Adhyāya 286

कर्ण उवाच । भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते । तथा परमतिग्मांशो नान्यं देवं कथंचन ॥

karṇa uvāca । bhagavantam ahaṁ bhakto yathā māṁ vettha gopate । tathā paramatigmāṁśo nānyaṁ devaṁ kathaṁ cana ॥

न मे दारा न मे पुत्रा न चात्मा सुहृदो न च । तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ॥

na me dārā na me putrā na cātmā suhr̥do na ca । tatheṣṭā vai sadā bhaktyā yathā tvaṁ gopate mama ॥

इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः । कुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ॥

iṣṭānāṁ ca mahātmāno bhaktānāṁ ca na saṁśayaḥ । kurvanti bhaktim iṣṭāṁ ca jānīṣe tvaṁ ca bhāskara ॥

इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि । जानीत इति वै कृत्वा भगवानाह मद्धितम् ॥

iṣṭo bhaktaś ca me karṇo na cānyad daivataṁ divi । jānīta iti vai kr̥tvā bhagavān āha maddhitam ॥

भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनः पुनः । इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि ॥

bhūyaś ca śirasā yāce prasādya ca punaḥ punaḥ । iti bravīmi tigmāṁśo tvaṁ tu me kṣantum arhasi ॥

बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्येऽनृतादहम् । विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् । प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥

bibhemi na tathā mr̥tyor yathā bibhye ’nr̥tād aham । viśeṣeṇa dvijātīnāṁ sarveṣāṁ sarvadā satām । pradāne jīvitasyāpi na me ’trāsti vicāraṇā ॥

यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति । व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् । अर्जुनं प्रति मां चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥

yac ca mām āttha deva tvaṁ pāṇḍavaṁ phalgunaṁ prati । vyetu saṁtāpajaṁ duḥkhaṁ tava bhāskara mānasam । arjunaṁ prati māṁ caiva vijeṣyāmi raṇe ’rjunam ॥

तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत् । जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः ॥

tavāpi viditaṁ deva mamāpy astrabalaṁ mahat । jāmadagnyād upāttaṁ yat tathā droṇān mahātmanaḥ ॥

इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम । भिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः ॥

idaṁ tvam anujānīhi suraśreṣṭha vrataṁ mama । bhikṣate vajriṇe dadyām api jīvitam ātmanaḥ ॥

सूर्य उवाच । यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे । त्वमप्येनमथो ब्रूया विजयार्थं महाबल ॥

sūrya uvāca । yadi tāta dadāsy ete vajriṇe kuṇḍale śubhe । tvam apy enam atho brūyā vijayārthaṁ mahābala ॥

नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डले वै शतक्रतोः । अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः ॥

niyamena pradadyās tvaṁ kuṇḍale vai śatakratoḥ । avadhyo hy asi bhūtānāṁ kuṇḍalābhyāṁ samanvitaḥ ॥

अर्जुनेन विनाशं हि तव दानवसूदनः । प्रार्थयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति ॥

arjunena vināśaṁ hi tava dānavasūdanaḥ । prārthayāno raṇe vatsa kuṇḍale te jihīrṣati ॥

स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः । अभ्यर्थयेथा देवेशममोघार्थं पुरंदरम् ॥

sa tvam apy enam ārādhya sūnr̥tābhiḥ punaḥ punaḥ । abhyarthayethā deveśam amoghārthaṁ puraṁdaram ॥

अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिबर्हिणीम् । दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम् ॥

amoghāṁ dehi me śaktim amitravinibarhiṇīm । dāsyāmi te sahasrākṣa kuṇḍale varma cottamam ॥

इत्येवं नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डले । तया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून् ॥

ity evaṁ niyamena tvaṁ dadyāḥ śakrāya kuṇḍale । tayā tvaṁ karṇa saṁgrāme haniṣyasi raṇe ripūn ॥

नाहत्वा हि महाबाहो शत्रूनेति करं पुनः । सा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥

nāhatvā hi mahābāho śatrūn eti karaṁ punaḥ । sā śaktir devarājasya śataśo ’tha sahasraśaḥ ॥

वैशंपायन उवाच । एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसान्तरधीयत । ततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत् ॥

vaiśaṁpāyana uvāca । evam uktvā sahasrāṁśuḥ sahasāntaradhīyata । tataḥ sūryāya japyānte karṇaḥ svapnaṁ nyavedayat ॥

यथादृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभयोर्निशि । तत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा ॥

yathādr̥ṣṭaṁ yathātattvaṁ yathoktam ubhayor niśi । tat sarvam ānupūrvyeṇa śaśaṁsāsmai vr̥ṣas tadā ॥

तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः । उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्निव ॥

tac chrutvā bhagavān devo bhānuḥ svarbhānusūdanaḥ । uvāca taṁ tathety eva karṇaṁ sūryaḥ smayann iva ॥

ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहा । शक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत् ॥

tatas tattvam iti jñātvā rādheyaḥ paravīrahā । śaktim evābhikāṅkṣan vai vāsavaṁ pratyapālayat ॥