गन्धर्व उवाच । एवमुक्त्वा ततस्तूर्णं जगामोर्ध्वमनिन्दिता । स तु राजा पुनर्भूमौ तत्रैव निपपात ह ॥
gandharva uvāca । evam uktvā tatas tūrṇaṁ jagāmordhvam aninditā । sa tu rājā punar bhūmau tatraiva nipapāta ha ॥
Who speaks here गन्धर्व gandharva
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §174–176 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
गन्धर्व उवाच । एवमुक्त्वा ततस्तूर्णं जगामोर्ध्वमनिन्दिता । स तु राजा पुनर्भूमौ तत्रैव निपपात ह ॥
gandharva uvāca । evam uktvā tatas tūrṇaṁ jagāmordhvam aninditā । sa tu rājā punar bhūmau tatraiva nipapāta ha ॥
अमात्यः सानुयात्रस्तु तं ददर्श महावने । क्षितौ निपतितं काले शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम् ॥
amātyaḥ sānuyātras tu taṁ dadarśa mahāvane । kṣitau nipatitaṁ kāle śakradhvajam ivocchritam ॥
तं हि दृष्ट्वा महेष्वासं निरश्वं पतितं क्षितौ । बभूव सोऽस्य सचिवः संप्रदीप्त इवाग्निना ॥
taṁ hi dr̥ṣṭvā maheṣvāsaṁ niraśvaṁ patitaṁ kṣitau । babhūva so ’sya sacivaḥ saṁpradīpta ivāgninā ॥
त्वरया चोपसंगम्य स्नेहादागतसंभ्रमः । तं समुत्थापयामास नृपतिं काममोहितम् ॥
tvarayā copasaṁgamya snehād āgatasaṁbhramaḥ । taṁ samutthāpayām āsa nr̥patiṁ kāmamohitam ॥
भूतलाद्भूमिपालेशं पितेव पतितं सुतम् । प्रज्ञया वयसा चैव वृद्धः कीर्त्या दमेन च ॥
bhūtalād bhūmipāleśaṁ piteva patitaṁ sutam । prajñayā vayasā caiva vr̥ddhaḥ kīrtyā damena ca ॥
अमात्यस्तं समुत्थाप्य बभूव विगतज्वरः । उवाच चैनं कल्याण्या वाचा मधुरयोत्थितम् । मा भैर्मनुजशार्दूल भद्रं चास्तु तवानघ ॥
amātyas taṁ samutthāpya babhūva vigatajvaraḥ । uvāca cainaṁ kalyāṇyā vācā madhurayotthitam । mā bhair manujaśārdūla bhadraṁ cāstu tavānagha ॥
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तं तर्कयामास तं नृपम् । पतितं पातनं संख्ये शात्रवाणां महीतले ॥
kṣutpipāsāpariśrāntaṁ tarkayām āsa taṁ nr̥pam । patitaṁ pātanaṁ saṁkhye śātravāṇāṁ mahītale ॥
वारिणाथ सुशीतेन शिरस्तस्याभ्यषेचयत् । अस्पृशन्मुकुटं राज्ञः पुण्डरीकसुगन्धिना ॥
vāriṇātha suśītena śiras tasyābhyaṣecayat । aspr̥śan mukuṭaṁ rājñaḥ puṇḍarīkasugandhinā ॥
ततः प्रत्यागतप्राणस्तद्बलं बलवान्नृपः । सर्वं विसर्जयामास तमेकं सचिवं विना ॥
tataḥ pratyāgataprāṇas tad balaṁ balavān nr̥paḥ । sarvaṁ visarjayām āsa tam ekaṁ sacivaṁ vinā ॥
ततस्तस्याज्ञया राज्ञो विप्रतस्थे महद्बलम् । स तु राजा गिरिप्रस्थे तस्मिन्पुनरुपाविशत् ॥
tatas tasyājñayā rājño vipratasthe mahad balam । sa tu rājā giriprasthe tasmin punar upāviśat ॥
ततस्तस्मिन्गिरिवरे शुचिर्भूत्वा कृताञ्जलिः । आरिराधयिषुः सूर्यं तस्थावूर्ध्वभुजः क्षितौ ॥
tatas tasmin girivare śucir bhūtvā kr̥tāñjaliḥ । ārirādhayiṣuḥ sūryaṁ tasthāv ūrdhvabhujaḥ kṣitau ॥
जगाम मनसा चैव वसिष्ठमृषिसत्तमम् । पुरोहितममित्रघ्नस्तदा संवरणो नृपः ॥
jagāma manasā caiva vasiṣṭham r̥ṣisattamam । purohitam amitraghnas tadā saṁvaraṇo nr̥paḥ ॥
नक्तंदिनमथैकस्थे स्थिते तस्मिञ्जनाधिपे । अथाजगाम विप्रर्षिस्तदा द्वादशमेऽहनि ॥
naktaṁdinam athaikasthe sthite tasmiñ janādhipe । athājagāma viprarṣis tadā dvādaśame ’hani ॥
स विदित्वैव नृपतिं तपत्या हृतमानसम् । दिव्येन विधिना ज्ञात्वा भावितात्मा महानृषिः ॥
sa viditvaiva nr̥patiṁ tapatyā hr̥tamānasam । divyena vidhinā jñātvā bhāvitātmā mahān r̥ṣiḥ ॥
तथा तु नियतात्मानं स तं नृपतिसत्तमम् । आबभाषे स धर्मात्मा तस्यैवार्थचिकीर्षया ॥
tathā tu niyatātmānaṁ sa taṁ nr̥patisattamam । ābabhāṣe sa dharmātmā tasyaivārthacikīrṣayā ॥
स तस्य मनुजेन्द्रस्य पश्यतो भगवानृषिः । ऊर्ध्वमाचक्रमे द्रष्टुं भास्करं भास्करद्युतिः ॥
sa tasya manujendrasya paśyato bhagavān r̥ṣiḥ । ūrdhvam ācakrame draṣṭuṁ bhāskaraṁ bhāskaradyutiḥ ॥
सहस्रांशुं ततो विप्रः कृताञ्जलिरुपस्थितः । वसिष्ठोऽहमिति प्रीत्या स चात्मानं न्यवेदयत् ॥
sahasrāṁśuṁ tato vipraḥ kr̥tāñjalir upasthitaḥ । vasiṣṭho ’ham iti prītyā sa cātmānaṁ nyavedayat ॥
तमुवाच महातेजा विवस्वान्मुनिसत्तमम् । महर्षे स्वागतं तेऽस्तु कथयस्व यथेच्छसि ॥
tam uvāca mahātejā vivasvān munisattamam । maharṣe svāgataṁ te ’stu kathayasva yathecchasi ॥