इति कथयति रामे चन्द्रतुल्यानने च प्रविरलतरतारं व्योम जज्ञे तदानीम् ।
अरुणकिरणरक्ता दिग्बभौ चैव पूर्वा कुसुमरसविमुक्तं वस्त्रमाकुण्ठितेव ।। ७.५९. ॥
iti kathayati rāme candratulyānane ca praviralataratāraṃ vyoma jajñe tadānīm |
aruṇakiraṇaraktā digbabhau caiva pūrvā kusumarasavimuktaṃ vastramākuṇṭhiteva || 7.59. ||
Word by word from the Valmiki Ramayan Dataset (IIT Kanpur / Gyaandweep)
इतिthusकथयतिwhile speakingरामेRāmaचन्द्रतुल्याननेwhose face was like the moonचandप्रविरलतरतारम्with stars becoming very sparseव्योमthe skyजज्ञेbecameतदानीम्at that timeअरुणकिरणरक्ताreddened by the rays of dawnदिक्the directionबभौshoneचैवand indeedपूर्वाthe easternकुसुमरसविमुक्तम्a garment released from flower juice (faded)वस्त्रम्garmentआकुण्ठितेवas if rolled up.
Translation
M. N. Dutt (1891–94), via Valmiki Ramayan DatasetAs Rāma, whose face was like the moon, spoke thus, the sky at that time became very sparse with stars, and the eastern direction shone, reddened by the rays of dawn, like a faded garment being rolled up. इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे एकोनषष्टितमः सर्गः ।। 59 ।। Thus ends the fifty-ninth sarga of Uttara Kanda of the holy Ramayana the first epic composed by sage Valmiki.
Hindi
Gita Press, Gorakhpur (Hindi, via ramcharit.in)चन्द्रमा के समान मुखवाले श्रीराम जब यह कथा कह रहे थे, उसी समय आकाश में तारे विरल हो गये और पूर्व दिशा अरुण किरणों से रँगकर ऐसी शोभा पाने लगी, मानो पुष्पों के रस से रँगा हुआ वस्त्र फैला दिया गया हो
Hinglish