Adhyāya 171

अर्जुन उवाच । ततो मामभिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् । देवराजोऽनुगृह्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥

arjuna uvāca । tato mām abhiviśvastaṁ saṁrūḍhaśaravikṣatam । devarājo ’nugr̥hyedaṁ kāle vacanam abravīt ॥

दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत । न त्वाभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश्चन ॥

divyāny astrāṇi sarvāṇi tvayi tiṣṭhanti bhārata । na tvābhibhavituṁ śakto mānuṣo bhuvi kaś cana ॥

भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः । संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥

bhīṣmo droṇaḥ kr̥paḥ karṇaḥ śakuniḥ saha rājabhiḥ । saṁgrāmasthasya te putra kalāṁ nārhanti ṣoḍaśīm ॥

इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन्मघवान्प्रभुः । अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥

idaṁ ca me tanutrāṇaṁ prāyacchan maghavān prabhuḥ । abhedyaṁ kavacaṁ divyaṁ srajaṁ caiva hiraṇmayīm ॥

देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान्महारवम् । दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयमिन्द्रो युयोज ह ॥

devadattaṁ ca me śaṅkhaṁ devaḥ prādān mahāravam । divyaṁ cedaṁ kirīṭaṁ me svayam indro yuyoja ha ॥

ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च । प्रादाच्छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥

tato divyāni vastrāṇi divyāny ābharaṇāni ca । prādāc chakro mamaitāni rucirāṇi br̥hanti ca ॥

एवं संपूजितस्तत्र सुखमस्म्युषितो नृप । इन्द्रस्य भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥

evaṁ saṁpūjitas tatra sukham asmy uṣito nr̥pa । indrasya bhavane puṇye gandharvaśiśubhiḥ saha ॥

ततो मामब्रवीच्छक्रः प्रीतिमानमरैः सह । समयोऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥

tato mām abravīc chakraḥ prītimān amaraiḥ saha । samayo ’rjuna gantuṁ te bhrātaro hi smaranti te ॥

एवमिन्द्रस्य भवने पञ्च वर्षाणि भारत । उषितानि मया राजन्स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥

evam indrasya bhavane pañca varṣāṇi bhārata । uṣitāni mayā rājan smaratā dyūtajaṁ kalim ॥

ततो भवन्तमद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् । गन्धमादनमासाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥

tato bhavantam adrākṣaṁ bhrātr̥bhiḥ parivāritam । gandhamādanam āsādya parvatasyāsya mūrdhani ॥

युधिष्ठिर उवाच । दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि त्वया प्राप्तानि भारत । दिष्ट्या चाराधितो राजा देवानामीश्वरः प्रभुः ॥

yudhiṣṭhira uvāca । diṣṭyā dhanaṁjayāstrāṇi tvayā prāptāni bhārata । diṣṭyā cārādhito rājā devānām īśvaraḥ prabhuḥ ॥

दिष्ट्या च भगवान्स्थाणुर्देव्या सह परंतप । साक्षाद्दृष्टः सुयुद्धेन तोषितश्च त्वयानघ ॥

diṣṭyā ca bhagavān sthāṇur devyā saha paraṁtapa । sākṣād dr̥ṣṭaḥ suyuddhena toṣitaś ca tvayānagha ॥

दिष्ट्या च लोकपालैस्त्वं समेतो भरतर्षभ । दिष्ट्या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्यासि पुनरागतः ॥

diṣṭyā ca lokapālais tvaṁ sameto bharatarṣabha । diṣṭyā vardhāmahe sarve diṣṭyāsi punarāgataḥ ॥

अद्य कृत्स्नामिमां देवीं विजितां पुरमालिनीम् । मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रानपि वशीकृतान् ॥

adya kr̥tsnām imāṁ devīṁ vijitāṁ puramālinīm । manye ca dhr̥tarāṣṭrasya putrān api vaśīkr̥tān ॥

तानि त्विच्छामि ते द्रष्टुं दिव्यान्यस्त्राणि भारत । यैस्तथा वीर्यवन्तस्ते निवातकवचा हता ॥

tāni tv icchāmi te draṣṭuṁ divyāny astrāṇi bhārata । yais tathā vīryavantas te nivātakavacā hatā ॥

अर्जुन उवाच । श्वः प्रभाते भवान्द्रष्टा दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः । निवातकवचा घोरा यैर्मया विनिपातिताः ॥

arjuna uvāca । śvaḥ prabhāte bhavān draṣṭā divyāny astrāṇi sarvaśaḥ । nivātakavacā ghorā yair mayā vinipātitāḥ ॥

वैशंपायन उवाच । एवमागमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः । भ्रातृभिः सहितः सर्वै रजनीं तामुवास ह ॥

vaiśaṁpāyana uvāca । evam āgamanaṁ tatra kathayitvā dhanaṁjayaḥ । bhrātr̥bhiḥ sahitaḥ sarvai rajanīṁ tām uvāsa ha ॥