyam । svatantro jātu na krīḍe māmakāntaram āviśaḥ ॥
नाब्रह्मचारी भिक्षावान्भिक्षुर्वाब्रह्मचारिकः । अनृत्विजं हुतं नास्ति मामकान्तरमाविशः ॥
nābrahmacārī bhikṣāvān bhikṣur vābrahmacārikaḥ । anr̥tvijaṁ hutaṁ nāsti māmakāntaram āviśaḥ ॥
नावजानाम्यहं वृद्धान्न वैद्यान्न तपस्विनः । राष्ट्रे स्वपति जागर्मि मामकान्तरमाविशः ॥
nāvajānāmy ahaṁ vr̥ddhān na vaidyān na tapasvinaḥ । rāṣṭre svapati jāgarmi māmakāntaram āviśaḥ ॥
वेदाध्ययनसंपन्नस्तपस्वी सर्वधर्मवित् । स्वामी सर्वस्य राज्यस्य श्रीमान्मम पुरोहितः ॥
vedādhyayanasaṁpannas tapasvī sarvadharmavit । svāmī sarvasya rājyasya śrīmān mama purohitaḥ ॥
दानेन दिव्यानभिवाञ्छामि लोका;न्सत्येनाथो ब्राह्मणानां च गुप्त्या । शुश्रूषया चापि गुरूनुपैमि; न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः ॥
dānena divyān abhivāñchāmi lokān; satyenātho brāhmaṇānāṁ ca guptyā । śuśrūṣayā cāpi gurūn upaimi; na me bhayaṁ vidyate rākṣasebhyaḥ ॥
न मे राष्ट्रे विधवा ब्रह्मबन्धु;र्न ब्राह्मणः कृपणो नोत चोरः । न पारजायी न च पापकर्मा; न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः ॥
na me rāṣṭre vidhavā brahmabandhur; na brāhmaṇaḥ kr̥paṇo nota coraḥ । na pārajāyī na ca pāpakarmā; na me bhayaṁ vidyate rākṣasebhyaḥ ॥
न मे शस्त्रैरनिर्भिन्नमङ्गे द्व्यङ्गुलमन्तरम् । धर्मार्थं युध्यमानस्य मामकान्तरमाविशः ॥
na me śastrair anirbhinnam aṅge dvyaṅgulam antaram । dharmārthaṁ yudhyamānasya māmakāntaram āviśaḥ ॥
गोब्राह्मणे च यज्ञे च नित्यं स्वस्त्ययनं मम । आशासते जना राष्ट्रे मामकान्तरमाविशः ॥
gobrāhmaṇe ca yajñe ca nityaṁ svastyayanaṁ mama । āśāsate janā rāṣṭre māmakāntaram āviśaḥ ॥
राक्षस उवाच । यस्मात्सर्वास्ववस्थासु धर्ममेवान्ववेक्षसे । तस्मात्प्राप्नुहि कैकेय गृहान्स्वस्ति व्रजाम्यहम् ॥
rākṣasa uvāca । yasmāt sarvāsv avasthāsu dharmam evānvavekṣase । tasmāt prāpnuhi kaikeya gr̥hān svasti vrajāmy aham ॥
येषां गोब्राह्मणा रक्ष्याः प्रजा रक्ष्याश्च केकय । न रक्षोभ्यो भयं तेषां कुत एव तु मानुषात् ॥
yeṣāṁ gobrāhmaṇā rakṣyāḥ prajā rakṣyāś ca kekaya । na rakṣobhyo bhayaṁ teṣāṁ kuta eva tu mānuṣāt ॥
येषां पुरोगमा विप्रा येषां ब्रह्मबलं बलम् । प्रियातिथ्यास्तथा दारास्ते वै स्वर्गजितो नराः ॥
yeṣāṁ purogamā viprā yeṣāṁ brahmabalaṁ balam । priyātithyās tathā dārās te vai svargajito narāḥ ॥
भीष्म उवाच । तस्माद्द्विजातीन्रक्षेत ते हि रक्षन्ति रक्षिताः । आशीरेषां भवेद्राज्ञां राष्ट्रं सम्यक्प्रवर्धते ॥
bhīṣma uvāca । tasmād dvijātīn rakṣeta te hi rakṣanti rakṣitāḥ । āśīr eṣāṁ bhaved rājñāṁ rāṣṭraṁ samyak pravardhate ॥
तस्माद्राज्ञा विशेषेण विकर्मस्था द्विजातयः । नियम्याः संविभज्याश्च प्रजानुग्रहकारणात् ॥
tasmād rājñā viśeṣeṇa vikarmasthā dvijātayaḥ । niyamyāḥ saṁvibhajyāś ca prajānugrahakāraṇāt ॥
य एवं वर्तते राजा पौरजानपदेष्विह । अनुभूयेह भद्राणि प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ॥
ya evaṁ vartate rājā paurajānapadeṣv iha । anubhūyeha bhadrāṇi prāpnotīndrasalokatām ॥