Adhyāya 352

ब्राह्मण उवाच । आश्चर्यं नात्र संदेहः सुप्रीतोऽस्मि भुजंगम । अन्वर्थोपगतैर्वाक्यैः पन्थानं चास्मि दर्शितः ॥

brāhmaṇa uvāca । āścaryaṁ nātra saṁdehaḥ suprīto ’smi bhujaṁgama । anvarthopagatair vākyaiḥ panthānaṁ cāsmi darśitaḥ ॥

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि साधो भुजगसत्तम । स्मरणीयोऽस्मि भवता संप्रेषणनियोजनैः ॥

svasti te ’stu gamiṣyāmi sādho bhujagasattama । smaraṇīyo ’smi bhavatā saṁpreṣaṇaniyojanaiḥ ॥

नाग उवाच । अनुक्त्वा मद्गतं कार्यं क्वेदानीं प्रस्थितो भवान् । उच्यतां द्विज यत्कार्यं यदर्थं त्वमिहागतः ॥

nāga uvāca । anuktvā madgataṁ kāryaṁ kvedānīṁ prasthito bhavān । ucyatāṁ dvija yat kāryaṁ yadarthaṁ tvam ihāgataḥ ॥

उक्तानुक्ते कृते कार्ये मामामन्त्र्य द्विजर्षभ । मया प्रत्यभ्यनुज्ञातस्ततो यास्यसि ब्राह्मण ॥

uktānukte kr̥te kārye mām āmantrya dvijarṣabha । mayā pratyabhyanujñātas tato yāsyasi brāhmaṇa ॥

न हि मां केवलं दृष्ट्वा त्यक्त्वा प्रणयवानिह । गन्तुमर्हसि विप्रर्षे वृक्षमूलगतो यथा ॥

na hi māṁ kevalaṁ dr̥ṣṭvā tyaktvā praṇayavān iha । gantum arhasi viprarṣe vr̥kṣamūlagato yathā ॥

त्वयि चाहं द्विजश्रेष्ठ भवान्मयि न संशयः । लोकोऽयं भवतः सर्वः का चिन्ता मयि तेऽनघ ॥

tvayi cāhaṁ dvijaśreṣṭha bhavān mayi na saṁśayaḥ । loko ’yaṁ bhavataḥ sarvaḥ kā cintā mayi te ’nagha ॥

ब्राह्मण उवाच । एवमेतन्महाप्राज्ञ विज्ञातार्थ भुजंगम । नातिरिक्तास्त्वया देवाः सर्वथैव यथातथम् ॥

brāhmaṇa uvāca । evam etan mahāprājña vijñātārtha bhujaṁgama । nātiriktās tvayā devāḥ sarvathaiva yathātatham ॥

य एवाहं स एव त्वमेवमेतद्भुजंगम । अहं भवांश्च भूतानि सर्वे सर्वत्रगाः सदा ॥

ya evāhaṁ sa eva tvam evam etad bhujaṁgama । ahaṁ bhavāṁś ca bhūtāni sarve sarvatragāḥ sadā ॥

आसीत्तु मे भोगपते संशयः पुण्यसंचये । सोऽहमुञ्छव्रतं साधो चरिष्याम्यर्थदर्शनम् ॥

āsīt tu me bhogapate saṁśayaḥ puṇyasaṁcaye । so ’ham uñchavrataṁ sādho cariṣyāmy arthadarśanam ॥

एष मे निश्चयः साधो कृतः कारणवत्तरः । आमन्त्रयामि भद्रं ते कृतार्थोऽस्मि भुजंगम ॥

eṣa me niścayaḥ sādho kr̥taḥ kāraṇavattaraḥ । āmantrayāmi bhadraṁ te kr̥tārtho ’smi bhujaṁgama ॥