Who speaks here कोटिकाश्य koṭikāśya
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §262–264 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
कोटिकाश्य उवाच । का त्वं कदम्बस्य विनम्य शाखा;मेकाश्रमे तिष्ठसि शोभमाना । देदीप्यमानाग्निशिखेव नक्तं; दोधूयमाना पवनेन सुभ्रूः ॥
koṭikāśya uvāca । kā tvaṁ kadambasya vinamya śākhām; ekāśrame tiṣṭhasi śobhamānā । dedīpyamānāgniśikheva naktaṁ; dodhūyamānā pavanena subhrūḥ ॥
अतीव रूपेण समन्विता त्वं; न चाप्यरण्येषु बिभेषि किं नु । देवी नु यक्षी यदि दानवी वा; वराप्सरा दैत्यवराङ्गना वा ॥
atīva rūpeṇa samanvitā tvaṁ; na cāpy araṇyeṣu bibheṣi kiṁ nu । devī nu yakṣī yadi dānavī vā; varāpsarā daityavarāṅganā vā ॥
वपुष्मती वोरगराजकन्या; वनेचरी वा क्षणदाचरस्त्री । यद्येव राज्ञो वरुणस्य पत्नी; यमस्य सोमस्य धनेश्वरस्य ॥
vapuṣmatī voragarājakanyā; vanecarī vā kṣaṇadācarastrī । yady eva rājño varuṇasya patnī; yamasya somasya dhaneśvarasya ॥
धातुर्विधातुः सवितुर्विभोर्वा; शक्रस्य वा त्वं सदनात्प्रपन्ना । न ह्येव नः पृच्छसि ये वयं स्म; न चापि जानीम तवेह नाथम् ॥
dhātur vidhātuḥ savitur vibhor vā; śakrasya vā tvaṁ sadanāt prapannā । na hy eva naḥ pr̥cchasi ye vayaṁ sma; na cāpi jānīma taveha nātham ॥
वयं हि मानं तव वर्धयन्तः; पृच्छाम भद्रे प्रभवं प्रभुं च । आचक्ष्व बन्धूंश्च पतिं कुलं च; तत्त्वेन यच्चेह करोषि कार्यम् ॥
vayaṁ hi mānaṁ tava vardhayantaḥ; pr̥cchāma bhadre prabhavaṁ prabhuṁ ca । ācakṣva bandhūṁś ca patiṁ kulaṁ ca; tattvena yac ceha karoṣi kāryam ॥
अहं तु राज्ञः सुरथस्य पुत्रो; यं कोटिकाश्येति विदुर्मनुष्याः । असौ तु यस्तिष्ठति काञ्चनाङ्गे; रथे हुतोऽग्निश्चयने यथैव । त्रिगर्तराजः कमलायताक्षि; क्षेमंकरो नाम स एष वीरः ॥
ahaṁ tu rājñaḥ surathasya putro; yaṁ koṭikāśyeti vidur manuṣyāḥ । asau tu yas tiṣṭhati kāñcanāṅge; rathe huto ’gniś cayane yathaiva । trigartarājaḥ kamalāyatākṣi; kṣemaṁkaro nāma sa eṣa vīraḥ ॥
अस्मात्परस्त्वेष महाधनुष्मा;न्पुत्रः कुणिन्दाधिपतेर्वरिष्ठः । निरीक्षते त्वां विपुलायतांसः; सुविस्मितः पर्वतवासनित्यः ॥
asmāt paras tv eṣa mahādhanuṣmān; putraḥ kuṇindādhipater variṣṭhaḥ । nirīkṣate tvāṁ vipulāyatāṁsaḥ; suvismitaḥ parvatavāsanityaḥ ॥
असौ तु यः पुष्करिणीसमीपे; श्यामो युवा तिष्ठति दर्शनीयः । इक्ष्वाकुराज्ञः सुबलस्य पुत्रः; स एष हन्ता द्विषतां सुगात्रि ॥
asau tu yaḥ puṣkariṇīsamīpe; śyāmo yuvā tiṣṭhati darśanīyaḥ । ikṣvākurājñaḥ subalasya putraḥ; sa eṣa hantā dviṣatāṁ sugātri ॥
यस्यानुयात्रं ध्वजिनः प्रयान्ति; सौवीरका द्वादश राजपुत्राः । शोणाश्वयुक्तेषु रथेषु सर्वे; मखेषु दीप्ता इव हव्यवाहाः ॥
yasyānuyātraṁ dhvajinaḥ prayānti; sauvīrakā dvādaśa rājaputrāḥ । śoṇāśvayukteṣu ratheṣu sarve; makheṣu dīptā iva havyavāhāḥ ॥
अङ्गारकः कुञ्जरगुप्तकश्च; शत्रुंजयः संजयसुप्रवृद्धौ । प्रभंकरोऽथ भ्रमरो रविश्च; शूरः प्रतापः कुहरश्च नाम ॥
aṅgārakaḥ kuñjaraguptakaś ca; śatruṁjayaḥ saṁjayasupravr̥ddhau । prabhaṁkaro ’tha bhramaro raviś ca; śūraḥ pratāpaḥ kuharaś ca nāma ॥
यं षट्सहस्रा रथिनोऽनुयान्ति; नागा हयाश्चैव पदातिनश्च । जयद्रथो नाम यदि श्रुतस्ते; सौवीरराजः सुभगे स एषः ॥
yaṁ ṣaṭsahasrā rathino ’nuyānti; nāgā hayāś caiva padātinaś ca । jayadratho nāma yadi śrutas te; sauvīrarājaḥ subhage sa eṣaḥ ॥
तस्यापरे भ्रातरोऽदीनसत्त्वा; बलाहकानीकविदारणाध्याः । सौवीरवीराः प्रवरा युवानो; राजानमेते बलिनोऽनुयान्ति ॥
tasyāpare bhrātaro ’dīnasattvā; balāhakānīkavidāraṇādhyāḥ । sauvīravīrāḥ pravarā yuvāno; rājānam ete balino ’nuyānti ॥
एतैः सहायैरुपयाति राजा; मरुद्गणैरिन्द्र इवाभिगुप्तः । अजानतां ख्यापय नः सुकेशि; कस्यासि भार्या दुहिता च कस्य ॥
etaiḥ sahāyair upayāti rājā; marudgaṇair indra ivābhiguptaḥ । ajānatāṁ khyāpaya naḥ sukeśi; kasyāsi bhāryā duhitā ca kasya ॥