सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन । अपश्यतां समायान्तमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥
sūta uvāca । etasminn eva kāle tu bhaginyau te tapodhana । apaśyatāṁ samāyāntam uccaiḥśravasam antikāt ॥
Who speaks here सूत sūta · शौनक śaunaka
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §17–19 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन । अपश्यतां समायान्तमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥
sūta uvāca । etasminn eva kāle tu bhaginyau te tapodhana । apaśyatāṁ samāyāntam uccaiḥśravasam antikāt ॥
यं तं देवगणाः सर्वे हृष्टरूपा अपूजयन् । मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम् ॥
yaṁ taṁ devagaṇāḥ sarve hr̥ṣṭarūpā apūjayan । mathyamāne ’mr̥te jātam aśvaratnam anuttamam ॥
महौघबलमश्वानामुत्तमं जवतां वरम् । श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणलक्षितम् ॥
mahaughabalam aśvānām uttamaṁ javatāṁ varam । śrīmantam ajaraṁ divyaṁ sarvalakṣaṇalakṣitam ॥
शौनक उवाच । कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे । यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः ॥
śaunaka uvāca । kathaṁ tad amr̥taṁ devair mathitaṁ kva ca śaṁsa me । yatra jajñe mahāvīryaḥ so ’śvarājo mahādyutiḥ ॥
सूत उवाच । ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् । आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ॥
sūta uvāca । jvalantam acalaṁ meruṁ tejorāśim anuttamam । ākṣipantaṁ prabhāṁ bhānoḥ svaśr̥ṅgaiḥ kāñcanojjvalaiḥ ॥
काञ्चनाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् । अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ॥
kāñcanābharaṇaṁ citraṁ devagandharvasevitam । aprameyam anādhr̥ṣyam adharmabahulair janaiḥ ॥
व्यालैराचरितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् । नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम् ॥
vyālair ācaritaṁ ghorair divyauṣadhividīpitam । nākam āvr̥tya tiṣṭhantam ucchrayeṇa mahāgirim ॥
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् । नानापतगसंघैश्च नादितं सुमनोहरैः ॥
agamyaṁ manasāpy anyair nadīvr̥kṣasamanvitam । nānāpatagasaṁghaiś ca nāditaṁ sumanoharaiḥ ॥
तस्य पृष्ठमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् । अनन्तकल्पमुद्विद्धं सुराः सर्वे महौजसः ॥
tasya pr̥ṣṭham upāruhya bahuratnācitaṁ śubham । anantakalpam udviddhaṁ surāḥ sarve mahaujasaḥ ॥
ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः । अमृतार्थे समागम्य तपोनियमसंस्थिताः ॥
te mantrayitum ārabdhās tatrāsīnā divaukasaḥ । amr̥tārthe samāgamya taponiyamasaṁsthitāḥ ॥
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् । चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः ॥
tatra nārāyaṇo devo brahmāṇam idam abravīt । cintayatsu sureṣv evaṁ mantrayatsu ca sarvaśaḥ ॥
देवैरसुरसंघैश्च मथ्यतां कलशोदधिः । भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ ॥
devair asurasaṁghaiś ca mathyatāṁ kalaśodadhiḥ । bhaviṣyaty amr̥taṁ tatra mathyamāne mahodadhau ॥
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव हि । मन्थध्वमुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः ॥
sarvauṣadhīḥ samāvāpya sarvaratnāni caiva hi । manthadhvam udadhiṁ devā vetsyadhvam amr̥taṁ tataḥ ॥