जनमेजय उवाच । ते तथा पुरुषव्याघ्रा निहत्य बकराक्षसम् । अत ऊर्ध्वं ततो ब्रह्मन्किमकुर्वत पाण्डवाः ॥
janamejaya uvāca । te tathā puruṣavyāghrā nihatya bakarākṣasam । ata ūrdhvaṁ tato brahman kim akurvata pāṇḍavāḥ ॥
Who speaks here जनमेजय janamejaya · वैशंपायन vaiśaṃpāyana
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §166–168 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
जनमेजय उवाच । ते तथा पुरुषव्याघ्रा निहत्य बकराक्षसम् । अत ऊर्ध्वं ततो ब्रह्मन्किमकुर्वत पाण्डवाः ॥
janamejaya uvāca । te tathā puruṣavyāghrā nihatya bakarākṣasam । ata ūrdhvaṁ tato brahman kim akurvata pāṇḍavāḥ ॥
वैशंपायन उवाच । तत्रैव न्यवसन्राजन्निहत्य बकराक्षसम् । अधीयानाः परं ब्रह्म ब्राह्मणस्य निवेशने ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । tatraiva nyavasan rājan nihatya bakarākṣasam । adhīyānāḥ paraṁ brahma brāhmaṇasya niveśane ॥
ततः कतिपयाहस्य ब्राह्मणः संशितव्रतः । प्रतिश्रयार्थं तद्वेश्म ब्राह्मणस्याजगाम ह ॥
tataḥ katipayāhasya brāhmaṇaḥ saṁśitavrataḥ । pratiśrayārthaṁ tad veśma brāhmaṇasyājagāma ha ॥
स सम्यक्पूजयित्वा तं विद्वान्विप्रर्षभस्तदा । ददौ प्रतिश्रयं तस्मै सदा सर्वातिथिव्रती ॥
sa samyak pūjayitvā taṁ vidvān viprarṣabhas tadā । dadau pratiśrayaṁ tasmai sadā sarvātithivratī ॥
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे सह कुन्त्या नरर्षभाः । उपासां चक्रिरे विप्रं कथयानं कथास्तदा ॥
tatas te pāṇḍavāḥ sarve saha kuntyā nararṣabhāḥ । upāsāṁ cakrire vipraṁ kathayānaṁ kathās tadā ॥
कथयामास देशान्स तीर्थानि विविधानि च । राज्ञां च विविधाश्चर्याः पुराणि विविधानि च ॥
kathayām āsa deśān sa tīrthāni vividhāni ca । rājñāṁ ca vividhāś caryāḥ purāṇi vividhāni ca ॥
स तत्राकथयद्विप्रः कथान्ते जनमेजय । पाञ्चालेष्वद्भुताकारं याज्ञसेन्याः स्वयंवरम् ॥
sa tatrākathayad vipraḥ kathānte janamejaya । pāñcāleṣv adbhutākāraṁ yājñasenyāḥ svayaṁvaram ॥
धृष्टद्युम्नस्य चोत्पत्तिमुत्पत्तिं च शिखण्डिनः । अयोनिजत्वं कृष्णाया द्रुपदस्य महामखे ॥
dhr̥ṣṭadyumnasya cotpattim utpattiṁ ca śikhaṇḍinaḥ । ayonijatvaṁ kr̥ṣṇāyā drupadasya mahāmakhe ॥
तदद्भुततमं श्रुत्वा लोके तस्य महात्मनः । विस्तरेणैव पप्रच्छुः कथां तां पुरुषर्षभाः ॥
tad adbhutatamaṁ śrutvā loke tasya mahātmanaḥ । vistareṇaiva papracchuḥ kathāṁ tāṁ puruṣarṣabhāḥ ॥
कथं द्रुपदपुत्रस्य धृष्टद्युम्नस्य पावकात् । वेदिमध्याच्च कृष्णायाः संभवः कथमद्भुतः ॥
kathaṁ drupadaputrasya dhr̥ṣṭadyumnasya pāvakāt । vedimadhyāc ca kr̥ṣṇāyāḥ saṁbhavaḥ katham adbhutaḥ ॥
कथं द्रोणान्महेष्वासात्सर्वाण्यस्त्राण्यशिक्षत । कथं प्रियसखायौ तौ भिन्नौ कस्य कृतेन च ॥
kathaṁ droṇān maheṣvāsāt sarvāṇy astrāṇy aśikṣata । kathaṁ priyasakhāyau tau bhinnau kasya kr̥tena ca ॥
एवं तैश्चोदितो राजन्स विप्रः पुरुषर्षभैः । कथयामास तत्सर्वं द्रौपदीसंभवं तदा ॥
evaṁ taiś codito rājan sa vipraḥ puruṣarṣabhaiḥ । kathayām āsa tat sarvaṁ draupadīsaṁbhavaṁ tadā ॥