दुर्योधन उवाच । एवं स भगवान्देवः सर्वलोकपितामहः । सारथ्यमकरोत्तत्र यत्र रुद्रोऽभवद्रथी ॥
duryodhana uvāca । evaṁ sa bhagavān devaḥ sarvalokapitāmahaḥ । sārathyam akarot tatra yatra rudro ’bhavad rathī ॥
Who speaks here दुर्योधन duryodhana · संजय saṃjaya · कर्ण karṇa
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §34–36 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
दुर्योधन उवाच । एवं स भगवान्देवः सर्वलोकपितामहः । सारथ्यमकरोत्तत्र यत्र रुद्रोऽभवद्रथी ॥
duryodhana uvāca । evaṁ sa bhagavān devaḥ sarvalokapitāmahaḥ । sārathyam akarot tatra yatra rudro ’bhavad rathī ॥
रथिनाभ्यधिको वीरः कर्तव्यो रथसारथिः । तस्मात्त्वं पुरुषव्याघ्र नियच्छ तुरगान्युधि ॥
rathinābhyadhiko vīraḥ kartavyo rathasārathiḥ । tasmāt tvaṁ puruṣavyāghra niyaccha turagān yudhi ॥
संजय उवाच । ततः शल्यः परिष्वज्य सुतं ते वाक्यमब्रवीत् । दुर्योधनममित्रघ्नः प्रीतो मद्राधिपस्तदा ॥
saṁjaya uvāca । tataḥ śalyaḥ pariṣvajya sutaṁ te vākyam abravīt । duryodhanam amitraghnaḥ prīto madrādhipas tadā ॥
एवं चेन्मन्यसे राजन्गान्धारे प्रियदर्शन । तस्मात्ते यत्प्रियं किंचित्तत्सर्वं करवाण्यहम् ॥
evaṁ cen manyase rājan gāndhāre priyadarśana । tasmāt te yat priyaṁ kiṁ cit tat sarvaṁ karavāṇy aham ॥
यत्रास्मि भरतश्रेष्ठ योग्यः कर्मणि कर्हिचित् । तत्र सर्वात्मना युक्तो वक्ष्ये कार्यधुरं तव ॥
yatrāsmi bharataśreṣṭha yogyaḥ karmaṇi karhi cit । tatra sarvātmanā yukto vakṣye kāryadhuraṁ tava ॥
यत्तु कर्णमहं ब्रूयां हितकामः प्रियाप्रियम् । मम तत्क्षमतां सर्वं भवान्कर्णश्च सर्वशः ॥
yat tu karṇam ahaṁ brūyāṁ hitakāmaḥ priyāpriyam । mama tat kṣamatāṁ sarvaṁ bhavān karṇaś ca sarvaśaḥ ॥
कर्ण उवाच । ईशानस्य यथा ब्रह्मा यथा पार्थस्य केशवः । तथा नित्यं हिते युक्तो मद्रराज भजस्व नः ॥
karṇa uvāca । īśānasya yathā brahmā yathā pārthasya keśavaḥ । tathā nityaṁ hite yukto madrarāja bhajasva naḥ ॥
शल्य उवाच । आत्मनिन्दात्मपूजा च परनिन्दा परस्तवः । अनाचरितमार्याणां वृत्तमेतच्चतुर्विधम् ॥
śalya uvāca । ātmanindātmapūjā ca paranindā parastavaḥ । anācaritam āryāṇāṁ vr̥ttam etac caturvidham ॥
यत्तु विद्वन्प्रवक्ष्यामि प्रत्ययार्थमहं तव । आत्मनः स्तवसंयुक्तं तन्निबोध यथातथम् ॥
yat tu vidvan pravakṣyāmi pratyayārtham ahaṁ tava । ātmanaḥ stavasaṁyuktaṁ tan nibodha yathātatham ॥
अहं शक्रस्य सारथ्ये योग्यो मातलिवत्प्रभो । अप्रमादप्रयोगाच्च ज्ञानविद्याचिकित्सितैः ॥
ahaṁ śakrasya sārathye yogyo mātalivat prabho । apramādaprayogāc ca jñānavidyācikitsitaiḥ ॥
ततः पार्थेन संग्रामे युध्यमानस्य तेऽनघ । वाहयिष्यामि तुरगान्विज्वरो भव सूतज ॥
tataḥ pārthena saṁgrāme yudhyamānasya te ’nagha । vāhayiṣyāmi turagān vijvaro bhava sūtaja ॥