गान्धार्युवाच । एष वैकर्तनः शेते महेष्वासो महारथः । ज्वलितानलवत्संख्ये संशान्तः पार्थतेजसा ॥
gāndhāry uvāca । eṣa vaikartanaḥ śete maheṣvāso mahārathaḥ । jvalitānalavat saṁkhye saṁśāntaḥ pārthatejasā ॥
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §21–23 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
गान्धार्युवाच । एष वैकर्तनः शेते महेष्वासो महारथः । ज्वलितानलवत्संख्ये संशान्तः पार्थतेजसा ॥
gāndhāry uvāca । eṣa vaikartanaḥ śete maheṣvāso mahārathaḥ । jvalitānalavat saṁkhye saṁśāntaḥ pārthatejasā ॥
पश्य वैकर्तनं कर्णं निहत्यातिरथान्बहून् । शोणितौघपरीताङ्गं शयानं पतितं भुवि ॥
paśya vaikartanaṁ karṇaṁ nihatyātirathān bahūn । śoṇitaughaparītāṅgaṁ śayānaṁ patitaṁ bhuvi ॥
अमर्षी दीर्घरोषश्च महेष्वासो महारथः । रणे विनिहतः शेते शूरो गाण्डीवधन्वना ॥
amarṣī dīrgharoṣaś ca maheṣvāso mahārathaḥ । raṇe vinihataḥ śete śūro gāṇḍīvadhanvanā ॥
यं स्म पाण्डवसंत्रासान्मम पुत्रा महारथाः । प्रायुध्यन्त पुरस्कृत्य मातङ्गा इव यूथपम् ॥
yaṁ sma pāṇḍavasaṁtrāsān mama putrā mahārathāḥ । prāyudhyanta puraskr̥tya mātaṅgā iva yūthapam ॥
शार्दूलमिव सिंहेन समरे सव्यसाचिना । मातङ्गमिव मत्तेन मातङ्गेन निपातितम् ॥
śārdūlam iva siṁhena samare savyasācinā । mātaṅgam iva mattena mātaṅgena nipātitam ॥
समेताः पुरुषव्याघ्र निहतं शूरमाहवे । प्रकीर्णमूर्धजाः पत्न्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥
sametāḥ puruṣavyāghra nihataṁ śūram āhave । prakīrṇamūrdhajāḥ patnyo rudatyaḥ paryupāsate ॥
उद्विग्नः सततं यस्माद्धर्मराजो युधिष्ठिरः । त्रयोदश समा निद्रां चिन्तयन्नाध्यगच्छत ॥
udvignaḥ satataṁ yasmād dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ । trayodaśa samā nidrāṁ cintayan nādhyagacchata ॥
अनाधृष्यः परैर्युद्धे शत्रुभिर्मघवानिव । युगान्ताग्निरिवार्चिष्मान्हिमवानिव च स्थिरः ॥
anādhr̥ṣyaḥ parair yuddhe śatrubhir maghavān iva । yugāntāgnir ivārciṣmān himavān iva ca sthiraḥ ॥
स भूत्वा शरणं वीरो धार्तराष्ट्रस्य माधव । भूमौ विनिहतः शेते वातरुग्ण इव द्रुमः ॥
sa bhūtvā śaraṇaṁ vīro dhārtarāṣṭrasya mādhava । bhūmau vinihataḥ śete vātarugṇa iva drumaḥ ॥
पश्य कर्णस्य पत्नीं त्वं वृषसेनस्य मातरम् । लालप्यमानाः करुणं रुदतीं पतितां भुवि ॥
paśya karṇasya patnīṁ tvaṁ vr̥ṣasenasya mātaram । lālapyamānāḥ karuṇaṁ rudatīṁ patitāṁ bhuvi ॥
आचार्यशापोऽनुगतो ध्रुवं त्वां; यदग्रसच्चक्रमियं धरा ते । ततः शरेणापहृतं शिरस्ते; धनंजयेनाहवे शत्रुमध्ये ॥
ācāryaśāpo ’nugato dhruvaṁ tvāṁ; yad agrasac cakram iyaṁ dharā te । tataḥ śareṇāpahr̥taṁ śiras te; dhanaṁjayenāhave śatrumadhye ॥
अहो धिगेषा पतिता विसंज्ञा; समीक्ष्य जाम्बूनदबद्धनिष्कम् । कर्णं महाबाहुमदीनसत्त्वं; सुषेणमाता रुदती भृशार्ता ॥
aho dhig eṣā patitā visaṁjñā; samīkṣya jāmbūnadabaddhaniṣkam । karṇaṁ mahābāhum adīnasattvaṁ; suṣeṇamātā rudatī bhr̥śārtā ॥
अल्पावशेषो हि कृतो महात्मा; शरीरभक्षैः परिभक्षयद्भिः । द्रष्टुं न संप्रीतिकरः शशीव; कृष्णश्य पक्षस्य चतुर्दशाहे ॥
alpāvaśeṣo hi kr̥to mahātmā; śarīrabhakṣaiḥ paribhakṣayadbhiḥ । draṣṭuṁ na saṁprītikaraḥ śaśīva; kr̥ṣṇaśya pakṣasya caturdaśāhe ॥
सावर्तमाना पतिता पृथिव्या;मुत्थाय दीना पुनरेव चैषा । कर्णस्य वक्त्रं परिजिघ्रमाणा; रोरूयते पुत्रवधाभितप्ता ॥
sāvartamānā patitā pr̥thivyām; utthāya dīnā punar eva caiṣā । karṇasya vaktraṁ parijighramāṇā; rorūyate putravadhābhitaptā ॥