Sarga 9

कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम राक्षसः । रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ।। ७.९. ॥

kasyacittvatha kālasya sumālī nāma rākṣasaḥ | rasātalānmartyalokaṃ sarvaṃ vai vicacāra ha || 7.9. ||

नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः । कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव श्रियम् ।। ७.९. ॥

nīlajīmūtasaṅkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ | kanyāṃ duhitaraṃ gṛhya vinā padmamiva śriyam || 7.9. ||

राक्षसेन्द्रः स तु तदा विचरन्वै महीतलम् । तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण धनेश्वरम् ।। ७.९. ॥

rākṣasendraḥ sa tu tadā vicaranvai mahītalam | tadāpaśyatsa gacchantaṃ puṣpakeṇa dhaneśvaram || 7.9. ||

गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् । तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं तपनोपमम् ।। ७.९. ॥

gacchantaṃ pitaraṃ draṣṭuṃ pulastyatanayaṃ vibhum | taṃ dṛṣṭvā 'marasaṅkāśaṃ svacchandaṃ tapanopamam || 7.9. ||

रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोकात्सविस्मयः । इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां महामतिः ।। ७.९. ॥

rasātalaṃ praviṣṭaḥ sanmartyalokātsavismayaḥ | ityevaṃ cintayāmāsa rākṣasānāṃ mahāmatiḥ || 7.9. ||

किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् । अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ।। ७.९. ॥

kiṃ kṛtaṃ śreya ityevaṃ vardhemahi kathaṃ vayam | athābravītsutāṃ rakṣaḥ kaikasīṃ nāma nāmataḥ || 7.9. ||

पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते । प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ।। ७.९. ॥

putri pradānakālo 'yaṃ yauvanaṃ vyativartate | pratyākhyānācca bhītaistvaṃ na varaiḥ pratigṛhyase || 7.9. ||

त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः । त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके । कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ।। ७.९. ॥

tvatkṛte ca vayaṃ sarve yantritā dharmabuddhayaḥ | tvaṃ hi sarvaguṇopetā śrīḥ sākṣādiva putrike | kanyāpitṛtvaṃ duḥkhaṃ hi sarveṣāṃ mānakāṅkṣiṇām || 7.9. ||

न ज्ञायते च कः कन्यां वरयेदिति कन्यके । । ७.९. ॥

na jñāyate ca kaḥ kanyāṃ varayediti kanyake | | 7.9. ||

त्वं हि सर्वगुणोपेता श्रीः साक्षादिव पुत्रिके । मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते । कुलत्रयं सदा कन्या संशये स्थाप्य तिष्ठति ।। ७.९. ॥

tvaṃ hi sarvaguṇopetā śrīḥ sākṣādiva putrike | mātuḥ kulaṃ pitṛkulaṃ yatra caiva pradīyate | kulatrayaṃ sadā kanyā saṃśaye sthāpya tiṣṭhati || 7.9. ||

सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् । भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ।। ७.९. ॥

sā tvaṃ munivaraṃ śreṣṭhaṃ prajāpatikulodbhavam | bhaja viśravasaṃ putri paulastyaṃ varaya svayam || 7.9. ||

ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः । तेजसा भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ।। ७.९. ॥

īdṛśāste bhaviṣyanti putrāḥ putri na saṃśayaḥ | tejasā bhāskarasamo yādṛśo 'yaṃ dhaneśvaraḥ || 7.9. ||

सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका पितृगौरवात् । तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र तप्यते ।। ७.९. ॥

sā tu tadvacanaṃ śrutvā kanyakā pitṛgauravāt | tatropāgamya sā tasthau viśravā yatra tapyate || 7.9. ||

एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः । अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ।। ७.९. ॥

etasminnantare rāma pulastyatanayo dvijaḥ | agnihotramupātiṣṭhaccaturtha iva pāvakaḥ || 7.9. ||

अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् । उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता । विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ।। ७.९. ॥

avicintya tu tāṃ velāṃ dāruṇāṃ pitṛgauravāt | upasṛtyāgratastasya caraṇādhomukhī sthitā | vilikhantī muhurbhūmimaṅguṣṭhāgreṇa bhāminī || 7.9. ||

स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् । अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ।। ७.९. ॥

sa tu tāṃ vīkṣya suśroṇīṃ pūrṇacandranibhānanām | abravītparamodāro dīpyamānāṃ svatejasā || 7.9. ||

भद्रे कस्यासि दुहिता कुतो वा त्वमिहागता । किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ।। ७.९. ॥

bhadre kasyāsi duhitā kuto vā tvamihāgatā | kiṃ kāryaṃ kasya vā hetostattvato brūhi śobhane || 7.9. ||

एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् । आत्मप्रभावेण मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ।। ७.९. ॥

evamuktā tu sā kanyā kṛtāñjalirathābravīt | ātmaprabhāveṇa mune jñātumarhasi me matam || 7.9. ||

किं तु मां विद्धि ब्रह्मर्षे शासनात्पितुरागताम् । कैकसी नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ।। ७.९. ॥

kiṃ tu māṃ viddhi brahmarṣe śāsanātpiturāgatām | kaikasī nāma nāmnāhaṃ śeṣaṃ tvaṃ jñātumarhasi || 7.9. ||

स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह । विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं यन्मनोगतम् ।। ७.९. ॥

sa tu gatvā munirdhyānaṃ vākyametaduvāca ha | vijñātaṃ te mayā bhadre kāraṇaṃ yanmanogatam || 7.9. ||

सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि । दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ।। ७.९. ॥

sutābhilāṣo mattaste mattamātaṅgagāmini | dāruṇāyāṃ tu velāyāṃ yasmāttvaṃ māmupasthitā || 7.9. ||

शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि । दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान् ।। ७.९. ॥

śṛṇu tasmātsutānbhadre yādṛśāñjanayiṣyasi | dāruṇāndāruṇākārāndāruṇābhijanapriyān || 7.9. ||

प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसान्क्रूरकर्मणः । सा तु तद्वचनं श्रुत्वा प्रणिपत्याब्रवीद्वचः ।। ७.९. ॥

prasaviṣyasi suśroṇi rākṣasānkrūrakarmaṇaḥ | sā tu tadvacanaṃ śrutvā praṇipatyābravīdvacaḥ || 7.9. ||

भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ब्रह्मवादिनः । नेच्छामि सुदुराचारान्प्रसादं कर्तुमर्हसि ।। ७.९. ॥

bhagavannīdṛśānputrāṃstvatto 'haṃ brahmavādinaḥ | necchāmi sudurācārānprasādaṃ kartumarhasi || 7.9. ||

कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा मुनिपुङ्गवः । उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव रोहिणीम् ।। ७.९. ॥

kanyayā tvevamuktastu viśravā munipuṅgavaḥ | uvāca kaikasīṃ bhūyaḥ pūrṇenduriva rohiṇīm || 7.9. ||

पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने । मम वंशानुरूपः स धर्मात्मा च भविष्यति ।। ७.९. ॥

paścimo yastava suto bhaviṣyati śubhānane | mama vaṃśānurūpaḥ sa dharmātmā ca bhaviṣyati || 7.9. ||

एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् । जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं सुदारुणम् ।। ७.९. ॥

evamuktā tu sā kanyā rāma kālena kenacit | janayāmāsa bībhatsaṃ rakṣorūpaṃ sudāruṇam || 7.9. ||

दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् । ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ।। ७.९. ॥

daśagrīvaṃ mahādaṃṣṭraṃ nīlāñjanacayopamam | tāmroṣṭhaṃ viṃśatibhujaṃ mahāsyaṃ dīptamūrdhajam || 7.9. ||

तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः शिवाः । क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ।। ७.९. ॥

tasmiñjāte tu tatkāle sajvālakavalāḥ śivāḥ | kravyādāścāpasavyāni maṇḍalāni pracakramuḥ || 7.9. ||

ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः । प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ।। ७.९. ॥

vavarṣa rudhiraṃ devo meghāśca kharaniḥsvanāḥ | prababhau na ca sūryo vai maholkāścāpatanbhuvi || 7.9. ||

चकम्पे जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः । अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव समुद्रः सरितां पतिः ।। ७.९. ॥

cakampe jagatī caiva vavurvātāḥ sudāruṇāḥ | akṣobhyaḥ kṣubhitaścaiva samudraḥ saritāṃ patiḥ || 7.9. ||

अथ नामाकरोत्तस्य पितामहसमः पिता । दशग्रीवः प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ।। ७.९. ॥

atha nāmākarottasya pitāmahasamaḥ pitā | daśagrīvaḥ prasūto 'yaṃ daśagrīvo bhaviṣyati || 7.9. ||

तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो महाबलः । प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ।। ७.९. ॥

tasya tvanantaraṃ jātaḥ kumbhakarṇo mahābalaḥ | pramāṇādyasya vipulaṃ pramāṇaṃ neha vidyate || 7.9. ||

ततः शूर्पणखा नाम सञ्जज्ञे विकृतानना । विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ।। ७.९. ॥

tataḥ śūrpaṇakhā nāma sañjajñe vikṛtānanā | vibhīṣaṇaśca dharmātmā kaikasyāḥ paścimaḥ sutaḥ || 7.9. ||

तस्मिञ्जाते महासत्त्वे पुष्पवर्षं पपात ह । । ७.९. ॥

tasmiñjāte mahāsattve puṣpavarṣaṃ papāta ha | | 7.9. ||

नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा । वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ।। ७.९. ॥

nabhaḥsthāne dundubhayo devānāṃ prāṇadaṃstadā | vākyaṃ caivāntarikṣe ca sādhu sādhviti tattadā || 7.9. ||

तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते महौजसौ । कुम्भकर्णदशग्रीवौ लोकोद्वेगकरौ तदा ।। ७.९. ॥

tau tu tatra mahāraṇye vavṛdhāte mahaujasau | kumbhakarṇadaśagrīvau lokodvegakarau tadā || 7.9. ||

कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षीन्धर्मवत्सलान् । त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ।। ७.९. ॥

kumbhakarṇaḥ pramattastu maharṣīndharmavatsalān | trailokyaṃ bhakṣayannityāsantuṣṭo vicacāra ha || 7.9. ||

विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः । स्वाध्यायनियताहार उवास विजितेन्द्रियः ।। ७.९. ॥

vibhīṣaṇastu dharmātmā nityaṃ dharme vyavasthitaḥ | svādhyāyaniyatāhāra uvāsa vijitendriyaḥ || 7.9. ||

अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् । आगतः पितरं द्रष्टुं पुष्पकेण धनेश्वरः ।। ७.९. ॥

atha vaiśravaṇo devastatra kālena kenacit | āgataḥ pitaraṃ draṣṭuṃ puṣpakeṇa dhaneśvaraḥ || 7.9. ||

तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा । आगम्य राक्षसी तत्र दशग्रीवमुवाच ह ।। ७.९. ॥

taṃ dṛṣṭvā kaikasī tatra jvalantamiva tejasā | āgamya rākṣasī tatra daśagrīvamuvāca ha || 7.9. ||

पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं तेजसा वृतम् । भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ।। ७.९. ॥

putra vaiśravaṇaṃ paśya bhrātaraṃ tejasā vṛtam | bhrātṛbhāve same cāpi paśyātmānaṃ tvamīdṛśam || 7.9. ||

दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम । यथा त्वमसि मे पुत्र भव र्वैश्रवणोपमः ।। ७.९. ॥

daśagrīva tathā yatnaṃ kuruṣvāmitavikrama | yathā tvamasi me putra bhava rvaiśravaṇopamaḥ || 7.9. ||

मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् । अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ।। ७.९. ॥

mātustadvacanaṃ śrutvā daśagrīvaḥ pratāpavān | amarṣamatulaṃ lebhe pratijñāṃ cākarottadā || 7.9. ||

सत्यं ते प्रतिजानामि भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा । भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ।। ७.९. ॥

satyaṃ te pratijānāmi bhrātṛtulyo 'dhiko 'pi vā | bhaviṣyāmyojasā caiva santāpaṃ tyaja hṛdgatam || 7.9. ||

ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः सहानुजः । चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म तपसे धृतमानसः ।। ७.९. ॥

tatastenaiva kopena daśagrīvaḥ sahānujaḥ | cikīrṣurduṣkaraṃ karma tapase dhṛtamānasaḥ || 7.9. ||

प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च । आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं गोकर्णस्याश्रमं शुभम् ।। ७.९. ॥

prāpsyāmi tapasā kāmamiti kṛtvā 'dhyavasya ca | āgacchadātmasiddhyarthaṃ gokarṇasyāśramaṃ śubham || 7.9. ||

स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तपश्चकारातुलमुग्रविक्रमः । अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ।। ७.९. ॥

sa rākṣasastatra sahānujastadā tapaścakārātulamugravikramaḥ | atoṣayaccāpi pitāmahaṃ vibhuṃ dadau sa tuṣṭaśca varāñjayāvahān || 7.9. ||