Sarga 19

ताम् तथा पतिताम् दृष्ट्वा विरूपाम् शोणित उक्षिताम् । भगिनीम् क्रोध संतप्तः खरः पप्रच्छ राक्षसः ॥

tām tathā patitām dṛṣṭvā virūpām śoṇita ukṣitām | bhaginīm krodha saṃtaptaḥ kharaḥ papraccha rākṣasaḥ ||

उत्तिष्ठ तावत् आख्याहि प्रमोहम् जहि संभ्रमम् । व्यक्तम् आख्याहि केन त्वम् एवम् रूपा विरूपिता ॥

uttiṣṭha tāvat ākhyāhi pramoham jahi saṃbhramam | vyaktam ākhyāhi kena tvam evam rūpā virūpitā ||

कः कृष्ण सर्पम् असीनम् आशी विषम नागसम् । तुदति अभिसमापन्नम् अंगुलि अग्रेण लीलया ॥

kaḥ kṛṣṇa sarpam asīnam āśī viṣama nāgasam | tudati abhisamāpannam aṃguli agreṇa līlayā ||

काल पाशम् समासज्य कण्ठे मोहात् न जानते । यः त्वाम् अद्य समासाद्य पीतवान् विषम् उत्तमम् ॥

kāla pāśam samāsajya kaṇṭhe mohāt na jānate | yaḥ tvām adya samāsādya pītavān viṣam uttamam ||

बल विक्रम संपन्ना कामगा काम रूपिणी । इमाम् अवस्थाम् नीता त्वम् केन अंतक समा गता ॥

bala vikrama saṃpannā kāmagā kāma rūpiṇī | imām avasthām nītā tvam kena aṃtaka samā gatā ||

देव गन्धर्व भूतानाम् ऋषीणाम् च महात्मनाम् । को अयम् एवम् महावीर्यः त्वाम् विरूपाम् चकार ह ॥

deva gandharva bhūtānām ṛṣīṇām ca mahātmanām | ko ayam evam mahāvīryaḥ tvām virūpām cakāra ha ||

न हि पश्यामि अहम् लोके यः कुर्यात् मम विप्रियम् । अमरेषु सहस्राक्षम् महएन्द्रम् पाकशासनम् ॥

na hi paśyāmi aham loke yaḥ kuryāt mama vipriyam | amareṣu sahasrākṣam mahaendram pākaśāsanam ||

अद्य अहम् मार्गणैः प्राणान् आदास्ये जीवितांतगैः । सलिले क्षीरम् आसक्तम् निष्पिबन् इव सारसः ॥

adya aham mārgaṇaiḥ prāṇān ādāsye jīvitāṃtagaiḥ | salile kṣīram āsaktam niṣpiban iva sārasaḥ ||

निहतस्य मया संख्ये शर संकृत्त मर्मणः । सफेनम् रुधिरम् कस्य मेदिनी पातुम् इच्छसि ॥

nihatasya mayā saṃkhye śara saṃkṛtta marmaṇaḥ | saphenam rudhiram kasya medinī pātum icchasi ||

कस्य पत्ररथाः कायात् मांसम् उत्कृत्य संगताः । प्रहृष्टा भक्षयिष्यन्ति निहतस्य मया रणे ॥

kasya patrarathāḥ kāyāt māṃsam utkṛtya saṃgatāḥ | prahṛṣṭā bhakṣayiṣyanti nihatasya mayā raṇe ||

तम् न देवा न गंधर्वा न पिशाचा न राक्षसाः । मया अपकृष्टम् कृपणम् शक्ताः त्रातुम् इह आहवे ॥

tam na devā na gaṃdharvā na piśācā na rākṣasāḥ | mayā apakṛṣṭam kṛpaṇam śaktāḥ trātum iha āhave ||

उपलभ्य शनैः संज्ञाम् तम् मे शंसितुम् अर्हसि । येन त्वम् दुर्विनीतेन वने विक्रम्य निर्जिता ॥

upalabhya śanaiḥ saṃjñām tam me śaṃsitum arhasi | yena tvam durvinītena vane vikramya nirjitā ||

इति भ्रातुर् वचः श्रुत्वा क्रुद्धस्य च विशेषतः । ततः शूर्पणखा वाक्यम् सबाष्पम् इदम् अब्रवीत् ॥

iti bhrātur vacaḥ śrutvā kruddhasya ca viśeṣataḥ | tataḥ śūrpaṇakhā vākyam sabāṣpam idam abravīt ||

तरुणौ रूप संपन्नौ सुकूमारौ महाबलौ । पुण्डरीक विशालाक्षौ चीर कृष्ण अजिन अंबरौ ॥

taruṇau rūpa saṃpannau sukūmārau mahābalau | puṇḍarīka viśālākṣau cīra kṛṣṇa ajina aṃbarau ||

फल मूल अशिनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ । पुत्रौ दशरथस्य आस्ताम् भ्रातरौ राम लक्ष्मनौ ॥

phala mūla aśinau dāntau tāpasau brahmacāriṇau | putrau daśarathasya āstām bhrātarau rāma lakṣmanau ||

गन्धर्व राज प्रतिमौ पार्थिव व्यन्जन अन्वितौ । देवौ वा दानवौ - मानुषौ - वा तौ न तर्कयितुम् उत्सहे ॥

gandharva rāja pratimau pārthiva vyanjana anvitau | devau vā dānavau - mānuṣau - vā tau na tarkayitum utsahe ||

तरुणी रूपसंपन्ना सर्वाअभरण भूषिता । दृष्टा तत्र मया नारी तयोर् मध्ये सुमध्यमा ॥

taruṇī rūpasaṃpannā sarvāabharaṇa bhūṣitā | dṛṣṭā tatra mayā nārī tayor madhye sumadhyamā ||

ताभ्याम् उभाभ्याम् संभूय प्रमदाम् अधिकृत्य ताम् । इमाम् अवस्थाम् नीता अहम् यथा अनाथा सती तथा ॥

tābhyām ubhābhyām saṃbhūya pramadām adhikṛtya tām | imām avasthām nītā aham yathā anāthā satī tathā ||

तस्याः च अनृजु वृत्तायाः तयोः च हतयोर् अहम् । सफेनम् पातुम् इच्छामि रुधिरम् रण मूर्धनि ॥

tasyāḥ ca anṛju vṛttāyāḥ tayoḥ ca hatayor aham | saphenam pātum icchāmi rudhiram raṇa mūrdhani ||

एष मे प्रथमः कामः कृतः तत्र त्वया भवेत् । तस्याः तयोः च रुधिरम् पिबेयम् अहम् आहवे ॥

eṣa me prathamaḥ kāmaḥ kṛtaḥ tatra tvayā bhavet | tasyāḥ tayoḥ ca rudhiram pibeyam aham āhave ||

इति तस्याम् ब्रुवाणायाम् चतुर् दश महाबलान् । व्यादिदेश खरः क्रुद्धो राक्षसान् अंतकोपमान् ॥

iti tasyām bruvāṇāyām catur daśa mahābalān | vyādideśa kharaḥ kruddho rākṣasān aṃtakopamān ||

मानुषौ शस्त्र सम्पन्नौ चीर कृष्ण अजिन अंबरौ । प्रविष्टौ दण्डकारण्यम् घोरम् प्रमदया सह ॥

mānuṣau śastra sampannau cīra kṛṣṇa ajina aṃbarau | praviṣṭau daṇḍakāraṇyam ghoram pramadayā saha ||

तौ हत्वा ताम् च दुर्वृत्ताम् उपावर्तितुम् अर्हथ । इयम् च रुधिरम् तेषाम् भगिनी मम पास्यति ॥

tau hatvā tām ca durvṛttām upāvartitum arhatha | iyam ca rudhiram teṣām bhaginī mama pāsyati ||

मनोरथो अयम् इष्टो अस्या भगिन्या मम राक्षसाः । शीघ्रम् संपद्यताम् गत्वा तौ प्रमथ्य स्व तेजसा ॥

manoratho ayam iṣṭo asyā bhaginyā mama rākṣasāḥ | śīghram saṃpadyatām gatvā tau pramathya sva tejasā ||

युष्माबिः निर्हतो दृष्ट्वा तौ उभौ भ्रातौ रणे । इयम् प्रहृष्टा मुदिता रुधिरम् युधि पास्यति ॥

yuṣmābiḥ nirhato dṛṣṭvā tau ubhau bhrātau raṇe | iyam prahṛṣṭā muditā rudhiram yudhi pāsyati ||

इति प्रतिसमादिष्टा राक्षसाः ते चतुर् दश । तत्र जग्मुः तया सार्धम् घना वातेरिताः यथा ॥

iti pratisamādiṣṭā rākṣasāḥ te catur daśa | tatra jagmuḥ tayā sārdham ghanā vāteritāḥ yathā ||

ततस्तु ते तम् समुदर्ग तेजसम्<BR>तथापि तीक्ष्ण प्रदरा निशाचरा । न शेकुर् एनम् सहसा प्रमर्दितुम्<BR>वनद्विपा दीप्त्वम् इव अग्निम् उथितम् ॥

tatastu te tam samudarga tejasam<BR>tathāpi tīkṣṇa pradarā niśācarā | na śekur enam sahasā pramarditum<BR>vanadvipā dīptvam iva agnim uthitam ||