Adhyāya 24

सूत उवाच । इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरमब्रवीत् । गच्छाम्यमृतमाहर्तुं भक्ष्यमिच्छामि वेदितुम् ॥

sūta uvāca । ity ukto garuḍaḥ sarpais tato mātaram abravīt । gacchāmy amr̥tam āhartuṁ bhakṣyam icchāmi veditum ॥

विनतोवाच । समुद्रकुक्षावेकान्ते निषादालयमुत्तमम् । सहस्राणामनेकानां तान्भुक्त्वामृतमानय ॥

vinatovāca । samudrakukṣāv ekānte niṣādālayam uttamam । sahasrāṇām anekānāṁ tān bhuktvāmr̥tam ānaya ॥

न तु ते ब्राह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कथंचन । अवध्यः सर्वभूतानां ब्राह्मणो ह्यनलोपमः ॥

na tu te brāhmaṇaṁ hantuṁ kāryā buddhiḥ kathaṁ cana । avadhyaḥ sarvabhūtānāṁ brāhmaṇo hy analopamaḥ ॥

अग्निरर्को विषं शस्त्रं विप्रो भवति कोपितः । भूतानामग्रभुग्विप्रो वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः ॥

agnir arko viṣaṁ śastraṁ vipro bhavati kopitaḥ । bhūtānām agrabhug vipro varṇaśreṣṭhaḥ pitā guruḥ ॥

गरुड उवाच । यथाहमभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणैः शुभैः । तन्मे कारणतो मातः पृच्छतो वक्तुमर्हसि ॥

garuḍa uvāca । yathāham abhijānīyāṁ brāhmaṇaṁ lakṣaṇaiḥ śubhaiḥ । tan me kāraṇato mātaḥ pr̥cchato vaktum arhasi ॥

विनतोवाच । यस्ते कण्ठमनुप्राप्तो निगीर्णं बडिशं यथा । दहेदङ्गारवत्पुत्र तं विद्याद्ब्राह्मणर्षभम् ॥

vinatovāca । yas te kaṇṭham anuprāpto nigīrṇaṁ baḍiśaṁ yathā । dahed aṅgāravat putra taṁ vidyād brāhmaṇarṣabham ॥

सूत उवाच । प्रोवाच चैनं विनता पुत्रहार्दादिदं वचः । जानन्त्यप्यतुलं वीर्यमाशीर्वादसमन्वितम् ॥

sūta uvāca । provāca cainaṁ vinatā putrahārdād idaṁ vacaḥ । jānanty apy atulaṁ vīryam āśīrvādasamanvitam ॥

पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रः पृष्ठं तु पुत्रक । शिरस्तु पातु ते वह्निर्भास्करः सर्वमेव तु ॥

pakṣau te mārutaḥ pātu candraḥ pr̥ṣṭhaṁ tu putraka । śiras tu pātu te vahnir bhāskaraḥ sarvam eva tu ॥

अहं च ते सदा पुत्र शान्तिस्वस्तिपरायणा । अरिष्टं व्रज पन्थानं वत्स कार्यार्थसिद्धये ॥

ahaṁ ca te sadā putra śāntisvastiparāyaṇā । ariṣṭaṁ vraja panthānaṁ vatsa kāryārthasiddhaye ॥

ततः स मातुर्वचनं निशम्य; वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात । ततो निषादान्बलवानुपागम;द्बुभुक्षितः काल इवान्तको महान् ॥

tataḥ sa mātur vacanaṁ niśamya; vitatya pakṣau nabha utpapāta । tato niṣādān balavān upāgamad; bubhukṣitaḥ kāla ivāntako mahān ॥

स तान्निषादानुपसंहरंस्तदा; रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत् । समुद्रकुक्षौ च विशोषयन्पयः; समीपगान्भूमिधरान्विचालयन् ॥

sa tān niṣādān upasaṁharaṁs tadā; rajaḥ samuddhūya nabhaḥspr̥śaṁ mahat । samudrakukṣau ca viśoṣayan payaḥ; samīpagān bhūmidharān vicālayan ॥

ततः स चक्रे महदाननं तदा; निषादमार्गं प्रतिरुध्य पक्षिराट् । ततो निषादास्त्वरिताः प्रवव्रजु;र्यतो मुखं तस्य भुजंगभोजिनः ॥

tataḥ sa cakre mahad ānanaṁ tadā; niṣādamārgaṁ pratirudhya pakṣirāṭ । tato niṣādās tvaritāḥ pravavrajur; yato mukhaṁ tasya bhujaṁgabhojinaḥ ॥

तदाननं विवृतमतिप्रमाणव;त्समभ्ययुर्गगनमिवार्दिताः खगाः । सहस्रशः पवनरजोभ्रमोहिता; महानिलप्रचलितपादपे वने ॥

tadānanaṁ vivr̥tam atipramāṇavat; samabhyayur gaganam ivārditāḥ khagāḥ । sahasraśaḥ pavanarajobhramohitā; mahānilapracalitapādape vane ॥

ततः खगो वदनममित्रतापनः; समाहरत्परिचपलो महाबलः । निषूदयन्बहुविधमत्स्यभक्षिणो; बुभुक्षितो गगनचरेश्वरस्तदा ॥

tataḥ khago vadanam amitratāpanaḥ; samāharat paricapalo mahābalaḥ । niṣūdayan bahuvidhamatsyabhakṣiṇo; bubhukṣito gaganacareśvaras tadā ॥