Sarga 38

स तु कृत्वा सुवेलस्य मतिम् आरोहणम् प्रति । लक्ष्मण अनुगतो रामह् सुग्रीवम् इदम् अब्रवीत् ॥

sa tu kṛtvā suvelasya matim ārohaṇam prati | lakṣmaṇa anugato rāmah sugrīvam idam abravīt ||

विभीषणम् च धर्मज्नम् अनुरक्तम् निज़ा चरम् । मन्त्रज्नम् च विधिज्नम् च ज़्लक्ष्णया परया गिरा ॥

vibhīṣaṇam ca dharmajnam anuraktam nizā caram | mantrajnam ca vidhijnam ca zlakṣṇayā parayā girā ||

सुवेलम् साधु ज़ैल इन्द्रम् इमम् धातु ज़तैज़् चितम् । अध्यारोहामहे सर्वे वत्स्यामो अत्र निज़ाम् इमाम् ॥

suvelam sādhu zaila indram imam dhātu zataiz citam | adhyārohāmahe sarve vatsyāmo atra nizām imām ||

लन्काम् च आलोकयिष्यामो निलयम् तस्य रक्षसह् । येन मे मरण अन्ताय हृता भार्या दुरात्मना ॥

lankām ca ālokayiṣyāmo nilayam tasya rakṣasah | yena me maraṇa antāya hṛtā bhāryā durātmanā ||

येन धर्मो न विज्नातो न वृत्तम् न कुलम् तथा । राक्षस्या नीचया बुद्ध्या येन तद् गर्हितम् कृतम् ॥

yena dharmo na vijnāto na vṛttam na kulam tathā | rākṣasyā nīcayā buddhyā yena tad garhitam kṛtam ||

यस्मिन् मे वर्धते रोषह् कीर्तिते राक्षस अधमे । यस्य अपराधान् नीचस्य वधम् द्रक्ष्यामि रक्षसाम् ॥

yasmin me vardhate roṣah kīrtite rākṣasa adhame | yasya aparādhān nīcasya vadham drakṣyāmi rakṣasām ||

एको हि कुरुते पापम् काल पाज़ वज़म् गतः । नीचेन आत्म अपचारेण कुलम् तेन विनज़्यति ॥

eko hi kurute pāpam kāla pāza vazam gataḥ | nīcena ātma apacāreṇa kulam tena vinazyati ||

एवम् सम्मन्त्रयन्न् एव सक्रोधो रावणम् प्रति । रामह् सुवेलम् वासाय चित्र सानुम् उपारुहत् ॥

evam sammantrayann eva sakrodho rāvaṇam prati | rāmah suvelam vāsāya citra sānum upāruhat ||

पृष्ठतो लक्ष्मण च एनम् अन्वगच्चत् समाहितः । सज़रम् चापम् उद्यम्य सुमहद् विक्रमे रतः ॥

pṛṣṭhato lakṣmaṇa ca enam anvagaccat samāhitaḥ | sazaram cāpam udyamya sumahad vikrame rataḥ ||

तम् अन्वरोहत् सुग्रीवह् सामात्यह् सविभीषणह् । हनूमान् अन्गदो नीलो मैन्दो द्विविद;एव च ॥

tam anvarohat sugrīvah sāmātyah savibhīṣaṇah | hanūmān angado nīlo maindo dvivida;eva ca ||

गजो गव अक्षो गवयह् ज़रभो गन्ध मादनह् । पनसह् कुमुदज़् चैव हरो रम्भज़् च यूथपह् ॥

gajo gava akṣo gavayah zarabho gandha mādanah | panasah kumudaz caiva haro rambhaz ca yūthapah ||

जाम्बवांश्च सुषेणश्च ऋषभश्च महामतिः । दुर्मुखश्च महातेजास्तथा शतबलिः कपिः ॥

jāmbavāṃśca suṣeṇaśca ṛṣabhaśca mahāmatiḥ | durmukhaśca mahātejāstathā śatabaliḥ kapiḥ ||

एते च अन्ये च बहवो वानराह् ज़ीघ्र गामिनह् । ते वायु वेग प्रवणास् तम् गिरिम् गिरि चारिणह् ॥

ete ca anye ca bahavo vānarāh zīghra gāminah | te vāyu vega pravaṇās tam girim giri cāriṇah ||

अध्यारोहन्त ज़तज़ह् सुवेलम् यत्र राघवह् । ते त्व् अदीर्घेण कालेन गिरिम् आरुह्य सर्वतह् ॥

adhyārohanta zatazah suvelam yatra rāghavah | te tv adīrgheṇa kālena girim āruhya sarvatah ||

ददृज़ुह् ज़िखरे तस्य विषक्ताम् इव खे पुरीम् । ताम् ज़ुभाम् प्रवत द्वाराम् प्राकार वर ज़ोभिताम् ॥

dadṛzuh zikhare tasya viṣaktām iva khe purīm | tām zubhām pravata dvārām prākāra vara zobhitām ||

लन्काम् राक्षस सम्पूर्णाम् ददृज़ुर् हरि यूथपाह् । प्राकार चय संस्थैज़् च तथा नीलैर् निज़ा चरैह् ॥

lankām rākṣasa sampūrṇām dadṛzur hari yūthapāh | prākāra caya saṃsthaiz ca tathā nīlair nizā caraih ||

ददृज़ुस् ते हरि ज़्रेष्ठाह् प्राकारम् अपरम् कृतम् । ते दृष्ट्वा वानराह् सर्वे राक्षसान् युद्ध कान्क्षिणह् ॥

dadṛzus te hari zreṣṭhāh prākāram aparam kṛtam | te dṛṣṭvā vānarāh sarve rākṣasān yuddha kānkṣiṇah ||

मुमुचुर् विपुलान् नादांस् तत्र रामस्य पज़्यतह् । ततो अस्तम् अगमत् सूर्यह् संध्यया प्रतिरन्जितह् ॥

mumucur vipulān nādāṃs tatra rāmasya pazyatah | tato astam agamat sūryah saṃdhyayā pratiranjitah ||

पूर्ण चन्द्र प्रदीपा च क्षपा समभिवर्तते । ततः स रामो हरि वाहिनी पतिर् । विभीषणेन प्रतिनन्द्य सत्कृतः । सलक्ष्मणो यूथप यूथ सम्वृतः । सुवेल पृष्ठे न्यवसद् यथा सुखम् ॥

pūrṇa candra pradīpā ca kṣapā samabhivartate | tataḥ sa rāmo hari vāhinī patir | vibhīṣaṇena pratinandya satkṛtaḥ | salakṣmaṇo yūthapa yūtha samvṛtaḥ | suvela pṛṣṭhe nyavasad yathā sukham ||