जनमेजय उवाच । आपगेयं महात्मानं भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् । पितामहं भारतानां ध्वजं सर्वमहीक्षिताम् ॥
janamejaya uvāca । āpageyaṁ mahātmānaṁ bhīṣmaṁ śastrabhr̥tāṁ varam । pitāmahaṁ bhāratānāṁ dhvajaṁ sarvamahīkṣitām ॥
Who speaks here वैशंपायन vaiśaṃpāyana · जनमेजय janamejaya · वासुदेव vāsudeva
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §157–159 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
जनमेजय उवाच । आपगेयं महात्मानं भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् । पितामहं भारतानां ध्वजं सर्वमहीक्षिताम् ॥
janamejaya uvāca । āpageyaṁ mahātmānaṁ bhīṣmaṁ śastrabhr̥tāṁ varam । pitāmahaṁ bhāratānāṁ dhvajaṁ sarvamahīkṣitām ॥
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया पृथिवीसमम् । समुद्रमिव गाम्भीर्ये हिमवन्तमिव स्थिरम् ॥
br̥haspatisamaṁ buddhyā kṣamayā pr̥thivīsamam । samudram iva gāmbhīrye himavantam iva sthiram ॥
प्रजापतिमिवौदार्ये तेजसा भास्करोपमम् । महेन्द्रमिव शत्रूणां ध्वंसनं शरवृष्टिभिः ॥
prajāpatim ivaudārye tejasā bhāskaropamam । mahendram iva śatrūṇāṁ dhvaṁsanaṁ śaravr̥ṣṭibhiḥ ॥
रणयज्ञे प्रतिभये स्वाभीले लोमहर्षणे । दीक्षितं चिररात्राय श्रुत्वा राजा युधिष्ठिरः ॥
raṇayajñe pratibhaye svābhīle lomaharṣaṇe । dīkṣitaṁ cirarātrāya śrutvā rājā yudhiṣṭhiraḥ ॥
किमब्रवीन्महाबाहुः सर्वधर्मविशारदः । भीमसेनार्जुनौ वापि कृष्णो वा प्रत्यपद्यत ॥
kim abravīn mahābāhuḥ sarvadharmaviśāradaḥ । bhīmasenārjunau vāpi kr̥ṣṇo vā pratyapadyata ॥
वैशंपायन उवाच । आपद्धर्मार्थकुशलो महाबुद्धिर्युधिष्ठिरः । सर्वान्भ्रातॄन्समानीय वासुदेवं च सात्वतम् । उवाच वदतां श्रेष्ठः सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । āpaddharmārthakuśalo mahābuddhir yudhiṣṭhiraḥ । sarvān bhrātr̥̄n samānīya vāsudevaṁ ca sātvatam । uvāca vadatāṁ śreṣṭhaḥ sāntvapūrvam idaṁ vacaḥ ॥
पर्याक्रामत सैन्यानि यत्तास्तिष्ठत दंशिताः । पितामहेन वो युद्धं पूर्वमेव भविष्यति । तस्मात्सप्तसु सेनासु प्रणेतॄन्मम पश्यत ॥
paryākrāmata sainyāni yattās tiṣṭhata daṁśitāḥ । pitāmahena vo yuddhaṁ pūrvam eva bhaviṣyati । tasmāt saptasu senāsu praṇetr̥̄n mama paśyata ॥
वासुदेव उवाच । यथार्हति भवान्वक्तुमस्मिन्काल उपस्थिते । तथेदमर्थवद्वाक्यमुक्तं ते भरतर्षभ ॥
vāsudeva uvāca । yathārhati bhavān vaktum asmin kāla upasthite । tathedam arthavad vākyam uktaṁ te bharatarṣabha ॥
रोचते मे महाबाहो क्रियतां यदनन्तरम् । नायकास्तव सेनायामभिषिच्यन्तु सप्त वै ॥
rocate me mahābāho kriyatāṁ yad anantaram । nāyakās tava senāyām abhiṣicyantu sapta vai ॥
वैशंपायन उवाच । ततो द्रुपदमानाय्य विराटं शिनिपुंगवम् । धृष्टद्युम्नं च पाञ्चाल्यं धृष्टकेतुं च पार्थिवम् । शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं सहदेवं च मागधम् ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । tato drupadam ānāyya virāṭaṁ śinipuṁgavam । dhr̥ṣṭadyumnaṁ ca pāñcālyaṁ dhr̥ṣṭaketuṁ ca pārthivam । śikhaṇḍinaṁ ca pāñcālyaṁ sahadevaṁ ca māgadham ॥
एतान्सप्त महेष्वासान्वीरान्युद्धाभिनन्दिनः । सेनाप्रणेतॄन्विधिवदभ्यषिञ्चद्युधिष्ठिरः ॥
etān sapta maheṣvāsān vīrān yuddhābhinandinaḥ । senāpraṇetr̥̄n vidhivad abhyaṣiñcad yudhiṣṭhiraḥ ॥
सर्वसेनापतिं चात्र धृष्टद्युम्नमुपादिशत् । द्रोणान्तहेतोरुत्पन्नो य इद्धाज्जातवेदसः ॥
sarvasenāpatiṁ cātra dhr̥ṣṭadyumnam upādiśat । droṇāntahetor utpanno ya iddhāj jātavedasaḥ ॥
सर्वेषामेव तेषां तु समस्तानां महात्मनाम् । सेनापतिपतिं चक्रे गुडाकेशं धनंजयम् ॥
sarveṣām eva teṣāṁ tu samastānāṁ mahātmanām । senāpatipatiṁ cakre guḍākeśaṁ dhanaṁjayam ॥
अर्जुनस्यापि नेता च संयन्ता चैव वाजिनाम् । संकर्षणानुजः श्रीमान्महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥
arjunasyāpi netā ca saṁyantā caiva vājinām । saṁkarṣaṇānujaḥ śrīmān mahābuddhir janārdanaḥ ॥
तद्दृष्ट्वोपस्थितं युद्धं समासन्नं महात्ययम् । प्राविशद्भवनं राज्ञः पाण्डवस्य हलायुधः ॥
tad dr̥ṣṭvopasthitaṁ yuddhaṁ samāsannaṁ mahātyayam । prāviśad bhavanaṁ rājñaḥ pāṇḍavasya halāyudhaḥ ॥
सहाक्रूरप्रभृतिभिर्गदसाम्बोल्मुकादिभिः । रौक्मिणेयाहुकसुतैश्चारुदेष्णपुरोगमैः ॥
sahākrūraprabhr̥tibhir gadasāmbolmukādibhiḥ । raukmiṇeyāhukasutaiś cārudeṣṇapurogamaiḥ ॥
वृष्णिमुख्यैरभिगतैर्व्याघ्रैरिव बलोत्कटैः । अभिगुप्तो महाबाहुर्मरुद्भिरिव वासवः ॥
vr̥ṣṇimukhyair abhigatair vyāghrair iva balotkaṭaiḥ । abhigupto mahābāhur marudbhir iva vāsavaḥ ॥
नीलकौशेयवसनः कैलासशिखरोपमः । सिंहखेलगतिः श्रीमान्मदरक्तान्तलोचनः ॥
nīlakauśeyavasanaḥ kailāsaśikharopamaḥ । siṁhakhelagatiḥ śrīmān madaraktāntalocanaḥ ॥
तं दृष्ट्वा धर्मराजश्च केशवश्च महाद्युतिः । उदतिष्ठत्तदा पार्थो भीमकर्मा वृकोदरः ॥
taṁ dr̥ṣṭvā dharmarājaś ca keśavaś ca mahādyutiḥ । udatiṣṭhat tadā pārtho bhīmakarmā vr̥kodaraḥ ॥
गाण्डीवधन्वा ये चान्ये राजानस्तत्र केचन । पूजयां चक्रुरभ्येत्य ते स्म सर्वे हलायुधम् ॥
gāṇḍīvadhanvā ye cānye rājānas tatra ke cana । pūjayāṁ cakrur abhyetya te sma sarve halāyudham ॥
ततस्तं पाण्डवो राजा करे पस्पर्श पाणिना । वासुदेवपुरोगास्तु सर्व एवाभ्यवादयन् ॥
tatas taṁ pāṇḍavo rājā kare pasparśa pāṇinā । vāsudevapurogās tu sarva evābhyavādayan ॥
विराटद्रुपदौ वृद्धावभिवाद्य हलायुधः । युधिष्ठिरेण सहित उपाविशदरिंदमः ॥
virāṭadrupadau vr̥ddhāv abhivādya halāyudhaḥ । yudhiṣṭhireṇa sahita upāviśad ariṁdamaḥ ॥
ततस्तेषूपविष्टेषु पार्थिवेषु समन्ततः । वासुदेवमभिप्रेक्ष्य रौहिणेयोऽभ्यभाषत ॥
tatas teṣūpaviṣṭeṣu pārthiveṣu samantataḥ । vāsudevam abhiprekṣya rauhiṇeyo ’bhyabhāṣata ॥
भवितायं महारौद्रो दारुणः पुरुषक्षयः । दिष्टमेतद्ध्रुवं मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ॥
bhavitāyaṁ mahāraudro dāruṇaḥ puruṣakṣayaḥ । diṣṭam etad dhruvaṁ manye na śakyam ativartitum ॥
अस्माद्युद्धात्समुत्तीर्णानपि वः ससुहृज्जनान् । अरोगानक्षतैर्देहैः पश्येयमिति मे मतिः ॥
asmād yuddhāt samuttīrṇān api vaḥ sasuhr̥jjanān । arogān akṣatair dehaiḥ paśyeyam iti me matiḥ ॥
समेतं पार्थिवं क्षत्रं कालपक्वमसंशयम् । विमर्दः सुमहान्भावी मांसशोणितकर्दमः ॥
sametaṁ pārthivaṁ kṣatraṁ kālapakvam asaṁśayam । vimardaḥ sumahān bhāvī māṁsaśoṇitakardamaḥ ॥
उक्तो मया वासुदेवः पुनः पुनरुपह्वरे । संबन्धिषु समां वृत्तिं वर्तस्व मधुसूदन ॥
ukto mayā vāsudevaḥ punaḥ punar upahvare । saṁbandhiṣu samāṁ vr̥ttiṁ vartasva madhusūdana ॥
पाण्डवा हि यथास्माकं तथा दुर्योधनो नृपः । तस्यापि क्रियतां युक्त्या सपर्येति पुनः पुनः ॥
pāṇḍavā hi yathāsmākaṁ tathā duryodhano nr̥paḥ । tasyāpi kriyatāṁ yuktyā saparyeti punaḥ punaḥ ॥
तच्च मे नाकरोद्वाक्यं त्वदर्थे मधुसूदनः । निविष्टः सर्वभावेन धनंजयमवेक्ष्य च ॥
tac ca me nākarod vākyaṁ tvadarthe madhusūdanaḥ । niviṣṭaḥ sarvabhāvena dhanaṁjayam avekṣya ca ॥
ध्रुवो जयः पाण्डवानामिति मे निश्चिता मतिः । तथा ह्यभिनिवेशोऽयं वासुदेवस्य भारत ॥
dhruvo jayaḥ pāṇḍavānām iti me niścitā matiḥ । tathā hy abhiniveśo ’yaṁ vāsudevasya bhārata ॥
न चाहमुत्सहे कृष्णमृते लोकमुदीक्षितुम् । ततोऽहमनुवर्तामि केशवस्य चिकीर्षितम् ॥
na cāham utsahe kr̥ṣṇam r̥te lokam udīkṣitum । tato ’ham anuvartāmi keśavasya cikīrṣitam ॥
उभौ शिष्यौ हि मे वीरौ गदायुद्धविशारदौ । तुल्यस्नेहोऽस्म्यतो भीमे तथा दुर्योधने नृपे ॥
ubhau śiṣyau hi me vīrau gadāyuddhaviśāradau । tulyasneho ’smy ato bhīme tathā duryodhane nr̥pe ॥
तस्माद्यास्यामि तीर्थानि सरस्वत्या निषेवितुम् । न हि शक्ष्यामि कौरव्यान्नश्यमानानुपेक्षितुम् ॥
tasmād yāsyāmi tīrthāni sarasvatyā niṣevitum । na hi śakṣyāmi kauravyān naśyamānān upekṣitum ॥
एवमुक्त्वा महाबाहुरनुज्ञातश्च पाण्डवैः । तीर्थयात्रां ययौ रामो निवर्त्य मधुसूदनम् ॥
evam uktvā mahābāhur anujñātaś ca pāṇḍavaiḥ । tīrthayātrāṁ yayau rāmo nivartya madhusūdanam ॥