वामदेव उवाच । अयुद्धेनैव विजयं वर्धयेद्वसुधाधिपः । जघन्यमाहुर्विजयं यो युद्धेन नराधिप ॥
vāmadeva uvāca । ayuddhenaiva vijayaṁ vardhayed vasudhādhipaḥ । jaghanyam āhur vijayaṁ yo yuddhena narādhipa ॥
Who speaks here वामदेव vāmadeva · भीष्म bhīṣma
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §93–95 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
वामदेव उवाच । अयुद्धेनैव विजयं वर्धयेद्वसुधाधिपः । जघन्यमाहुर्विजयं यो युद्धेन नराधिप ॥
vāmadeva uvāca । ayuddhenaiva vijayaṁ vardhayed vasudhādhipaḥ । jaghanyam āhur vijayaṁ yo yuddhena narādhipa ॥
न चाप्यलब्धं लिप्सेत मूले नातिदृढे सति । न हि दुर्बलमूलस्य राज्ञो लाभो विधीयते ॥
na cāpy alabdhaṁ lipseta mūle nātidr̥ḍhe sati । na hi durbalamūlasya rājño lābho vidhīyate ॥
यस्य स्फीतो जनपदः संपन्नः प्रियराजकः । संतुष्टपुष्टसचिवो दृढमूलः स पार्थिवः ॥
yasya sphīto janapadaḥ saṁpannaḥ priyarājakaḥ । saṁtuṣṭapuṣṭasacivo dr̥ḍhamūlaḥ sa pārthivaḥ ॥
यस्य योधाः सुसंतुष्टाः सान्त्विताः सूपधास्थिताः । अल्पेनापि स दण्डेन महीं जयति भूमिपः ॥
yasya yodhāḥ susaṁtuṣṭāḥ sāntvitāḥ sūpadhāsthitāḥ । alpenāpi sa daṇḍena mahīṁ jayati bhūmipaḥ ॥
पौरजानपदा यस्य स्वनुरक्ताः सुपूजिताः । सधना धान्यवन्तश्च दृढमूलः स पार्थिवः ॥
paurajānapadā yasya svanuraktāḥ supūjitāḥ । sadhanā dhānyavantaś ca dr̥ḍhamūlaḥ sa pārthivaḥ ॥
प्रभावकालावधिकौ यदा मन्येत चात्मनः । तदा लिप्सेत मेधावी परभूमिं धनान्युत ॥
prabhāvakālāv adhikau yadā manyeta cātmanaḥ । tadā lipseta medhāvī parabhūmiṁ dhanāny uta ॥
भोगेष्वदयमानस्य भूतेषु च दयावतः । वर्धते त्वरमाणस्य विषयो रक्षितात्मनः ॥
bhogeṣv adayamānasya bhūteṣu ca dayāvataḥ । vardhate tvaramāṇasya viṣayo rakṣitātmanaḥ ॥
तक्षत्यात्मानमेवैष वनं परशुना यथा । यः सम्यग्वर्तमानेषु स्वेषु मिथ्या प्रवर्तते ॥
takṣaty ātmānam evaiṣa vanaṁ paraśunā yathā । yaḥ samyag vartamāneṣu sveṣu mithyā pravartate ॥
न वै द्विषन्तः क्षीयन्ते राज्ञो नित्यमपि घ्नतः । क्रोधं नियन्तुं यो वेद तस्य द्वेष्टा न विद्यते ॥
na vai dviṣantaḥ kṣīyante rājño nityam api ghnataḥ । krodhaṁ niyantuṁ yo veda tasya dveṣṭā na vidyate ॥
यदार्यजनविद्विष्टं कर्म तन्नाचरेद्बुधः । यत्कल्याणमभिध्यायेत्तत्रात्मानं नियोजयेत् ॥
yad āryajanavidviṣṭaṁ karma tan nācared budhaḥ । yat kalyāṇam abhidhyāyet tatrātmānaṁ niyojayet ॥
नैनमन्येऽवजानन्ति नात्मना परितप्यते । कृत्यशेषेण यो राजा सुखान्यनुबुभूषति ॥
nainam anye ’vajānanti nātmanā paritapyate । kr̥tyaśeṣeṇa yo rājā sukhāny anububhūṣati ॥
इदंवृत्तं मनुष्येषु वर्तते यो महीपतिः । उभौ लोकौ विनिर्जित्य विजये संप्रतिष्ठते ॥
idaṁvr̥ttaṁ manuṣyeṣu vartate yo mahīpatiḥ । ubhau lokau vinirjitya vijaye saṁpratiṣṭhate ॥
भीष्म उवाच । इत्युक्तो वामदेवेन सर्वं तत्कृतवान्नृपः । तथा कुर्वंस्त्वमप्येतौ लोकौ जेता न संशयः ॥
bhīṣma uvāca । ity ukto vāmadevena sarvaṁ tat kr̥tavān nr̥paḥ । tathā kurvaṁs tvam apy etau lokau jetā na saṁśayaḥ ॥