Who speaks here भीष्म bhīṣma
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §176–178 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
भीष्म उवाच । सा निष्क्रमन्ती नगराच्चिन्तयामास भारत । पृथिव्यां नास्ति युवतिर्विषमस्थतरा मया । बान्धवैर्विप्रहीनास्मि शाल्वेन च निराकृता ॥
bhīṣma uvāca । sā niṣkramantī nagarāc cintayām āsa bhārata । pr̥thivyāṁ nāsti yuvatir viṣamasthatarā mayā । bāndhavair viprahīnāsmi śālvena ca nirākr̥tā ॥
न च शक्यं पुनर्गन्तुं मया वारणसाह्वयम् । अनुज्ञातास्मि भीष्मेण शाल्वमुद्दिश्य कारणम् ॥
na ca śakyaṁ punar gantuṁ mayā vāraṇasāhvayam । anujñātāsmi bhīṣmeṇa śālvam uddiśya kāraṇam ॥
किं नु गर्हाम्यथात्मानमथ भीष्मं दुरासदम् । आहोस्वित्पितरं मूढं यो मेऽकार्षीत्स्वयंवरम् ॥
kiṁ nu garhāmy athātmānam atha bhīṣmaṁ durāsadam । āhosvit pitaraṁ mūḍhaṁ yo me ’kārṣīt svayaṁvaram ॥
ममायं स्वकृतो दोषो याहं भीष्मरथात्तदा । प्रवृत्ते वैशसे युद्धे शाल्वार्थं नापतं पुरा । तस्येयं फलनिर्वृत्तिर्यदापन्नास्मि मूढवत् ॥
mamāyaṁ svakr̥to doṣo yāhaṁ bhīṣmarathāt tadā । pravr̥tte vaiśase yuddhe śālvārthaṁ nāpataṁ purā । tasyeyaṁ phalanirvr̥ttir yad āpannāsmi mūḍhavat ॥
धिग्भीष्मं धिक्च मे मन्दं पितरं मूढचेतसम् । येनाहं वीर्यशुल्केन पण्यस्त्रीवत्प्रवेरिता ॥
dhig bhīṣmaṁ dhik ca me mandaṁ pitaraṁ mūḍhacetasam । yenāhaṁ vīryaśulkena paṇyastrīvat praveritā ॥
धिङ्मां धिक्शाल्वराजानं धिग्धातारमथापि च । येषां दुर्नीतभावेन प्राप्तास्म्यापदमुत्तमाम् ॥
dhiṅ māṁ dhik śālvarājānaṁ dhig dhātāram athāpi ca । yeṣāṁ durnītabhāvena prāptāsmy āpadam uttamām ॥
सर्वथा भागधेयानि स्वानि प्राप्नोति मानवः । अनयस्यास्य तु मुखं भीष्मः शांतनवो मम ॥
sarvathā bhāgadheyāni svāni prāpnoti mānavaḥ । anayasyāsya tu mukhaṁ bhīṣmaḥ śāṁtanavo mama ॥
सा भीष्मे प्रतिकर्तव्यमहं पश्यामि सांप्रतम् । तपसा वा युधा वापि दुःखहेतुः स मे मतः । को नु भीष्मं युधा जेतुमुत्सहेत महीपतिः ॥
sā bhīṣme pratikartavyam ahaṁ paśyāmi sāṁpratam । tapasā vā yudhā vāpi duḥkhahetuḥ sa me mataḥ । ko nu bhīṣmaṁ yudhā jetum utsaheta mahīpatiḥ ॥
एवं सा परिनिश्चित्य जगाम नगराद्बहिः । आश्रमं पुण्यशीलानां तापसानां महात्मनाम् । ततस्तामवसद्रात्रिं तापसैः परिवारिता ॥
evaṁ sā pariniścitya jagāma nagarād bahiḥ । āśramaṁ puṇyaśīlānāṁ tāpasānāṁ mahātmanām । tatas tām avasad rātriṁ tāpasaiḥ parivāritā ॥
आचख्यौ च यथा वृत्तं सर्वमात्मनि भारत । विस्तरेण महाबाहो निखिलेन शुचिस्मिता । हरणं च विसर्गं च शाल्वेन च विसर्जनम् ॥
ācakhyau ca yathā vr̥ttaṁ sarvam ātmani bhārata । vistareṇa mahābāho nikhilena śucismitā । haraṇaṁ ca visargaṁ ca śālvena ca visarjanam ॥
ततस्तत्र महानासीद्ब्राह्मणः संशितव्रतः । शैखावत्यस्तपोवृद्धः शास्त्रे चारण्यके गुरुः ॥
tatas tatra mahān āsīd brāhmaṇaḥ saṁśitavrataḥ । śaikhāvatyas tapovr̥ddhaḥ śāstre cāraṇyake guruḥ ॥
आर्तां तामाह स मुनिः शैखावत्यो महातपाः । निःश्वसन्तीं सतीं बालां दुःखशोकपरायणाम् ॥
ārtāṁ tām āha sa muniḥ śaikhāvatyo mahātapāḥ । niḥśvasantīṁ satīṁ bālāṁ duḥkhaśokaparāyaṇām ॥
एवं गते किं नु भद्रे शक्यं कर्तुं तपस्विभिः । आश्रमस्थैर्महाभागैस्तपोनित्यैर्महात्मभिः ॥
evaṁ gate kiṁ nu bhadre śakyaṁ kartuṁ tapasvibhiḥ । āśramasthair mahābhāgais taponityair mahātmabhiḥ ॥
सा त्वेनमब्रवीद्राजन्क्रियतां मदनुग्रहः । प्रव्राजितुमिहेच्छामि तपस्तप्स्यामि दुश्चरम् ॥
sā tv enam abravīd rājan kriyatāṁ madanugrahaḥ । pravrājitum ihecchāmi tapas tapsyāmi duścaram ॥
मयैवैतानि कर्माणि पूर्वदेहेषु मूढया । कृतानि नूनं पापानि तेषामेतत्फलं ध्रुवम् ॥
mayaivaitāni karmāṇi pūrvadeheṣu mūḍhayā । kr̥tāni nūnaṁ pāpāni teṣām etat phalaṁ dhruvam ॥
नोत्सहेयं पुनर्गन्तुं स्वजनं प्रति तापसाः । प्रत्याख्याता निरानन्दा शाल्वेन च निराकृता ॥
notsaheyaṁ punar gantuṁ svajanaṁ prati tāpasāḥ । pratyākhyātā nirānandā śālvena ca nirākr̥tā ॥
उपदिष्टमिहेच्छामि तापस्यं वीतकल्मषाः । युष्माभिर्देवसंकाशाः कृपा भवतु वो मयि ॥
upadiṣṭam ihecchāmi tāpasyaṁ vītakalmaṣāḥ । yuṣmābhir devasaṁkāśāḥ kr̥pā bhavatu vo mayi ॥
स तामाश्वासयत्कन्यां दृष्टान्तागमहेतुभिः । सान्त्वयामास कार्यं च प्रतिजज्ञे द्विजैः सह ॥
sa tām āśvāsayat kanyāṁ dr̥ṣṭāntāgamahetubhiḥ । sāntvayām āsa kāryaṁ ca pratijajñe dvijaiḥ saha ॥