27.1MBH-15-27-1
वैशंपायन उवाच । नारदस्य तु तद्वाक्यं प्रशशंसुर्द्विजोत्तमाः । शतयूपस्तु राजर्षिर्नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । nāradasya tu tad vākyaṁ praśaśaṁsur dvijottamāḥ । śatayūpas tu rājarṣir nāradaṁ vākyam abravīt ॥
Āśramavāsika Parva · Adhyaya 15.27
Adhyāya 27
अध्यायः 27
Who speaks here वैशंपायन vaiśaṃpāyana
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §20–22 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
In this chapterSanskrit allTransliteration allHindi unavailableEnglish unavailableUnavailable translations are marked, never invented.
27.2MBH-15-27-2
अहो भगवता श्रद्धा कुरुराजस्य वर्धिता । सर्वस्य च जनस्यास्य मम चैव महाद्युते ॥
aho bhagavatā śraddhā kururājasya vardhitā । sarvasya ca janasyāsya mama caiva mahādyute ॥
27.3MBH-15-27-3
अस्ति काचिद्विवक्षा तु मम तां गदतः शृणु । धृतराष्ट्रं प्रति नृपं देवर्षे लोकपूजित ॥
asti kā cid vivakṣā tu mama tāṁ gadataḥ śr̥ṇu । dhr̥tarāṣṭraṁ prati nr̥paṁ devarṣe lokapūjita ॥
27.4MBH-15-27-4
सर्ववृत्तान्ततत्त्वज्ञो भवान्दिव्येन चक्षुषा । युक्तः पश्यसि देवर्षे गतीर्वै विविधा नृणाम् ॥
sarvavr̥ttāntatattvajño bhavān divyena cakṣuṣā । yuktaḥ paśyasi devarṣe gatīr vai vividhā nr̥ṇām ॥
27.5MBH-15-27-5
उक्तवान्नृपतीनां त्वं महेन्द्रस्य सलोकताम् । न त्वस्य नृपतेर्लोकाः कथितास्ते महामुने ॥
uktavān nr̥patīnāṁ tvaṁ mahendrasya salokatām । na tv asya nr̥pater lokāḥ kathitās te mahāmune ॥
27.6MBH-15-27-6
स्थानमस्य क्षितिपतेः श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो । त्वत्तः कीदृक्कदा वेति तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥
sthānam asya kṣitipateḥ śrotum icchāmy ahaṁ vibho । tvattaḥ kīdr̥k kadā veti tan mamācakṣva pr̥cchataḥ ॥
27.7MBH-15-27-7
इत्युक्तो नारदस्तेन वाक्यं सर्वमनोनुगम् । व्याजहार सतां मध्ये दिव्यदर्शी महातपाः ॥
ity ukto nāradas tena vākyaṁ sarvamanonugam । vyājahāra satāṁ madhye divyadarśī mahātapāḥ ॥
27.8MBH-15-27-8
यदृच्छया शक्रसदो गत्वा शक्रं शचीपतिम् । दृष्टवानस्मि राजर्षे तत्र पाण्डुं नराधिपम् ॥
yadr̥cchayā śakrasado gatvā śakraṁ śacīpatim । dr̥ṣṭavān asmi rājarṣe tatra pāṇḍuṁ narādhipam ॥
27.9MBH-15-27-9
तत्रेयं धृतराष्ट्रस्य कथा समभवन्नृप । तपसो दुश्चरस्यास्य यदयं तप्यते नृपः ॥
tatreyaṁ dhr̥tarāṣṭrasya kathā samabhavan nr̥pa । tapaso duścarasyāsya yad ayaṁ tapyate nr̥paḥ ॥
27.10MBH-15-27-10
तत्राहमिदमश्रौषं शक्रस्य वदतो नृप । वर्षाणि त्रीणि शिष्टानि राज्ञोऽस्य परमायुषः ॥
tatrāham idam aśrauṣaṁ śakrasya vadato nr̥pa । varṣāṇi trīṇi śiṣṭāni rājño ’sya paramāyuṣaḥ ॥
27.11MBH-15-27-11
ततः कुबेरभवनं गान्धारीसहितो नृपः । विहर्ता धृतराष्ट्रोऽयं राजराजाभिपूजितः ॥
tataḥ kuberabhavanaṁ gāndhārīsahito nr̥paḥ । vihartā dhr̥tarāṣṭro ’yaṁ rājarājābhipūjitaḥ ॥
27.12MBH-15-27-12
कामगेन विमानेन दिव्याभरणभूषितः । ऋषिपुत्रो महाभागस्तपसा दग्धकिल्बिषः ॥
kāmagena vimānena divyābharaṇabhūṣitaḥ । r̥ṣiputro mahābhāgas tapasā dagdhakilbiṣaḥ ॥
27.13MBH-15-27-13
संचरिष्यति लोकांश्च देवगन्धर्वरक्षसाम् । स्वच्छन्देनेति धर्मात्मा यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥
saṁcariṣyati lokāṁś ca devagandharvarakṣasām । svacchandeneti dharmātmā yan māṁ tvaṁ paripr̥cchasi ॥
27.14MBH-15-27-14
देवगुह्यमिदं प्रीत्या मया वः कथितं महत् । भवन्तो हि श्रुतधनास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ॥
devaguhyam idaṁ prītyā mayā vaḥ kathitaṁ mahat । bhavanto hi śrutadhanās tapasā dagdhakilbiṣāḥ ॥
27.15MBH-15-27-15
इति ते तस्य तच्छ्रुत्वा देवर्षेर्मधुरं वचः । सर्वे सुमनसः प्रीता बभूवुः स च पार्थिवः ॥
iti te tasya tac chrutvā devarṣer madhuraṁ vacaḥ । sarve sumanasaḥ prītā babhūvuḥ sa ca pārthivaḥ ॥
27.16MBH-15-27-16
एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिणः । विप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिताः ॥
evaṁ kathābhir anvāsya dhr̥tarāṣṭraṁ manīṣiṇaḥ । viprajagmur yathākāmaṁ te siddhagatim āsthitāḥ ॥