Sarga 69

ततो रात्र्याम् व्यतीतायाम् स उपाध्यायः स बान्धवः । राजा दशरथो हृष्टः सुमंत्रम् इदम् अब्रवीत् ॥

tato rātryām vyatītāyām sa upādhyāyaḥ sa bāndhavaḥ | rājā daśaratho hṛṣṭaḥ sumaṃtram idam abravīt ||

अद्य सर्वे धन अध्यक्षा धनम् आदाय पुष्कलम् । व्रजंति अग्रे सु विहिता नाना रत्न समन्विताः ॥

adya sarve dhana adhyakṣā dhanam ādāya puṣkalam | vrajaṃti agre su vihitā nānā ratna samanvitāḥ ||

चतुरंग बलम् च अपि शीघ्रम् निर्यातु सर्वशः । मम आज्ञा समकालम् च यानम् युग्मम् अनुत्तमम् ॥

caturaṃga balam ca api śīghram niryātu sarvaśaḥ | mama ājñā samakālam ca yānam yugmam anuttamam ||

वसिष्ठो वामदेवः च जाबालिः अथ काश्यपः । मार्कण्डेयः च दीर्घायुः ऋषिः कात्यायनः तथा ॥

vasiṣṭho vāmadevaḥ ca jābāliḥ atha kāśyapaḥ | mārkaṇḍeyaḥ ca dīrghāyuḥ ṛṣiḥ kātyāyanaḥ tathā ||

एते द्विजाः प्रयान्तु अग्रे स्यंदनम् योजयस्व मे । यथा काल अत्ययो न स्यात् दूता हि त्वरयन्ति माम् ॥

ete dvijāḥ prayāntu agre syaṃdanam yojayasva me | yathā kāla atyayo na syāt dūtā hi tvarayanti mām ||

वचनात् च नरेन्द्रस्य सेना च चतुरंगिणी । राजानम् ऋषिभिः सार्धम् व्रजंतम् पृष्ठतो अन्वगात् ॥

vacanāt ca narendrasya senā ca caturaṃgiṇī | rājānam ṛṣibhiḥ sārdham vrajaṃtam pṛṣṭhato anvagāt ||

गत्वा चतुर् अहम् मार्गम् विदेहान् अभ्युपेयिवान् । राजा तु जनकः श्रीमान् श्रुत्वा पूजाम् अकल्पयत् ॥

gatvā catur aham mārgam videhān abhyupeyivān | rājā tu janakaḥ śrīmān śrutvā pūjām akalpayat ||

ततो राजानम् आसाद्य वृद्धम् दशरथम् नृपम् । जनको मुदितो राजा हर्षम् च परमम् ययौ ॥

tato rājānam āsādya vṛddham daśaratham nṛpam | janako mudito rājā harṣam ca paramam yayau ||

उवाच वचनम् श्रेष्ठो नरश्रेष्ठम् मुदा अन्वितम् । स्वागतम् ते नरश्रेष्ठः दिष्ट्या प्राप्तो असि राघव ॥

uvāca vacanam śreṣṭho naraśreṣṭham mudā anvitam | svāgatam te naraśreṣṭhaḥ diṣṭyā prāpto asi rāghava ||

पुत्रयोः उभयोः प्रीतिम् लप्स्यसे वीर्य निर्जिताम् । दिष्ट्या प्राप्तो महातेजा वसिष्ठो भगवान् ऋषिः ॥

putrayoḥ ubhayoḥ prītim lapsyase vīrya nirjitām | diṣṭyā prāpto mahātejā vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ ||

सह सर्वैः द्विज श्रेष्ठैः देवैः इव शतक्रतुः । दिष्ट्या मे निर्जिता विघ्ना दिष्ट्या मे पूजितम् कुलम् ॥

saha sarvaiḥ dvija śreṣṭhaiḥ devaiḥ iva śatakratuḥ | diṣṭyā me nirjitā vighnā diṣṭyā me pūjitam kulam ||

राघवैः सह संबंधात् वीर्य श्रेष्ठैः महात्मभिः । श्वः प्रभाते नरेन्द्र त्वम् सम्वर्तयितुम् अर्हसि ॥

rāghavaiḥ saha saṃbaṃdhāt vīrya śreṣṭhaiḥ mahātmabhiḥ | śvaḥ prabhāte narendra tvam samvartayitum arhasi ||

यज्ञस्य अन्ते नरश्रेष्ठ विवाहम् ऋषि सत्तमैः । तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा ऋषि मध्ये नराधिपः ॥

yajñasya ante naraśreṣṭha vivāham ṛṣi sattamaiḥ | tasya tat vacanam śrutvā ṛṣi madhye narādhipaḥ ||

वाक्यम् वाक्यविदाम् श्रेष्ठः प्रत्युवाच महीपतिम् । प्रतिग्रहो दातृ वशः श्रुतम् एतत् मया पुरा ॥

vākyam vākyavidām śreṣṭhaḥ pratyuvāca mahīpatim | pratigraho dātṛ vaśaḥ śrutam etat mayā purā ||

यथा वक्ष्यसि धर्मज्ञ तत् करिष्यामहे वयम् । तत् धर्मिष्ठम् यशस्यम् च वचनम् सत्य वादिनः ॥

yathā vakṣyasi dharmajña tat kariṣyāmahe vayam | tat dharmiṣṭham yaśasyam ca vacanam satya vādinaḥ ||

श्रुत्वा विदेह अधिपतिः परम् विस्मयम् आगतः । ततः सर्वे मुनि गणाः परस्पर समागमे ॥

śrutvā videha adhipatiḥ param vismayam āgataḥ | tataḥ sarve muni gaṇāḥ paraspara samāgame ||

हर्षेण महता युक्ताः ताम् निशाम् अवसन् सुखम् । अथ रामो महातेजा लक्ष्मणेन समम् ययौ ॥

harṣeṇa mahatā yuktāḥ tām niśām avasan sukham | atha rāmo mahātejā lakṣmaṇena samam yayau ||

विश्वामित्रम् पुरस्कृत्य पितुः पादौ उपस्पृशन् । राजा च राघवौ पुत्रौ निशाम्य परिहर्षितः ॥

viśvāmitram puraskṛtya pituḥ pādau upaspṛśan | rājā ca rāghavau putrau niśāmya pariharṣitaḥ ||

उवास परम प्रीतो जनकेन सुपूजितः । जनको अपि महातेजाः क्रिया धर्मेण तत्त्ववित् । यज्ञस्य च सुताभ्याम् च कृत्वा रात्रिम् उवास ह ॥

uvāsa parama prīto janakena supūjitaḥ | janako api mahātejāḥ kriyā dharmeṇa tattvavit | yajñasya ca sutābhyām ca kṛtvā rātrim uvāsa ha ||