नारद उवाच । आविष्कृतबलं कर्णं ज्ञात्वा राजा तु मागधः । आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासंधो महीपतिः ॥
nārada uvāca । āviṣkr̥tabalaṁ karṇaṁ jñātvā rājā tu māgadhaḥ । āhvayad dvairathenājau jarāsaṁdho mahīpatiḥ ॥
Who speaks here नारद nārada
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §4–6 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
नारद उवाच । आविष्कृतबलं कर्णं ज्ञात्वा राजा तु मागधः । आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासंधो महीपतिः ॥
nārada uvāca । āviṣkr̥tabalaṁ karṇaṁ jñātvā rājā tu māgadhaḥ । āhvayad dvairathenājau jarāsaṁdho mahīpatiḥ ॥
तयोः समभवद्युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर्द्वयोः । युधि नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षतोः ॥
tayoḥ samabhavad yuddhaṁ divyāstraviduṣor dvayoḥ । yudhi nānāpraharaṇair anyonyam abhivarṣatoḥ ॥
क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखड्गौ महीं गतौ । बाहुभिः समसज्जेतामुभावपि बलान्वितौ ॥
kṣīṇabāṇau vidhanuṣau bhagnakhaḍgau mahīṁ gatau । bāhubhiḥ samasajjetām ubhāv api balānvitau ॥
बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णोऽथ युध्यतः । बिभेद संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य ह ॥
bāhukaṇṭakayuddhena tasya karṇo ’tha yudhyataḥ । bibheda saṁdhiṁ dehasya jarayā śleṣitasya ha ॥
स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिरात्मनः । प्रीतोऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णं वैरमुत्सृज्य भारत ॥
sa vikāraṁ śarīrasya dr̥ṣṭvā nr̥patir ātmanaḥ । prīto ’smīty abravīt karṇaṁ vairam utsr̥jya bhārata ॥
प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीमथ । अङ्गेषु नरशार्दूल स राजासीत्सपत्नजित् ॥
prītyā dadau sa karṇāya mālinīṁ nagarīm atha । aṅgeṣu naraśārdūla sa rājāsīt sapatnajit ॥
पालयामास चम्पां तु कर्णः परबलार्दनः । दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा ॥
pālayām āsa campāṁ tu karṇaḥ parabalārdanaḥ । duryodhanasyānumate tavāpi viditaṁ tathā ॥
एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सोऽभवत्क्षितौ । त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले ॥
evaṁ śastrapratāpena prathitaḥ so ’bhavat kṣitau । tvaddhitārthaṁ surendreṇa bhikṣito varmakuṇḍale ॥
स दिव्ये सहजे प्रादात्कुण्डले परमार्चिते । सहजं कवचं चैव मोहितो देवमायया ॥
sa divye sahaje prādāt kuṇḍale paramārcite । sahajaṁ kavacaṁ caiva mohito devamāyayā ॥
विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा । निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः ॥
vimuktaḥ kuṇḍalābhyāṁ ca sahajena ca varmaṇā । nihato vijayenājau vāsudevasya paśyataḥ ॥
ब्राह्मणस्याभिशापेन रामस्य च महात्मनः । कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः ॥
brāhmaṇasyābhiśāpena rāmasya ca mahātmanaḥ । kuntyāś ca varadānena māyayā ca śatakratoḥ ॥
भीष्मावमानात्संख्यायां रथानामर्धकीर्तनात् । शल्यात्तेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च ॥
bhīṣmāvamānāt saṁkhyāyāṁ rathānām ardhakīrtanāt । śalyāt tejovadhāc cāpi vāsudevanayena ca ॥
रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च । कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः ॥
rudrasya devarājasya yamasya varuṇasya ca । kuberadroṇayoś caiva kr̥pasya ca mahātmanaḥ ॥
अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना । हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः ॥
astrāṇi divyāny ādāya yudhi gāṇḍīvadhanvanā । hato vaikartanaḥ karṇo divākarasamadyutiḥ ॥
एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः । न शोच्यः स नरव्याघ्रो युद्धे हि निधनं गतः ॥
evaṁ śaptas tava bhrātā bahubhiś cāpi vañcitaḥ । na śocyaḥ sa naravyāghro yuddhe hi nidhanaṁ gataḥ ॥