Sarga 9

ततो निकुम्भो रभसः सूर्य शत्रुर् महाबलः । सुप्तघ्नो यज्ञ कोपः च महापार्श्वो महाउअरः ॥

tato nikumbho rabhasaḥ sūrya śatrur mahābalaḥ | suptaghno yajña kopaḥ ca mahāpārśvo mahāuaraḥ ||

अग्नि केतुः च दुर्धर्षो रश्मि केतुः च राक्षसः । इन्द्रजिच् च महातेजा बलवान् रावण आत्मजः ॥

agni ketuḥ ca durdharṣo raśmi ketuḥ ca rākṣasaḥ | indrajic ca mahātejā balavān rāvaṇa ātmajaḥ ||

प्रहस्तो अथ विरूप अक्षो वज्र दम्ष्ट्रो महाबलः । धूम्र अक्षः च अतिकायः च दुर्मुखः चैव राक्षसः ॥

prahasto atha virūpa akṣo vajra damṣṭro mahābalaḥ | dhūmra akṣaḥ ca atikāyaḥ ca durmukhaḥ caiva rākṣasaḥ ||

परिघान् पट्टसान् प्रासान् शक्ति शूल परश्वधान् । चापानि च सबाणानि खड्गामः च विपुलान् शितान् ॥

parighān paṭṭasān prāsān śakti śūla paraśvadhān | cāpāni ca sabāṇāni khaḍgāmaḥ ca vipulān śitān ||

प्रगृह्य परम क्रुद्धाः समुत्पत्य च राक्षसाः । अब्रुवन् रावणम् सर्वे प्रदीप्ता इव तेजसा ॥

pragṛhya parama kruddhāḥ samutpatya ca rākṣasāḥ | abruvan rāvaṇam sarve pradīptā iva tejasā ||

अद्य रामम् वधिष्यामः सुग्रीवम् च सलक्ष्मणम् । कृपणम् च हनूमन्तम् लंका येन प्रधर्षिता ॥

adya rāmam vadhiṣyāmaḥ sugrīvam ca salakṣmaṇam | kṛpaṇam ca hanūmantam laṃkā yena pradharṣitā ||

तान् गृहीत आयुधान् सर्वान् वारयित्वा विभीषणः । अब्रवीत् प्रान्जलिर् वाक्यम् पुनः प्रत्युपवेश्य तान् ॥

tān gṛhīta āyudhān sarvān vārayitvā vibhīṣaṇaḥ | abravīt prānjalir vākyam punaḥ pratyupaveśya tān ||

अपि उपायैस् त्रिभिस् तात यो अर्थः प्राप्तुम् न शक्यते । तस्य विक्रम कालाम्स् तान् युक्तान् आहुर् मनीषिणः ॥

api upāyais tribhis tāta yo arthaḥ prāptum na śakyate | tasya vikrama kālāms tān yuktān āhur manīṣiṇaḥ ||

प्रमत्तेष्व् अभियुक्तेषु दैवेन प्रहतेषु च । विक्रमास् तात सिध्यन्ति परीक्ष्य विधिना कृताः ॥

pramatteṣv abhiyukteṣu daivena prahateṣu ca | vikramās tāta sidhyanti parīkṣya vidhinā kṛtāḥ ||

अप्रमत्तम् कथम् तम् तु विजिगीषुम् बले स्थितम् । जित रोषम् दुराधर्षम् प्रधर्षयितुम् इच्चथ ॥

apramattam katham tam tu vijigīṣum bale sthitam | jita roṣam durādharṣam pradharṣayitum iccatha ||

समुद्रम् लन्घयित्वा तु घोरम् नद नदी पतिम् । कृतम् हनुमता कर्म दुष्करम् तर्कयेत कः ॥

samudram langhayitvā tu ghoram nada nadī patim | kṛtam hanumatā karma duṣkaram tarkayeta kaḥ ||

बलानि अपरिमेयानि वीर्याणि च निशा चराः । परेषाम् सहसा अवज्ञा न कर्तव्या कथम्चन ॥

balāni aparimeyāni vīryāṇi ca niśā carāḥ | pareṣām sahasā avajñā na kartavyā kathamcana ||

किम् च राक्षस राजस्य रामेण अपकृतम् पुरा । आजहार जन स्थानाद् यस्य भार्याम् यशस्विनः ॥

kim ca rākṣasa rājasya rāmeṇa apakṛtam purā | ājahāra jana sthānād yasya bhāryām yaśasvinaḥ ||

खरो यदि अतिवृत्तस् तु रामेण निहतो रणे । अवश्यम् प्राणिनाम् प्राणा रक्षितव्या यथा बलम् ॥

kharo yadi ativṛttas tu rāmeṇa nihato raṇe | avaśyam prāṇinām prāṇā rakṣitavyā yathā balam ||

एतन् निमित्तम् वैदेही भयम् नः सुमहद् भवेत् । आहृता सा परित्याज्या कलह अर्थे क्Rते न किम् ॥

etan nimittam vaidehī bhayam naḥ sumahad bhavet | āhṛtā sā parityājyā kalaha arthe kRte na kim ||

न नः क्षमम् वीर्यवता तेन धर्म अनुवर्तिना । वैरम् निरर्थकम् कर्तुम् दीयताम् अस्य मैथिली ॥

na naḥ kṣamam vīryavatā tena dharma anuvartinā | vairam nirarthakam kartum dīyatām asya maithilī ||

यावन् सगजाम् साश्वाम् बहु रत्न समाकुलाम् । पुरीम् दारयते बाणैर् दीयताम् अस्य मैथिली ॥

yāvan sagajām sāśvām bahu ratna samākulām | purīm dārayate bāṇair dīyatām asya maithilī ||

यावत् सुघोरा महती दुर्धर्षा हरि वाहिनी । न अवस्कन्दति नो लंकाम् तावत् सीता प्रदीयताम् ॥

yāvat sughorā mahatī durdharṣā hari vāhinī | na avaskandati no laṃkām tāvat sītā pradīyatām ||

विनश्येद्द् हि पुरी लंका शूराः सर्वे च आक्षसाः । रामस्य दयिता पत्नी न स्वयम् यदि दीयते ॥

vinaśyedd hi purī laṃkā śūrāḥ sarve ca ākṣasāḥ | rāmasya dayitā patnī na svayam yadi dīyate ||

प्रसादये त्वाम् बन्धुत्वात् कुरुष्व वचनम् मम । हितम् पथ्यम् त्व् अहम् ब्रूमि दीयताम् अस्य मैथिली ॥

prasādaye tvām bandhutvāt kuruṣva vacanam mama | hitam pathyam tv aham brūmi dīyatām asya maithilī ||

पुरा शरत् सूर्य मरीच्चि सम्निभान् । नव अग्र पुन्खान् सुदृढान् नृप आत्मजः ॥

purā śarat sūrya marīcci samnibhān | nava agra punkhān sudṛḍhān nṛpa ātmajaḥ ||

सृजति अमोघान् विशिखान् वधाय ते । प्रदीयताम् दाशरथाय मैथिली ॥

sṛjati amoghān viśikhān vadhāya te | pradīyatām dāśarathāya maithilī ||

त्यजस्व कोपम् सुख धर्म नाशनम् । भजस्व धर्मम् रति कीर्ति वर्धनम् ॥

tyajasva kopam sukha dharma nāśanam | bhajasva dharmam rati kīrti vardhanam ||

प्रसीद जीवेम सपुत्र बान्धवाः । प्रदीयताम् दाशरथाय मैथिली ॥

prasīda jīvema saputra bāndhavāḥ | pradīyatām dāśarathāya maithilī ||

विभीषणवचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः । विसर्जयित्वा तान् सर्वान् प्रैवेश स्वकम् गृहम् ॥

vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā rāvaṇo rākṣaseśvaraḥ | visarjayitvā tān sarvān praiveśa svakam gṛham ||