उमोवाच । देशेषु रमणीयेषु गिरीणां निर्झरेषु च । स्रवन्तीनां च कुञ्जेषु पर्वतोपवनेषु च ॥
umovāca । deśeṣu ramaṇīyeṣu girīṇāṁ nirjhareṣu ca । sravantīnāṁ ca kuñjeṣu parvatopavaneṣu ca ॥
Who speaks here महेश्वर maheśvara
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §141–143 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
उमोवाच । देशेषु रमणीयेषु गिरीणां निर्झरेषु च । स्रवन्तीनां च कुञ्जेषु पर्वतोपवनेषु च ॥
umovāca । deśeṣu ramaṇīyeṣu girīṇāṁ nirjhareṣu ca । sravantīnāṁ ca kuñjeṣu parvatopavaneṣu ca ॥
देशेषु च विचित्रेषु फलवत्सु समाहिताः । मूलवत्सु च देशेषु वसन्ति नियतव्रताः ॥
deśeṣu ca vicitreṣu phalavatsu samāhitāḥ । mūlavatsu ca deśeṣu vasanti niyatavratāḥ ॥
तेषामपि विधिं पुण्यं श्रोतुमिच्छामि शंकर । वानप्रस्थेषु देवेश स्वशरीरोपजीविषु ॥
teṣām api vidhiṁ puṇyaṁ śrotum icchāmi śaṁkara । vānaprastheṣu deveśa svaśarīropajīviṣu ॥
महेश्वर उवाच । वानप्रस्थेषु यो धर्मस्तं मे शृणु समाहिता । श्रुत्वा चैकमना देवि धर्मबुद्धिपरा भव ॥
maheśvara uvāca । vānaprastheṣu yo dharmas taṁ me śr̥ṇu samāhitā । śrutvā caikamanā devi dharmabuddhiparā bhava ॥
संसिद्धैर्नियतैः सद्भिर्वनवासमुपागतैः । वानप्रस्थैरिदं कर्म कर्तव्यं शृणु यादृशम् ॥
saṁsiddhair niyataiḥ sadbhir vanavāsam upāgataiḥ । vānaprasthair idaṁ karma kartavyaṁ śr̥ṇu yādr̥śam ॥
त्रिकालमभिषेकार्थः पितृदेवार्चनं क्रिया । अग्निहोत्रपरिस्पन्द इष्टिहोमविधिस्तथा ॥
trikālam abhiṣekārthaḥ pitr̥devārcanaṁ kriyā । agnihotraparispanda iṣṭihomavidhis tathā ॥
नीवारग्रहणं चैव फलमूलनिषेवणम् । इङ्गुदैरण्डतैलानां स्नेहार्थं च निषेवणम् ॥
nīvāragrahaṇaṁ caiva phalamūlaniṣevaṇam । iṅgudair aṇḍatailānāṁ snehārthaṁ ca niṣevaṇam ॥
योगचर्याकृतैः सिद्धैः कामक्रोधविवर्जनम् । वीरशय्यामुपासद्भिर्वीरस्थानोपसेविभिः ॥
yogacaryākr̥taiḥ siddhaiḥ kāmakrodhavivarjanam । vīraśayyām upāsadbhir vīrasthānopasevibhiḥ ॥
युक्तैर्योगवहैः सद्भिर्ग्रीष्मे पञ्चतपैस्तथा । मण्डूकयोगनियतैर्यथान्यायनिषेविभिः ॥
yuktair yogavahaiḥ sadbhir grīṣme pañcatapais tathā । maṇḍūkayoganiyatair yathānyāyaniṣevibhiḥ ॥
वीरासनगतैर्नित्यं स्थण्डिले शयनैस्तथा । शीतयोगोऽग्नियोगश्च चर्तव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥
vīrāsanagatair nityaṁ sthaṇḍile śayanais tathā । śītayogo ’gniyogaś ca cartavyo dharmabuddhibhiḥ ॥
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च शैवालोत्तरभोजनैः । अश्मकुट्टैस्तथा दान्तैः संप्रक्षालैस्तथापरैः ॥
abbhakṣair vāyubhakṣaiś ca śaivālottarabhojanaiḥ । aśmakuṭṭais tathā dāntaiḥ saṁprakṣālais tathāparaiḥ ॥
चीरवल्कलसंवीतैर्मृगचर्मनिवासिभिः । कार्या यात्रा यथाकालं यथाधर्मं यथाविधि ॥
cīravalkalasaṁvītair mr̥gacarmanivāsibhiḥ । kāryā yātrā yathākālaṁ yathādharmaṁ yathāvidhi ॥
वननित्यैर्वनचरैर्वनपैर्वनगोचरैः । वनं गुरुमिवासाद्य वस्तव्यं वनजीविभिः ॥
vananityair vanacarair vanapair vanagocaraiḥ । vanaṁ gurum ivāsādya vastavyaṁ vanajīvibhiḥ ॥
तेषां होमक्रिया धर्मः पञ्चयज्ञनिषेवणम् । नागपञ्चमयज्ञस्य वेदोक्तस्यानुपालनम् ॥
teṣāṁ homakriyā dharmaḥ pañcayajñaniṣevaṇam । nāgapañcamayajñasya vedoktasyānupālanam ॥
अष्टमीयज्ञपरता चातुर्मास्यनिषेवणम् । पौर्णमास्यां तु यो यज्ञो नित्ययज्ञस्तथैव च ॥
aṣṭamīyajñaparatā cāturmāsyaniṣevaṇam । paurṇamāsyāṁ tu yo yajño nityayajñas tathaiva ca ॥
विमुक्ता दारसंयोगैर्विमुक्ताः सर्वसंकरैः । विमुक्ताः सर्वपापैश्च चरन्ति मुनयो वने ॥
vimuktā dārasaṁyogair vimuktāḥ sarvasaṁkaraiḥ । vimuktāḥ sarvapāpaiś ca caranti munayo vane ॥
स्रुग्भाण्डपरमा नित्यं त्रेताग्निशरणाः सदा । सन्तः सत्पथनित्या ये ते यान्ति परमां गतिम् ॥
srugbhāṇḍaparamā nityaṁ tretāgniśaraṇāḥ sadā । santaḥ satpathanityā ye te yānti paramāṁ gatim ॥
ब्रह्मलोकं महापुण्यं सोमलोकं च शाश्वतम् । गच्छन्ति मुनयः सिद्धा ऋषिधर्मव्यपाश्रयात् ॥
brahmalokaṁ mahāpuṇyaṁ somalokaṁ ca śāśvatam । gacchanti munayaḥ siddhā r̥ṣidharmavyapāśrayāt ॥
एष धर्मो मया देवि वानप्रस्थाश्रितः शुभः । विस्तरेणार्थसंपन्नो यथास्थूलमुदाहृतः ॥
eṣa dharmo mayā devi vānaprasthāśritaḥ śubhaḥ । vistareṇārthasaṁpanno yathāsthūlam udāhr̥taḥ ॥
उमोवाच । भगवन्देवदेवेश सर्वभूतनमस्कृत । यो धर्मो मुनिसंघस्य सिद्धिवादेषु तं वद ॥
umovāca । bhagavan devadeveśa sarvabhūtanamaskr̥ta । yo dharmo munisaṁghasya siddhivādeṣu taṁ vada ॥
सिद्धिवादेषु संसिद्धास्तथा वननिवासिनः । स्वैरिणो दारसंयुक्तास्तेषां धर्मः कथं स्मृतः ॥
siddhivādeṣu saṁsiddhās tathā vananivāsinaḥ । svairiṇo dārasaṁyuktās teṣāṁ dharmaḥ kathaṁ smr̥taḥ ॥
महेश्वर उवाच । स्वैरिणस्तापसा देवि सर्वे दारविहारिणः । तेषां मौण्ड्यं कषायश्च वासरात्रिश्च कारणम् ॥
maheśvara uvāca । svairiṇas tāpasā devi sarve dāravihāriṇaḥ । teṣāṁ mauṇḍyaṁ kaṣāyaś ca vāsarātriś ca kāraṇam ॥
त्रिकालमभिषेकश्च होत्रं त्वृषिकृतं महत् । समाधिः सत्पथस्थानं यथोदितनिषेवणम् ॥
trikālam abhiṣekaś ca hotraṁ tv r̥ṣikr̥taṁ mahat । samādhiḥ satpathasthānaṁ yathoditaniṣevaṇam ॥
ये च ते पूर्वकथिता धर्मा वननिवासिनाम् । यदि सेवन्ति धर्मांस्तानाप्नुवन्ति तपःफलम् ॥
ye ca te pūrvakathitā dharmā vananivāsinām । yadi sevanti dharmāṁs tān āpnuvanti tapaḥphalam ॥
ये च दंपतिधर्माणः स्वदारनियतेन्द्रियाः । चरन्ति विधिदृष्टं तदृतुकालाभिगामिनः ॥
ye ca daṁpatidharmāṇaḥ svadāraniyatendriyāḥ । caranti vidhidr̥ṣṭaṁ tad r̥tukālābhigāminaḥ ॥
तेषामृषिकृतो धर्मो धर्मिणामुपपद्यते । न कामकारात्कामोऽन्यः संसेव्यो धर्मदर्शिभिः ॥
teṣām r̥ṣikr̥to dharmo dharmiṇām upapadyate । na kāmakārāt kāmo ’nyaḥ saṁsevyo dharmadarśibhiḥ ॥
सर्वभूतेषु यः सम्यग्ददात्यभयदक्षिणाम् । हिंसारोषविमुक्तात्मा स वै धर्मेण युज्यते ॥
sarvabhūteṣu yaḥ samyag dadāty abhayadakṣiṇām । hiṁsāroṣavimuktātmā sa vai dharmeṇa yujyate ॥
सर्वभूतानुकम्पी यः सर्वभूतार्जवव्रतः । सर्वभूतात्मभूतश्च स वै धर्मेण युज्यते ॥
sarvabhūtānukampī yaḥ sarvabhūtārjavavrataḥ । sarvabhūtātmabhūtaś ca sa vai dharmeṇa yujyate ॥
सर्ववेदेषु वा स्नानं सर्वभूतेषु चार्जवम् । उभे एते समे स्यातामार्जवं वा विशिष्यते ॥
sarvavedeṣu vā snānaṁ sarvabhūteṣu cārjavam । ubhe ete same syātām ārjavaṁ vā viśiṣyate ॥
आर्जवं धर्म इत्याहुरधर्मो जिह्म उच्यते । आर्जवेनेह संयुक्तो नरो धर्मेण युज्यते ॥
ārjavaṁ dharma ity āhur adharmo jihma ucyate । ārjaveneha saṁyukto naro dharmeṇa yujyate ॥
आर्जवो भुवने नित्यं वसत्यमरसंनिधौ । तस्मादार्जवनित्यः स्याद्य इच्छेद्धर्ममात्मनः ॥
ārjavo bhuvane nityaṁ vasaty amarasaṁnidhau । tasmād ārjavanityaḥ syād ya icched dharmam ātmanaḥ ॥
क्षान्तो दान्तो जितक्रोधो धर्मभूतोऽविहिंसकः । धर्मे रतमना नित्यं नरो धर्मेण युज्यते ॥
kṣānto dānto jitakrodho dharmabhūto ’vihiṁsakaḥ । dharme ratamanā nityaṁ naro dharmeṇa yujyate ॥
व्यपेततन्द्रो धर्मात्मा शक्या सत्पथमाश्रितः । चारित्रपरमो बुद्धो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥
vyapetatandro dharmātmā śakyā satpatham āśritaḥ । cāritraparamo buddho brahmabhūyāya kalpate ॥
उमोवाच । आश्रमाभिरता देव तापसा ये तपोधनाः । दीप्तिमन्तः कया चैव चर्ययाथ भवन्ति ते ॥
umovāca । āśramābhiratā deva tāpasā ye tapodhanāḥ । dīptimantaḥ kayā caiva caryayātha bhavanti te ॥
राजानो राजपुत्राश्च निर्धना वा महाधनाः । कर्मणा केन भगवन्प्राप्नुवन्ति महाफलम् ॥
rājāno rājaputrāś ca nirdhanā vā mahādhanāḥ । karmaṇā kena bhagavan prāpnuvanti mahāphalam ॥
नित्यं स्थानमुपागम्य दिव्यचन्दनरूषिताः । केन वा कर्मणा देव भवन्ति वनगोचराः ॥
nityaṁ sthānam upāgamya divyacandanarūṣitāḥ । kena vā karmaṇā deva bhavanti vanagocarāḥ ॥
एतं मे संशयं देव तपश्चर्यागतं शुभम् । शंस सर्वमशेषेण त्र्यक्ष त्रिपुरनाशन ॥
etaṁ me saṁśayaṁ deva tapaścaryāgataṁ śubham । śaṁsa sarvam aśeṣeṇa tryakṣa tripuranāśana ॥
महेश्वर उवाच । उपवासव्रतैर्दान्ता अहिंस्राः सत्यवादिनः । संसिद्धाः प्रेत्य गन्धर्वैः सह मोदन्त्यनामयाः ॥
maheśvara uvāca । upavāsavratair dāntā ahiṁsrāḥ satyavādinaḥ । saṁsiddhāḥ pretya gandharvaiḥ saha modanty anāmayāḥ ॥
मण्डूकयोगशयनो यथास्थानं यथाविधि । दीक्षां चरति धर्मात्मा स नागैः सह मोदते ॥
maṇḍūkayogaśayano yathāsthānaṁ yathāvidhi । dīkṣāṁ carati dharmātmā sa nāgaiḥ saha modate ॥
शष्पं मृगमुखोत्सृष्टं यो मृगैः सह सेवते । दीक्षितो वै मुदा युक्तः स गच्छत्यमरावतीम् ॥
śaṣpaṁ mr̥gamukhotsr̥ṣṭaṁ yo mr̥gaiḥ saha sevate । dīkṣito vai mudā yuktaḥ sa gacchaty amarāvatīm ॥
शैवालं शीर्णपर्णं वा तद्व्रतो यो निषेवते । शीतयोगवहो नित्यं स गच्छेत्परमां गतिम् ॥
śaivālaṁ śīrṇaparṇaṁ vā tad vrato yo niṣevate । śītayogavaho nityaṁ sa gacchet paramāṁ gatim ॥
वायुभक्षोऽम्बुभक्षो वा फलमूलाशनोऽपि वा । यक्षेष्वैश्वर्यमाधाय मोदतेऽप्सरसां गणैः ॥
vāyubhakṣo ’mbubhakṣo vā phalamūlāśano ’pi vā । yakṣeṣv aiśvaryam ādhāya modate ’psarasāṁ gaṇaiḥ ॥
अग्नियोगवहो ग्रीष्मे विधिदृष्टेन कर्मणा । चीर्त्वा द्वादश वर्षाणि राजा भवति पार्थिवः ॥
agniyogavaho grīṣme vidhidr̥ṣṭena karmaṇā । cīrtvā dvādaśa varṣāṇi rājā bhavati pārthivaḥ ॥
आहारनियमं कृत्वा मुनिर्द्वादशवार्षिकम् । मरुं संसाध्य यत्नेन राजा भवति पार्थिवः ॥
āhāraniyamaṁ kr̥tvā munir dvādaśavārṣikam । maruṁ saṁsādhya yatnena rājā bhavati pārthivaḥ ॥
स्थण्डिले शुद्धमाकाशं परिगृह्य समन्ततः । प्रविश्य च मुदा युक्तो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ॥
sthaṇḍile śuddham ākāśaṁ parigr̥hya samantataḥ । praviśya ca mudā yukto dīkṣāṁ dvādaśavārṣikīm ॥
स्थण्डिलस्य फलान्याहुर्यानानि शयनानि च । गृहाणि च महार्हाणि चन्द्रशुभ्राणि भामिनि ॥
sthaṇḍilasya phalāny āhur yānāni śayanāni ca । gr̥hāṇi ca mahārhāṇi candraśubhrāṇi bhāmini ॥
आत्मानमुपजीवन्यो नियतो नियताशनः । देहं वानशने त्यक्त्वा स स्वर्गं समुपाश्नुते ॥
ātmānam upajīvan yo niyato niyatāśanaḥ । dehaṁ vānaśane tyaktvā sa svargaṁ samupāśnute ॥
आत्मानमुपजीवन्यो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् । त्यक्त्वा महार्णवे देहं वारुणं लोकमश्नुते ॥
ātmānam upajīvan yo dīkṣāṁ dvādaśavārṣikīm । tyaktvā mahārṇave dehaṁ vāruṇaṁ lokam aśnute ॥
आत्मानमुपजीवन्यो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् । अश्मना चरणौ भित्त्वा गुह्यकेषु स मोदते ॥
ātmānam upajīvan yo dīkṣāṁ dvādaśavārṣikīm । aśmanā caraṇau bhittvā guhyakeṣu sa modate ॥
साधयित्वात्मनात्मानं निर्द्वंद्वो निष्परिग्रहः । चीर्त्वा द्वादश वर्षाणि दीक्षामेकां मनोगताम् । स्वर्गलोकमवाप्नोति देवैश्च सह मोदते ॥
sādhayitvātmanātmānaṁ nirdvaṁdvo niṣparigrahaḥ । cīrtvā dvādaśa varṣāṇi dīkṣām ekāṁ manogatām । svargalokam avāpnoti devaiś ca saha modate ॥
आत्मानमुपजीवन्यो दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् । हुत्वाग्नौ देहमुत्सृज्य वह्निलोके महीयते ॥
ātmānam upajīvan yo dīkṣāṁ dvādaśavārṣikīm । hutvāgnau deham utsr̥jya vahniloke mahīyate ॥
यस्तु देवि यथान्यायं दीक्षितो नियतो द्विजः । आत्मन्यात्मानमाधाय निर्द्वंद्वो निष्परिग्रहः ॥
yas tu devi yathānyāyaṁ dīkṣito niyato dvijaḥ । ātmany ātmānam ādhāya nirdvaṁdvo niṣparigrahaḥ ॥
चीर्त्वा द्वादश वर्षाणि दीक्षामेकां मनोगताम् । अरणीसहितं स्कन्धे बद्ध्वा गच्छत्यनावृतः ॥
cīrtvā dvādaśa varṣāṇi dīkṣām ekāṁ manogatām । araṇīsahitaṁ skandhe baddhvā gacchaty anāvr̥taḥ ॥
वीराध्वानमना नित्यं वीरासनरतस्तथा । वीरस्थायी च सततं स वीरगतिमाप्नुयात् ॥
vīrādhvānamanā nityaṁ vīrāsanaratas tathā । vīrasthāyī ca satataṁ sa vīragatim āpnuyāt ॥
स शक्रलोकगो नित्यं सर्वकामपुरस्कृतः । दिव्यपुष्पसमाकीर्णो दिव्यचन्दनभूषितः । सुखं वसति धर्मात्मा दिवि देवगणैः सह ॥
sa śakralokago nityaṁ sarvakāmapuraskr̥taḥ । divyapuṣpasamākīrṇo divyacandanabhūṣitaḥ । sukhaṁ vasati dharmātmā divi devagaṇaiḥ saha ॥
वीरलोकगतो वीरो वीरयोगवहः सदा । सत्त्वस्थः सर्वमुत्सृज्य दीक्षितो नियतः शुचिः । वीराध्वानं प्रपद्येद्यस्तस्य लोकाः सनातनाः ॥
vīralokagato vīro vīrayogavahaḥ sadā । sattvasthaḥ sarvam utsr̥jya dīkṣito niyataḥ śuciḥ । vīrādhvānaṁ prapadyed yas tasya lokāḥ sanātanāḥ ॥
कामगेन विमानेन स वै चरति च्छन्दतः । शक्रलोकगतः श्रीमान्मोदते च निरामयः ॥
kāmagena vimānena sa vai carati cchandataḥ । śakralokagataḥ śrīmān modate ca nirāmayaḥ ॥