गान्धार्युवाच । आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् । गृध्रगोमायवः शूरं बहुबन्धुमबन्धुवत् ॥
gāndhāry uvāca । āvantyaṁ bhīmasenena bhakṣayanti nipātitam । gr̥dhragomāyavaḥ śūraṁ bahubandhum abandhuvat ॥
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §21–23 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
गान्धार्युवाच । आवन्त्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् । गृध्रगोमायवः शूरं बहुबन्धुमबन्धुवत् ॥
gāndhāry uvāca । āvantyaṁ bhīmasenena bhakṣayanti nipātitam । gr̥dhragomāyavaḥ śūraṁ bahubandhum abandhuvat ॥
तं पश्य कदनं कृत्वा शत्रूणां मधुसूदन । शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥
taṁ paśya kadanaṁ kr̥tvā śatrūṇāṁ madhusūdana । śayānaṁ vīraśayane rudhireṇa samukṣitam ॥
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः । तेन तेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥
taṁ sr̥gālāś ca kaṅkāś ca kravyādāś ca pr̥thagvidhāḥ । tena tena vikarṣanti paśya kālasya paryayam ॥
शयानं वीरशयने वीरमाक्रन्दसारिणम् । आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥
śayānaṁ vīraśayane vīram ākrandasāriṇam । āvantyam abhito nāryo rudatyaḥ paryupāsate ॥
प्रातिपीयं महेष्वासं हतं भल्लेन बाह्लिकम् । प्रसुप्तमिव शार्दूलं पश्य कृष्ण मनस्विनम् ॥
prātipīyaṁ maheṣvāsaṁ hataṁ bhallena bāhlikam । prasuptam iva śārdūlaṁ paśya kr̥ṣṇa manasvinam ॥
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते । सोमस्येवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥
atīva mukhavarṇo ’sya nihatasyāpi śobhate । somasyevābhipūrṇasya paurṇamāsyāṁ samudyataḥ ॥
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां परिरक्षता । पाकशासनिना संख्ये वार्द्धक्षत्रिर्निपातितः ॥
putraśokābhitaptena pratijñāṁ parirakṣatā । pākaśāsaninā saṁkhye vārddhakṣatrir nipātitaḥ ॥
एकादश चमूर्जित्वा रक्ष्यमाणं महात्मना । सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥
ekādaśa camūr jitvā rakṣyamāṇaṁ mahātmanā । satyaṁ cikīrṣatā paśya hatam enaṁ jayadratham ॥
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् । भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥
sindhusauvīrabhartāraṁ darpapūrṇaṁ manasvinam । bhakṣayanti śivā gr̥dhrā janārdana jayadratham ॥
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत । भषन्तो व्यपकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥
saṁrakṣyamāṇaṁ bhāryābhir anuraktābhir acyuta । bhaṣanto vyapakarṣanti gahanaṁ nimnam antikāt ॥
तमेताः पर्युपासन्ते रक्षमाणा महाभुजम् । सिन्धुसौवीरगान्धारकाम्बोजयवनस्त्रियः ॥
tam etāḥ paryupāsante rakṣamāṇā mahābhujam । sindhusauvīragāndhārakāmbojayavanastriyaḥ ॥
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह । तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥
yadā kr̥ṣṇām upādāya prādravat kekayaiḥ saha । tadaiva vadhyaḥ pāṇḍūnāṁ janārdana jayadrathaḥ ॥
दुःशलां मानयद्भिस्तु यदा मुक्तो जयद्रथः । कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥
duḥśalāṁ mānayadbhis tu yadā mukto jayadrathaḥ । katham adya na tāṁ kr̥ṣṇa mānayanti sma te punaḥ ॥
सैषा मम सुता बाला विलपन्ती सुदुःखिता । प्रमापयति चात्मानमाक्रोशति च पाण्डवान् ॥
saiṣā mama sutā bālā vilapantī suduḥkhitā । pramāpayati cātmānam ākrośati ca pāṇḍavān ॥
किं नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति । यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥
kiṁ nu duḥkhataraṁ kr̥ṣṇa paraṁ mama bhaviṣyati । yat sutā vidhavā bālā snuṣāś ca nihateśvarāḥ ॥
अहो धिग्दुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव । शिरो भर्तुरनासाद्य धावमानामितस्ततः ॥
aho dhig duḥśalāṁ paśya vītaśokabhayām iva । śiro bhartur anāsādya dhāvamānām itas tataḥ ॥
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्धिनः । स हत्वा विपुलाः सेनाः स्वयं मृत्युवशं गतः ॥
vārayām āsa yaḥ sarvān pāṇḍavān putragr̥ddhinaḥ । sa hatvā vipulāḥ senāḥ svayaṁ mr̥tyuvaśaṁ gataḥ ॥
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् । परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥
taṁ mattam iva mātaṅgaṁ vīraṁ paramadurjayam । parivārya rudanty etāḥ striyaś candropamānanāḥ ॥