Sarga 8

रामः तु सह सौमित्रिः सुतीक्ष्णेन अभिपूजितः । परिणाम्य निशाम् तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत ॥

rāmaḥ tu saha saumitriḥ sutīkṣṇena abhipūjitaḥ | pariṇāmya niśām tatra prabhāte pratyabudhyata ||

उत्थाय च यथा कालम् राघवः सह सीतया । उपस्पृश्य सु शीतेन तोयेन उत्पल गंधिना ॥

utthāya ca yathā kālam rāghavaḥ saha sītayā | upaspṛśya su śītena toyena utpala gaṃdhinā ||

अथ ते अग्निम् सुराम् च एव वैदेही राम लक्ष्मणौ । काल्यम् विधिवत् अभ्यर्च्य तपस्वि शरणे वने ॥

atha te agnim surām ca eva vaidehī rāma lakṣmaṇau | kālyam vidhivat abhyarcya tapasvi śaraṇe vane ||

उदयन्तम् दिनकरम् दृष्ट्वा विगत कल्मषाः । सुतीक्ष्णम् अभिगम्य इदम् श्लक्ष्णम् वचनम् अब्रुवन् ॥

udayantam dinakaram dṛṣṭvā vigata kalmaṣāḥ | sutīkṣṇam abhigamya idam ślakṣṇam vacanam abruvan ||

सुखोषिताः स्म भगवन् त्वया पूज्येन पूजिताः । आपृच्छामः प्रयास्यामो मुनयः त्वरयन्ति नः ॥

sukhoṣitāḥ sma bhagavan tvayā pūjyena pūjitāḥ | āpṛcchāmaḥ prayāsyāmo munayaḥ tvarayanti naḥ ||

त्वरामहे वयम् द्रष्टुम् कृत्स्नम् आश्रम मण्डलम् । ऋषीणाम् पुण्य शीलानाम् दण्डकारण्य वासिनाम् ॥

tvarāmahe vayam draṣṭum kṛtsnam āśrama maṇḍalam | ṛṣīṇām puṇya śīlānām daṇḍakāraṇya vāsinām ||

अभ्यनुज्ञातुम् इच्छामः सह एभिः मुनिपुङ्गवैः । धर्म नित्यैः तपो दान्तैः विशिखैः इव पावकैः ॥

abhyanujñātum icchāmaḥ saha ebhiḥ munipuṅgavaiḥ | dharma nityaiḥ tapo dāntaiḥ viśikhaiḥ iva pāvakaiḥ ||

अविषह्य आतपो यावत् सूर्यो न अति विराजते । अमार्गेण आगताम् लक्ष्मीम् प्राप्य इव अन्वय वर्जितः ॥

aviṣahya ātapo yāvat sūryo na ati virājate | amārgeṇa āgatām lakṣmīm prāpya iva anvaya varjitaḥ ||

तावत् इच्छामहे गन्तुम् इति उक्त्वा चरणौ मुनेः । ववन्दे सह सौमित्रिः सीतया सह राघवः ॥

tāvat icchāmahe gantum iti uktvā caraṇau muneḥ | vavande saha saumitriḥ sītayā saha rāghavaḥ ||

तौ सम् स्पृशंतौ चरणौ उत्थाप्य मुनिपुंगवः । गाढम् आश्लिष्य सस्नेहम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥

tau sam spṛśaṃtau caraṇau utthāpya munipuṃgavaḥ | gāḍham āśliṣya sasneham idam vacanam abravīt ||

अरिष्टम् गच्छ पन्थानम् राम सौमित्रिणा सह । सीतया च अनया सार्धम् छाय एव अनुवृत्तया ॥

ariṣṭam gaccha panthānam rāma saumitriṇā saha | sītayā ca anayā sārdham chāya eva anuvṛttayā ||

पश्य आश्रम पदम् रम्यम् दण्डकारण्य वासिनाम् । एषाम् तपस्विनाम् वीर तपसा भावित आत्मनाम् ॥

paśya āśrama padam ramyam daṇḍakāraṇya vāsinām | eṣām tapasvinām vīra tapasā bhāvita ātmanām ||

सुप्राज्य फल मूलानि पुष्पितानि वनानि च । प्रशस्त मृग यूथानि शान्त पक्षि गणानि च ॥

suprājya phala mūlāni puṣpitāni vanāni ca | praśasta mṛga yūthāni śānta pakṣi gaṇāni ca ||

फुल्ल पंकज खण्डानि प्रसन्न सलिलानि च । कारण्डव विकीर्णानि तटाकानि सरांसि च ॥

phulla paṃkaja khaṇḍāni prasanna salilāni ca | kāraṇḍava vikīrṇāni taṭākāni sarāṃsi ca ||

द्रक्ष्यसे दृष्टि रम्याणि गिरि प्रस्रवणानि च । रमणीयानि अरण्यानि मयूर अभिरुतानि च ॥

drakṣyase dṛṣṭi ramyāṇi giri prasravaṇāni ca | ramaṇīyāni araṇyāni mayūra abhirutāni ca ||

गम्यताम् वत्स सौमित्रे भवान् अपि च गच्छतु । आगन्तव्यम् च ते दृष्ट्वा पुनः एव आश्रमम् प्रति ॥

gamyatām vatsa saumitre bhavān api ca gacchatu | āgantavyam ca te dṛṣṭvā punaḥ eva āśramam prati ||

एवम् उक्तः तथा इति उक्त्वा काकुत्स्थः सह लक्ष्मणः । प्रदक्षिणम् मुनिम् कृत्वा प्रस्थातुम् उपचक्रमे ॥

evam uktaḥ tathā iti uktvā kākutsthaḥ saha lakṣmaṇaḥ | pradakṣiṇam munim kṛtvā prasthātum upacakrame ||

ततः शुभतरे तूणी धनुषी च आयतेक्षणा । ददौ सीता तयोः भ्रात्रोः खड्गौ च विमलौ ततः ॥

tataḥ śubhatare tūṇī dhanuṣī ca āyatekṣaṇā | dadau sītā tayoḥ bhrātroḥ khaḍgau ca vimalau tataḥ ||

आबध्य च शुभे तूणी चापे च आदाय सस्वने । निष्क्रान्तौ आश्रमात् गन्तुम् उभौ तौ राम लक्ष्मणौ ॥

ābadhya ca śubhe tūṇī cāpe ca ādāya sasvane | niṣkrāntau āśramāt gantum ubhau tau rāma lakṣmaṇau ||

शीघ्रम् तौ रूपसंपन्नौ अनुज्ञातौ महर्षिणा । प्रस्थितौ धृत चापा असी सीतया सह राघवौ ॥

śīghram tau rūpasaṃpannau anujñātau maharṣiṇā | prasthitau dhṛta cāpā asī sītayā saha rāghavau ||