Adhyāya 14

शल्य उवाच । अथैनां रुपिणीं साध्वीमुपातिष्ठदुपश्रुतिः । तां वयोरूपसंपन्नां दृष्ट्वा देवीमुपस्थिताम् ॥

śalya uvāca । athaināṁ rupiṇīṁ sādhvīm upātiṣṭhad upaśrutiḥ । tāṁ vayorūpasaṁpannāṁ dr̥ṣṭvā devīm upasthitām ॥

इन्द्राणी संप्रहृष्टा सा संपूज्यैनामपृच्छत । इच्छामि त्वामहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने ॥

indrāṇī saṁprahr̥ṣṭā sā saṁpūjyainām apr̥cchata । icchāmi tvām ahaṁ jñātuṁ kā tvaṁ brūhi varānane ॥

उपश्रुतिरुवाच । उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता । दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन तोषिता ॥

upaśrutir uvāca । upaśrutir ahaṁ devi tavāntikam upāgatā । darśanaṁ caiva saṁprāptā tava satyena toṣitā ॥

पतिव्रतासि युक्ता च यमेन नियमेन च । दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम् । क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम् ॥

pativratāsi yuktā ca yamena niyamena ca । darśayiṣyāmi te śakraṁ devaṁ vr̥traniṣūdanam । kṣipram anvehi bhadraṁ te drakṣyase surasattamam ॥

शल्य उवाच । ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात् । देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः । हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत् ॥

śalya uvāca । tatas tāṁ prasthitāṁ devīm indrāṇī sā samanvagāt । devāraṇyāny atikramya parvatāṁś ca bahūṁs tataḥ । himavantam atikramya uttaraṁ pārśvam āgamat ॥

समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम् । आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम् ॥

samudraṁ ca samāsādya bahuyojanavistr̥tam । āsasāda mahādvīpaṁ nānādrumalatāvr̥tam ॥

तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम् । शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम् ॥

tatrāpaśyat saro divyaṁ nānāśakunibhir vr̥tam । śatayojanavistīrṇaṁ tāvad evāyataṁ śubham ॥

तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत । षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः ॥

tatra divyāni padmāni pañcavarṇāni bhārata । ṣaṭpadair upagītāni praphullāni sahasraśaḥ ॥

पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया । बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम् ॥

padmasya bhittvā nālaṁ ca viveśa sahitā tayā । bisatantupraviṣṭaṁ ca tatrāpaśyac chatakratum ॥

तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् । सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा ॥

taṁ dr̥ṣṭvā ca susūkṣmeṇa rūpeṇāvasthitaṁ prabhum । sūkṣmarūpadharā devī babhūvopaśrutiś ca sā ॥

इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः । स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरंदरः ॥

indraṁ tuṣṭāva cendrāṇī viśrutaiḥ pūrvakarmabhiḥ । stūyamānas tato devaḥ śacīm āha puraṁdaraḥ ॥

किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम् । ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम् ॥

kimartham asi saṁprāptā vijñātaś ca kathaṁ tv aham । tataḥ sā kathayām āsa nahuṣasya viceṣṭitam ॥

इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यमदान्वितः । दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो । उपतिष्ठ मामिति क्रूरः कालं च कृतवान्मम ॥

indratvaṁ triṣu lokeṣu prāpya vīryamadānvitaḥ । darpāviṣṭaś ca duṣṭātmā mām uvāca śatakrato । upatiṣṭha mām iti krūraḥ kālaṁ ca kr̥tavān mama ॥

यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे । एतेन चाहं संतप्ता प्राप्ता शक्र तवान्तिकम् । जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम् ॥

yadi na trāsyasi vibho kariṣyati sa māṁ vaśe । etena cāhaṁ saṁtaptā prāptā śakra tavāntikam । jahi raudraṁ mahābāho nahuṣaṁ pāpaniścayam ॥

प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन । तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च ॥

prakāśayasva cātmānaṁ daityadānavasūdana । tejaḥ samāpnuhi vibho devarājyaṁ praśādhi ca ॥