संजय उवाच । पुत्रं तु निहतं श्रुत्वा इरावन्तं धनंजयः । दुःखेन महताविष्टो निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥
saṁjaya uvāca । putraṁ tu nihataṁ śrutvā irāvantaṁ dhanaṁjayaḥ । duḥkhena mahatāviṣṭo niḥśvasan pannago yathā ॥
Who speaks here संजय saṃjaya
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §96–98 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
संजय उवाच । पुत्रं तु निहतं श्रुत्वा इरावन्तं धनंजयः । दुःखेन महताविष्टो निःश्वसन्पन्नगो यथा ॥
saṁjaya uvāca । putraṁ tu nihataṁ śrutvā irāvantaṁ dhanaṁjayaḥ । duḥkhena mahatāviṣṭo niḥśvasan pannago yathā ॥
अब्रवीत्समरे राजन्वासुदेवमिदं वचः । इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्टवान्पुरा ॥
abravīt samare rājan vāsudevam idaṁ vacaḥ । idaṁ nūnaṁ mahāprājño viduro dr̥ṣṭavān purā ॥
कुरूणां पाण्डवानां च क्षयं घोरं महामतिः । ततो निवारयितवान्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥
kurūṇāṁ pāṇḍavānāṁ ca kṣayaṁ ghoraṁ mahāmatiḥ । tato nivārayitavān dhr̥tarāṣṭraṁ janeśvaram ॥
अवध्या बहवो वीराः संग्रामे मधुसूदन । निहताः कौरवैः संख्ये तथास्माभिश्च ते हताः ॥
avadhyā bahavo vīrāḥ saṁgrāme madhusūdana । nihatāḥ kauravaiḥ saṁkhye tathāsmābhiś ca te hatāḥ ॥
अर्थहेतोर्नरश्रेष्ठ क्रियते कर्म कुत्सितम् । धिगर्थान्यत्कृते ह्येवं क्रियते ज्ञातिसंक्षयः ॥
arthahetor naraśreṣṭha kriyate karma kutsitam । dhig arthān yatkr̥te hy evaṁ kriyate jñātisaṁkṣayaḥ ॥
अधनस्य मृतं श्रेयो न च ज्ञातिवधाद्धनम् । किं नु प्राप्स्यामहे कृष्ण हत्वा ज्ञातीन्समागतान् ॥
adhanasya mr̥taṁ śreyo na ca jñātivadhād dhanam । kiṁ nu prāpsyāmahe kr̥ṣṇa hatvā jñātīn samāgatān ॥
दुर्योधनापराधेन शकुनेः सौबलस्य च । क्षत्रिया निधनं यान्ति कर्णदुर्मन्त्रितेन च ॥
duryodhanāparādhena śakuneḥ saubalasya ca । kṣatriyā nidhanaṁ yānti karṇadurmantritena ca ॥
इदानीं च विजानामि सुकृतं मधुसूदन । कृतं राज्ञा महाबाहो याचता स्म सुयोधनम् । राज्यार्धं पञ्च वा ग्रामान्नाकार्षीत्स च दुर्मतिः ॥
idānīṁ ca vijānāmi sukr̥taṁ madhusūdana । kr̥taṁ rājñā mahābāho yācatā sma suyodhanam । rājyārdhaṁ pañca vā grāmān nākārṣīt sa ca durmatiḥ ॥
दृष्ट्वा हि क्षत्रियाञ्शूराञ्शयानान्धरणीतले । निन्दामि भृशमात्मानं धिगस्तु क्षत्रजीविकाम् ॥
dr̥ṣṭvā hi kṣatriyāñ śūrāñ śayānān dharaṇītale । nindāmi bhr̥śam ātmānaṁ dhig astu kṣatrajīvikām ॥
अशक्तमिति मामेते ज्ञास्यन्ति क्षत्रिया रणे । युद्धं ममैभिरुचितं ज्ञातिभिर्मधुसूदन ॥
aśaktam iti mām ete jñāsyanti kṣatriyā raṇe । yuddhaṁ mamaibhirucitaṁ jñātibhir madhusūdana ॥
संचोदय हयान्क्षिप्रं धार्तराष्ट्रचमूं प्रति । प्रतरिष्ये महापारं भुजाभ्यां समरोदधिम् । नायं क्लीबयितुं कालो विद्यते माधव क्वचित् ॥
saṁcodaya hayān kṣipraṁ dhārtarāṣṭracamūṁ prati । pratariṣye mahāpāraṁ bhujābhyāṁ samarodadhim । nāyaṁ klībayituṁ kālo vidyate mādhava kva cit ॥
एवमुक्तस्तु पार्थेन केशवः परवीरहा । चोदयामास तानश्वान्पाण्डुरान्वातरंहसः ॥
evam uktas tu pārthena keśavaḥ paravīrahā । codayām āsa tān aśvān pāṇḍurān vātaraṁhasaḥ ॥
अथ शब्दो महानासीत्तव सैन्यस्य भारत । मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥
atha śabdo mahān āsīt tava sainyasya bhārata । mārutoddhūtavegasya sāgarasyeva parvaṇi ॥
अपराह्णे महाराज संग्रामः समपद्यत । पर्जन्यसमनिर्घोषो भीष्मस्य सह पाण्डवैः ॥
aparāhṇe mahārāja saṁgrāmaḥ samapadyata । parjanyasamanirghoṣo bhīṣmasya saha pāṇḍavaiḥ ॥
ततो राजंस्तव सुता भीमसेनमुपाद्रवन् । परिवार्य रणे द्रोणं वसवो वासवं यथा ॥
tato rājaṁs tava sutā bhīmasenam upādravan । parivārya raṇe droṇaṁ vasavo vāsavaṁ yathā ॥
ततः शांतनवो भीष्मः कृपश्च रथिनां वरः । भगदत्तः सुशर्मा च धनंजयमुपाद्रवन् ॥
tataḥ śāṁtanavo bhīṣmaḥ kr̥paś ca rathināṁ varaḥ । bhagadattaḥ suśarmā ca dhanaṁjayam upādravan ॥
हार्दिक्यो बाह्लिकश्चैव सात्यकिं समभिद्रुतौ । अम्बष्ठकस्तु नृपतिरभिमन्युमवारयत् ॥
hārdikyo bāhlikaś caiva sātyakiṁ samabhidrutau । ambaṣṭhakas tu nr̥patir abhimanyum avārayat ॥
शेषास्त्वन्ये महाराज शेषानेव महारथान् । ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम् ॥
śeṣās tv anye mahārāja śeṣān eva mahārathān । tataḥ pravavr̥te yuddhaṁ ghorarūpaṁ bhayāvaham ॥
भीमसेनस्तु संप्रेक्ष्य पुत्रांस्तव जनेश्वर । प्रजज्वाल रणे क्रुद्धो हविषा हव्यवाडिव ॥
bhīmasenas tu saṁprekṣya putrāṁs tava janeśvara । prajajvāla raṇe kruddho haviṣā havyavāḍ iva ॥
पुत्रास्तु तव कौन्तेयं छादयां चक्रिरे शरैः । प्रावृषीव महाराज जलदाः पर्वतं यथा ॥
putrās tu tava kaunteyaṁ chādayāṁ cakrire śaraiḥ । prāvr̥ṣīva mahārāja jaladāḥ parvataṁ yathā ॥
स च्छाद्यमानो बहुधा पुत्रैस्तव विशां पते । सृक्किणी विलिहन्वीरः शार्दूल इव दर्पितः ॥
sa cchādyamāno bahudhā putrais tava viśāṁ pate । sr̥kkiṇī vilihan vīraḥ śārdūla iva darpitaḥ ॥
व्यूढोरस्कं ततो भीमः पातयामास पार्थिव । क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन सोऽभवद्गतजीवितः ॥
vyūḍhoraskaṁ tato bhīmaḥ pātayām āsa pārthiva । kṣurapreṇa sutīkṣṇena so ’bhavad gatajīvitaḥ ॥
अपरेण तु भल्लेन पीतेन निशितेन च । अपातयत्कुण्डलिनं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥
apareṇa tu bhallena pītena niśitena ca । apātayat kuṇḍalinaṁ siṁhaḥ kṣudramr̥gaṁ yathā ॥
ततः सुनिशितान्पीतान्समादत्त शिलीमुखान् । स सप्त त्वरया युक्तः पुत्रांस्ते प्राप्य मारिष ॥
tataḥ suniśitān pītān samādatta śilīmukhān । sa sapta tvarayā yuktaḥ putrāṁs te prāpya māriṣa ॥
प्रेषिता भीमसेनेन शरास्ते दृढधन्वना । अपातयन्त पुत्रांस्ते रथेभ्यः सुमहारथान् ॥
preṣitā bhīmasenena śarās te dr̥ḍhadhanvanā । apātayanta putrāṁs te rathebhyaḥ sumahārathān ॥
अनाधृष्टिं कुण्डभेदं वैराटं दीर्घलोचनम् । दीर्घबाहुं सुबाहुं च तथैव कनकध्वजम् ॥
anādhr̥ṣṭiṁ kuṇḍabhedaṁ vairāṭaṁ dīrghalocanam । dīrghabāhuṁ subāhuṁ ca tathaiva kanakadhvajam ॥
प्रपतन्त स्म ते वीरा विरेजुर्भरतर्षभ । वसन्ते पुष्पशबलाश्चूताः प्रपतिता इव ॥
prapatanta sma te vīrā virejur bharatarṣabha । vasante puṣpaśabalāś cūtāḥ prapatitā iva ॥
ततः प्रदुद्रुवुः शेषाः पुत्रास्तव विशां पते । तं कालमिव मन्यन्तो भीमसेनं महाबलम् ॥
tataḥ pradudruvuḥ śeṣāḥ putrās tava viśāṁ pate । taṁ kālam iva manyanto bhīmasenaṁ mahābalam ॥
द्रोणस्तु समरे वीरं निर्दहन्तं सुतांस्तव । यथाद्रिं वारिधाराभिः समन्ताद्व्यकिरच्छरैः ॥
droṇas tu samare vīraṁ nirdahantaṁ sutāṁs tava । yathādriṁ vāridhārābhiḥ samantād vyakirac charaiḥ ॥
तत्राद्भुतमपश्याम कुन्तीपुत्रस्य पौरुषम् । द्रोणेन वार्यमाणोऽपि निजघ्ने यत्सुतांस्तव ॥
tatrādbhutam apaśyāma kuntīputrasya pauruṣam । droṇena vāryamāṇo ’pi nijaghne yat sutāṁs tava ॥
यथा हि गोवृषो वर्षं संधारयति खात्पतत् । भीमस्तथा द्रोणमुक्तं शरवर्षमदीधरत् ॥
yathā hi govr̥ṣo varṣaṁ saṁdhārayati khāt patat । bhīmas tathā droṇamuktaṁ śaravarṣam adīdharat ॥
अद्भुतं च महाराज तत्र चक्रे वृकोदरः । यत्पुत्रांस्तेऽवधीत्संख्ये द्रोणं चैव न्ययोधयत् ॥
adbhutaṁ ca mahārāja tatra cakre vr̥kodaraḥ । yat putrāṁs te ’vadhīt saṁkhye droṇaṁ caiva nyayodhayat ॥
पुत्रेषु तव वीरेषु चिक्रीडार्जुनपूर्वजः । मृगेष्विव महाराज चरन्व्याघ्रो महाबलः ॥
putreṣu tava vīreṣu cikrīḍārjunapūrvajaḥ । mr̥geṣv iva mahārāja caran vyāghro mahābalaḥ ॥
यथा वा पशुमध्यस्थो द्रावयेत पशून्वृकः । वृकोदरस्तव सुतांस्तथा व्यद्रावयद्रणे ॥
yathā vā paśumadhyastho drāvayeta paśūn vr̥kaḥ । vr̥kodaras tava sutāṁs tathā vyadrāvayad raṇe ॥
गाङ्गेयो भगदत्तश्च गौतमश्च महारथः । पाण्डवं रभसं युद्धे वारयामासुरर्जुनम् ॥
gāṅgeyo bhagadattaś ca gautamaś ca mahārathaḥ । pāṇḍavaṁ rabhasaṁ yuddhe vārayām āsur arjunam ॥
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां सोऽतिरथो रणे । प्रवीरांस्तव सैन्येषु प्रेषयामास मृत्यवे ॥
astrair astrāṇi saṁvārya teṣāṁ so ’tiratho raṇe । pravīrāṁs tava sainyeṣu preṣayām āsa mr̥tyave ॥
अभिमन्युश्च राजानमम्बष्ठं लोकविश्रुतम् । विरथं रथिनां श्रेष्ठं कारयामास सायकैः ॥
abhimanyuś ca rājānam ambaṣṭhaṁ lokaviśrutam । virathaṁ rathināṁ śreṣṭhaṁ kārayām āsa sāyakaiḥ ॥
विरथो वध्यमानः स सौभद्रेण यशस्विना । अवप्लुत्य रथात्तूर्णं सव्रीडो मनुजाधिपः ॥
viratho vadhyamānaḥ sa saubhadreṇa yaśasvinā । avaplutya rathāt tūrṇaṁ savrīḍo manujādhipaḥ ॥
असिं चिक्षेप समरे सौभद्रस्य महात्मनः । आरुरोह रथं चैव हार्दिक्यस्य महात्मनः ॥
asiṁ cikṣepa samare saubhadrasya mahātmanaḥ । āruroha rathaṁ caiva hārdikyasya mahātmanaḥ ॥
आपतन्तं तु निस्त्रिंशं युद्धमार्गविशारदः । लाघवाद्व्यंसयामास सौभद्रः परवीरहा ॥
āpatantaṁ tu nistriṁśaṁ yuddhamārgaviśāradaḥ । lāghavād vyaṁsayām āsa saubhadraḥ paravīrahā ॥
व्यंसितं वीक्ष्य निस्त्रिंशं सौभद्रेण रणे तदा । साधु साध्विति सैन्यानां प्रणादोऽभूद्विशां पते ॥
vyaṁsitaṁ vīkṣya nistriṁśaṁ saubhadreṇa raṇe tadā । sādhu sādhv iti sainyānāṁ praṇādo ’bhūd viśāṁ pate ॥
धृष्टद्युम्नमुखास्त्वन्ये तव सैन्यमयोधयन् । तथैव तावकाः सर्वे पाण्डुसैन्यमयोधयन् ॥
dhr̥ṣṭadyumnamukhās tv anye tava sainyam ayodhayan । tathaiva tāvakāḥ sarve pāṇḍusainyam ayodhayan ॥
तत्राक्रन्दो महानासीत्तव तेषां च भारत । निघ्नतां भृशमन्योन्यं कुर्वतां कर्म दुष्करम् ॥
tatrākrando mahān āsīt tava teṣāṁ ca bhārata । nighnatāṁ bhr̥śam anyonyaṁ kurvatāṁ karma duṣkaram ॥
अन्योन्यं हि रणे शूराः केशेष्वाक्षिप्य मारिष । नखैर्दन्तैरयुध्यन्त मुष्टिभिर्जानुभिस्तथा ॥
anyonyaṁ hi raṇe śūrāḥ keśeṣv ākṣipya māriṣa । nakhair dantair ayudhyanta muṣṭibhir jānubhis tathā ॥
बाहुभिश्च तलैश्चैव निस्त्रिंशैश्च सुसंशितैः । विवरं प्राप्य चान्योन्यमनयन्यमसादनम् ॥
bāhubhiś ca talaiś caiva nistriṁśaiś ca susaṁśitaiḥ । vivaraṁ prāpya cānyonyam anayan yamasādanam ॥
न्यहनच्च पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं रणे । व्याकुलीकृतसंकल्पा युयुधुस्तत्र मानवाः ॥
nyahanac ca pitā putraṁ putraś ca pitaraṁ raṇe । vyākulīkr̥tasaṁkalpā yuyudhus tatra mānavāḥ ॥
रणे चारूणि चापानि हेमपृष्ठानि भारत । हतानामपविद्धानि कलापाश्च महाधनाः ॥
raṇe cārūṇi cāpāni hemapr̥ṣṭhāni bhārata । hatānām apaviddhāni kalāpāś ca mahādhanāḥ ॥
जातरूपमयैः पुङ्खै राजतैश्च शिताः शराः । तैलधौता व्यराजन्त निर्मुक्तभुजगोपमाः ॥
jātarūpamayaiḥ puṅkhai rājataiś ca śitāḥ śarāḥ । tailadhautā vyarājanta nirmuktabhujagopamāḥ ॥
हस्तिदन्तत्सरून्खड्गाञ्जातरूपपरिष्कृतान् । चर्माणि चापविद्धानि रुक्मपृष्ठानि धन्विनाम् ॥
hastidantatsarūn khaḍgāñ jātarūpapariṣkr̥tān । carmāṇi cāpaviddhāni rukmapr̥ṣṭhāni dhanvinām ॥
सुवर्णविकृतप्रासान्पट्टिशान्हेमभूषितान् । जातरूपमयाश्चर्ष्टीः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ॥
suvarṇavikr̥taprāsān paṭṭiśān hemabhūṣitān । jātarūpamayāś carṣṭīḥ śaktyaś ca kanakojjvalāḥ ॥
अपकृत्ताश्च पतिता मुसलानि गुरूणि च । परिघान्पट्टिशांश्चैव भिण्डिपालांश्च मारिष ॥
apakr̥ttāś ca patitā musalāni gurūṇi ca । parighān paṭṭiśāṁś caiva bhiṇḍipālāṁś ca māriṣa ॥
पतितांस्तोमरांश्चापि चित्रा हेमपरिष्कृताः । कुथाश्च बहुधाकाराश्चामरव्यजनानि च ॥
patitāṁs tomarāṁś cāpi citrā hemapariṣkr̥tāḥ । kuthāś ca bahudhākārāś cāmaravyajanāni ca ॥
नानाविधानि शस्त्राणि विसृज्य पतिता नराः । जीवन्त इव दृश्यन्ते गतसत्त्वा महारथाः ॥
nānāvidhāni śastrāṇi visr̥jya patitā narāḥ । jīvanta iva dr̥śyante gatasattvā mahārathāḥ ॥
गदाविमथितैर्गात्रैर्मुसलैर्भिन्नमस्तकाः । गजवाजिरथक्षुण्णाः शेरते स्म नराः क्षितौ ॥
gadāvimathitair gātrair musalair bhinnamastakāḥ । gajavājirathakṣuṇṇāḥ śerate sma narāḥ kṣitau ॥
तथैवाश्वनृनागानां शरीरैराबभौ तदा । संछन्ना वसुधा राजन्पर्वतैरिव सर्वतः ॥
tathaivāśvanr̥nāgānāṁ śarīrair ābabhau tadā । saṁchannā vasudhā rājan parvatair iva sarvataḥ ॥
समरे पतितैश्चैव शक्त्यृष्टिशरतोमरैः । निस्त्रिंशैः पट्टिशैः प्रासैरयस्कुन्तैः परश्वधैः ॥
samare patitaiś caiva śaktyr̥ṣṭiśaratomaraiḥ । nistriṁśaiḥ paṭṭiśaiḥ prāsair ayaskuntaiḥ paraśvadhaiḥ ॥
परिघैर्भिण्डिपालैश्च शतघ्नीभिस्तथैव च । शरीरैः शस्त्रभिन्नैश्च समास्तीर्यत मेदिनी ॥
parighair bhiṇḍipālaiś ca śataghnībhis tathaiva ca । śarīraiḥ śastrabhinnaiś ca samāstīryata medinī ॥
निःशब्दैरल्पशब्दैश्च शोणितौघपरिप्लुतैः । गतासुभिरमित्रघ्न विबभौ संवृता मही ॥
niḥśabdair alpaśabdaiś ca śoṇitaughapariplutaiḥ । gatāsubhir amitraghna vibabhau saṁvr̥tā mahī ॥
सतलत्रैः सकेयूरैर्बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः । हस्तिहस्तोपमैश्छिन्नैरूरुभिश्च तरस्विनाम् ॥
satalatraiḥ sakeyūrair bāhubhiś candanokṣitaiḥ । hastihastopamaiś chinnair ūrubhiś ca tarasvinām ॥
बद्धचूडामणिधरैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः । पतितैर्वृषभाक्षाणां बभौ भारत मेदिनी ॥
baddhacūḍāmaṇidharaiḥ śirobhiś ca sakuṇḍalaiḥ । patitair vr̥ṣabhākṣāṇāṁ babhau bhārata medinī ॥
कवचैः शोणितादिग्धैर्विप्रकीर्णैश्च काञ्चनैः । रराज सुभृशं भूमिः शान्तार्चिभिरिवानलैः ॥
kavacaiḥ śoṇitādigdhair viprakīrṇaiś ca kāñcanaiḥ । rarāja subhr̥śaṁ bhūmiḥ śāntārcibhir ivānalaiḥ ॥
विप्रविद्धैः कलापैश्च पतितैश्च शरासनैः । विप्रकीर्णैः शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः समन्ततः ॥
vipraviddhaiḥ kalāpaiś ca patitaiś ca śarāsanaiḥ । viprakīrṇaiḥ śaraiś cāpi rukmapuṅkhaiḥ samantataḥ ॥
रथैश्च बहुभिर्भग्नैः किङ्किणीजालमालिभिः । वाजिभिश्च हतैः कीर्णैः स्रस्तजिह्वैः सशोणितैः ॥
rathaiś ca bahubhir bhagnaiḥ kiṅkiṇījālamālibhiḥ । vājibhiś ca hataiḥ kīrṇaiḥ srastajihvaiḥ saśoṇitaiḥ ॥
अनुकर्षैः पताकाभिरुपासङ्गैर्ध्वजैरपि । प्रवीराणां महाशङ्खैर्विप्रकीर्णैश्च पाण्डुरैः ॥
anukarṣaiḥ patākābhir upāsaṅgair dhvajair api । pravīrāṇāṁ mahāśaṅkhair viprakīrṇaiś ca pāṇḍuraiḥ ॥
स्रस्तहस्तैश्च मातङ्गैः शयानैर्विबभौ मही । नानारूपैरलंकारैः प्रमदेवाभ्यलंकृता ॥
srastahastaiś ca mātaṅgaiḥ śayānair vibabhau mahī । nānārūpair alaṁkāraiḥ pramadevābhyalaṁkr̥tā ॥
दन्तिभिश्चापरैस्तत्र सप्रासैर्गाढवेदनैः । करैः शब्दं विमुञ्चद्भिः शीकरं च मुहुर्मुहुः । विबभौ तद्रणस्थानं धम्यमानैरिवाचलैः ॥
dantibhiś cāparais tatra saprāsair gāḍhavedanaiḥ । karaiḥ śabdaṁ vimuñcadbhiḥ śīkaraṁ ca muhur muhuḥ । vibabhau tad raṇasthānaṁ dhamyamānair ivācalaiḥ ॥
नानारागैः कम्बलैश्च परिस्तोमैश्च दन्तिनाम् । वैडूर्यमणिदण्डैश्च पतितैरङ्कुशैः शुभैः ॥
nānārāgaiḥ kambalaiś ca paristomaiś ca dantinām । vaiḍūryamaṇidaṇḍaiś ca patitair aṅkuśaiḥ śubhaiḥ ॥
घण्टाभिश्च गजेन्द्राणां पतिताभिः समन्ततः । विघाटितविचित्राभिः कुथाभी राङ्कवैस्तथा ॥
ghaṇṭābhiś ca gajendrāṇāṁ patitābhiḥ samantataḥ । vighāṭitavicitrābhiḥ kuthābhī rāṅkavais tathā ॥
ग्रैवेयैश्चित्ररूपैश्च रुक्मकक्ष्याभिरेव च । यन्त्रैश्च बहुधा छिन्नैस्तोमरैश्च सकम्पनैः ॥
graiveyaiś citrarūpaiś ca rukmakakṣyābhir eva ca । yantraiś ca bahudhā chinnais tomaraiś ca sakampanaiḥ ॥
अश्वानां रेणुकपिलै रुक्मच्छन्नैरुरश्छदैः । सादिनां च भुजैश्छिन्नैः पतितैः साङ्गदैस्तथा ॥
aśvānāṁ reṇukapilai rukmacchannair uraśchadaiḥ । sādināṁ ca bhujaiś chinnaiḥ patitaiḥ sāṅgadais tathā ॥
प्रासैश्च विमलैस्तीक्ष्णैर्विमलाभिस्तथर्ष्टिभिः । उष्णीषैश्च तथा छिन्नैः प्रविद्धैश्च ततस्ततः ॥
prāsaiś ca vimalais tīkṣṇair vimalābhis tatharṣṭibhiḥ । uṣṇīṣaiś ca tathā chinnaiḥ praviddhaiś ca tatas tataḥ ॥
विचित्रैरर्धचन्द्रैश्च जातरूपपरिष्कृतैः । अश्वास्तरपरिस्तोमै राङ्कवैर्मृदितैस्तथा ॥
vicitrair ardhacandraiś ca jātarūpapariṣkr̥taiḥ । aśvāstaraparistomai rāṅkavair mr̥ditais tathā ॥
नरेन्द्रचूडामणिभिर्विचित्रैश्च महाधनैः । छत्रैस्तथापविद्धैश्च चामरव्यजनैरपि ॥
narendracūḍāmaṇibhir vicitraiś ca mahādhanaiḥ । chatrais tathāpaviddhaiś ca cāmaravyajanair api ॥
पद्मेन्दुद्युतिभिश्चैव वदनैश्चारुकुण्डलैः । कॢप्तश्मश्रुभिरत्यर्थं वीराणां समलंकृतैः ॥
padmendudyutibhiś caiva vadanaiś cārukuṇḍalaiḥ । kl̥ptaśmaśrubhir atyarthaṁ vīrāṇāṁ samalaṁkr̥taiḥ ॥
अपविद्धैर्महाराज सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलैः । ग्रहनक्षत्रशबला द्यौरिवासीद्वसुंधरा ॥
apaviddhair mahārāja suvarṇojjvalakuṇḍalaiḥ । grahanakṣatraśabalā dyaur ivāsīd vasuṁdharā ॥
एवमेते महासेने मृदिते तत्र भारत । परस्परं समासाद्य तव तेषां च संयुगे ॥
evam ete mahāsene mr̥dite tatra bhārata । parasparaṁ samāsādya tava teṣāṁ ca saṁyuge ॥
तेषु श्रान्तेषु भग्नेषु मृदितेषु च भारत । रात्रिः समभवद्घोरा नापश्याम ततो रणम् ॥
teṣu śrānteṣu bhagneṣu mr̥diteṣu ca bhārata । rātriḥ samabhavad ghorā nāpaśyāma tato raṇam ॥
ततोऽवहारं सैन्यानां प्रचक्रुः कुरुपाण्डवाः । घोरे निशामुखे रौद्रे वर्तमाने सुदारुणे ॥
tato ’vahāraṁ sainyānāṁ pracakruḥ kurupāṇḍavāḥ । ghore niśāmukhe raudre vartamāne sudāruṇe ॥
अवहारं ततः कृत्वा सहिताः कुरुपाण्डवाः । न्यविशन्त यथाकालं गत्वा स्वशिबिरं तदा ॥
avahāraṁ tataḥ kr̥tvā sahitāḥ kurupāṇḍavāḥ । nyaviśanta yathākālaṁ gatvā svaśibiraṁ tadā ॥