Adhyāya 90

जनमेजय उवाच । श्रुतस्त्वत्तो मया विप्र पूर्वेषां संभवो महान् । उदाराश्चापि वंशेऽस्मिन्राजानो मे परिश्रुताः ॥

janamejaya uvāca । śrutas tvatto mayā vipra pūrveṣāṁ saṁbhavo mahān । udārāś cāpi vaṁśe ’smin rājāno me pariśrutāḥ ॥

किं तु लघ्वर्थसंयुक्तं प्रियाख्यानं न मामति । प्रीणात्यतो भवान्भूयो विस्तरेण ब्रवीतु मे ॥

kiṁ tu laghvarthasaṁyuktaṁ priyākhyānaṁ na mām ati । prīṇāty ato bhavān bhūyo vistareṇa bravītu me ॥

एतामेव कथां दिव्यामा प्रजापतितो मनोः । तेषामाजननं पुण्यं कस्य न प्रीतिमावहेत् ॥

etām eva kathāṁ divyām ā prajāpatito manoḥ । teṣām ājananaṁ puṇyaṁ kasya na prītim āvahet ॥

सद्धर्मगुणमाहात्म्यैरभिवर्धितमुत्तमम् । विष्टभ्य लोकांस्त्रीनेषां यशः स्फीतमवस्थितम् ॥

saddharmaguṇamāhātmyair abhivardhitam uttamam । viṣṭabhya lokāṁs trīn eṣāṁ yaśaḥ sphītam avasthitam ॥

गुणप्रभाववीर्यौजःसत्त्वोत्साहवतामहम् । न तृप्यामि कथां शृण्वन्नमृतास्वादसंमिताम् ॥

guṇaprabhāvavīryaujaḥsattvotsāhavatām aham । na tr̥pyāmi kathāṁ śr̥ṇvann amr̥tāsvādasaṁmitām ॥

वैशंपायन उवाच । शृणु राजन्पुरा सम्यङ्मया द्वैपायनाच्छ्रुतम् । प्रोच्यमानमिदं कृत्स्नं स्ववंशजननं शुभम् ॥

vaiśaṁpāyana uvāca । śr̥ṇu rājan purā samyaṅ mayā dvaipāyanāc chrutam । procyamānam idaṁ kr̥tsnaṁ svavaṁśajananaṁ śubham ॥

दक्षस्यादितिः । अदितेर्विवस्वान् । विवस्वतो मनुः । मनोरिला । इलायाः पुरूरवाः । पुरूरवस आयुः । आयुषो नहुषः । नहुषस्य ययातिः ॥

dakṣasyāditiḥ । aditer vivasvān । vivasvato manuḥ । manor ilā । ilāyāḥ purūravāḥ । purūravasa āyuḥ । āyuṣo nahuṣaḥ । nahuṣasya yayātiḥ ॥

ययातेर्द्वे भार्ये बभूवतुः । उशनसो दुहिता देवयानी वृषपर्वणश्च दुहिता शर्मिष्ठा नाम । अत्रानुवंशो भवति ॥

yayāter dve bhārye babhūvatuḥ । uśanaso duhitā devayānī vr̥ṣaparvaṇaś ca duhitā śarmiṣṭhā nāma । atrānuvaṁśo bhavati ॥

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत । द्रुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ॥

yaduṁ ca turvasuṁ caiva devayānī vyajāyata । druhyuṁ cānuṁ ca pūruṁ ca śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī ॥

तत्र यदोर्यादवाः । पूरोः पौरवाः ॥

tatra yador yādavāḥ । pūroḥ pauravāḥ ॥

पूरोर्भार्या कौसल्या नाम । तस्यामस्य जज्ञे जनमेजयो नाम । यस्त्रीनश्वमेधानाजहार । विश्वजिता चेष्ट्वा वनं प्रविवेश ॥

pūror bhāryā kausalyā nāma । tasyām asya jajñe janamejayo nāma । yas trīn aśvamedhān ājahāra । viśvajitā ceṣṭvā vanaṁ praviveśa ॥

जनमेजयः खल्वनन्तां नामोपयेमे माधवीम् । तस्यामस्य जज्ञे प्राचिन्वान् । यः प्राचीं दिशं जिगाय यावत्सूर्योदयात् । ततस्तस्य प्राचिन्वत्वम् ॥

janamejayaḥ khalv anantāṁ nāmopayeme mādhavīm । tasyām asya jajñe prācinvān । yaḥ prācīṁ diśaṁ jigāya yāvat sūryodayāt । tatas tasya prācinvatvam ॥

प्राचिन्वान्खल्वश्मकीमुपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे संयातिः ॥

prācinvān khalv aśmakīm upayeme । tasyām asya jajñe saṁyātiḥ ॥

संयातिः खलु दृषद्वतो दुहितरं वराङ्गीं नामोपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे अहंपातिः ॥

saṁyātiḥ khalu dr̥ṣadvato duhitaraṁ varāṅgīṁ nāmopayeme । tasyām asya jajñe ahaṁpātiḥ ॥

अहंपातिस्तु खलु कृतवीर्यदुहितरमुपयेमे भानुमतीं नाम । तस्यामस्य जज्ञे सार्वभौमः ॥

ahaṁpātis tu khalu kr̥tavīryaduhitaram upayeme bhānumatīṁ nāma । tasyām asya jajñe sārvabhaumaḥ ॥

सार्वभौमः खलु जित्वाजहार कैकेयीं सुनन्दां नाम । तस्यामस्य जज्ञे जयत्सेनः ॥

sārvabhaumaḥ khalu jitvājahāra kaikeyīṁ sunandāṁ nāma । tasyām asya jajñe jayatsenaḥ ॥

जयत्सेनः खलु वैदर्भीमुपयेमे सुषुवां नाम । तस्यामस्य जज्ञे अराचीनः ॥

jayatsenaḥ khalu vaidarbhīm upayeme suṣuvāṁ nāma । tasyām asya jajñe arācīnaḥ ॥

अराचीनोऽपि वैदर्भीमेवापरामुपयेमे मर्यादां नाम । तस्यामस्य जज्ञे महाभौमः ॥

arācīno ’pi vaidarbhīm evāparām upayeme maryādāṁ nāma । tasyām asya jajñe mahābhaumaḥ ॥

महाभौमः खलु प्रासेनजितीमुपयेमे सुयज्ञां नाम । तस्यामस्य जज्ञे अयुतनायी । यः पुरुषमेधानामयुतमानयत् । तदस्यायुतनायित्वम् ॥

mahābhaumaḥ khalu prāsenajitīm upayeme suyajñāṁ nāma । tasyām asya jajñe ayutanāyī । yaḥ puruṣamedhānām ayutam ānayat । tad asyāyutanāyitvam ॥

अयुतनायी खलु पृथुश्रवसो दुहितरमुपयेमे भासां नाम । तस्यामस्य जज्ञे अक्रोधनः ॥

ayutanāyī khalu pr̥thuśravaso duhitaram upayeme bhāsāṁ nāma । tasyām asya jajñe akrodhanaḥ ॥

अक्रोधनः खलु कालिङ्गीं करण्डुं नामोपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे देवातिथिः ॥

akrodhanaḥ khalu kāliṅgīṁ karaṇḍuṁ nāmopayeme । tasyām asya jajñe devātithiḥ ॥

देवातिथिः खलु वैदेहीमुपयेमे मर्यादां नाम । तस्यामस्य जज्ञे ऋचः ॥

devātithiḥ khalu vaidehīm upayeme maryādāṁ nāma । tasyām asya jajñe r̥caḥ ॥

ऋचः खल्वाङ्गेयीमुपयेमे सुदेवां नाम । तस्यां पुत्रमजनयदृक्षम् ॥

r̥caḥ khalv āṅgeyīm upayeme sudevāṁ nāma । tasyāṁ putram ajanayad r̥kṣam ॥

ऋक्षः खलु तक्षकदुहितरमुपयेमे ज्वालां नाम । तस्यां पुत्रं मतिनारं नामोत्पादयामास ॥

r̥kṣaḥ khalu takṣakaduhitaram upayeme jvālāṁ nāma । tasyāṁ putraṁ matināraṁ nāmotpādayām āsa ॥

मतिनारः खलु सरस्वत्यां द्वादशवार्षिकं सत्रमाजहार ॥

matināraḥ khalu sarasvatyāṁ dvādaśavārṣikaṁ satram ājahāra ॥

निवृत्ते च सत्रे सरस्वत्यभिगम्य तं भर्तारं वरयामास । तस्यां पुत्रमजनयत्तंसुं नाम ॥

nivr̥tte ca satre sarasvaty abhigamya taṁ bhartāraṁ varayām āsa । tasyāṁ putram ajanayat taṁsuṁ nāma ॥

अत्रानुवंशो भवति ॥

atrānuvaṁśo bhavati ॥

तंसुं सरस्वती पुत्रं मतिनारादजीजनत् । इलिनं जनयामास कालिन्द्यां तंसुरात्मजम् ॥

taṁsuṁ sarasvatī putraṁ matinārād ajījanat । ilinaṁ janayām āsa kālindyāṁ taṁsur ātmajam ॥

इलिनस्तु रथंतर्यां दुःषन्ताद्यान्पञ्च पुत्रानजनयत् ॥

ilinas tu rathaṁtaryāṁ duḥṣantādyān pañca putrān ajanayat ॥

दुःषन्तः खलु विश्वामित्रदुहितरं शकुन्तलां नामोपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे भरतः । तत्र श्लोकौ भवतः ॥

duḥṣantaḥ khalu viśvāmitraduhitaraṁ śakuntalāṁ nāmopayeme । tasyām asya jajñe bharataḥ । tatra ślokau bhavataḥ ॥

माता भस्त्रा पितुः पुत्रो येन जातः स एव सः । भरस्व पुत्रं दुःषन्त मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥

mātā bhastrā pituḥ putro yena jātaḥ sa eva saḥ । bharasva putraṁ duḥṣanta māvamaṁsthāḥ śakuntalām ॥

रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् । त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥

retodhāḥ putra unnayati naradeva yamakṣayāt । tvaṁ cāsya dhātā garbhasya satyam āha śakuntalā ॥

ततोऽस्य भरतत्वम् ॥

tato ’sya bharatatvam ॥

भरतः खलु काशेयीमुपयेमे सार्वसेनीं सुनन्दां नाम । तस्यामस्य जज्ञे भुमन्युः ॥

bharataḥ khalu kāśeyīm upayeme sārvasenīṁ sunandāṁ nāma । tasyām asya jajñe bhumanyuḥ ॥

भुमन्युः खलु दाशार्हीमुपयेमे जयां नाम । तस्यामस्य जज्ञे सुहोत्रः ॥

bhumanyuḥ khalu dāśārhīm upayeme jayāṁ nāma । tasyām asya jajñe suhotraḥ ॥

सुहोत्रः खल्विक्ष्वाकुकन्यामुपयेमे सुवर्णां नाम । तस्यामस्य जज्ञे हस्ती । य इदं हास्तिनपुरं मापयामास । एतदस्य हास्तिनपुरत्वम् ॥

suhotraḥ khalv ikṣvākukanyām upayeme suvarṇāṁ nāma । tasyām asya jajñe hastī । ya idaṁ hāstinapuraṁ māpayām āsa । etad asya hāstinapuratvam ॥

हस्ती खलु त्रैगर्तीमुपयेमे यशोधरां नाम । तस्यामस्य जज्ञे विकुण्ठनः ॥

hastī khalu traigartīm upayeme yaśodharāṁ nāma । tasyām asya jajñe vikuṇṭhanaḥ ॥

विकुण्ठनः खलु दाशार्हीमुपयेमे सुदेवां नाम । तस्यामस्य जज्ञेऽजमीढः ॥

vikuṇṭhanaḥ khalu dāśārhīm upayeme sudevāṁ nāma । tasyām asya jajñe ’jamīḍhaḥ ॥

अजमीढस्य चतुर्विंशं पुत्रशतं बभूव कैकेय्यां नागायां गान्धार्यां विमलायामृक्षायां चेति । पृथक्पृथग्वंशकरा नृपतयः । तत्र वंशकरः संवरणः ॥

ajamīḍhasya caturviṁśaṁ putraśataṁ babhūva kaikeyyāṁ nāgāyāṁ gāndhāryāṁ vimalāyām r̥kṣāyāṁ ceti । pr̥thak pr̥thag vaṁśakarā nr̥patayaḥ । tatra vaṁśakaraḥ saṁvaraṇaḥ ॥

संवरणः खलु वैवस्वतीं तपतीं नामोपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे कुरुः ॥

saṁvaraṇaḥ khalu vaivasvatīṁ tapatīṁ nāmopayeme । tasyām asya jajñe kuruḥ ॥

कुरुः खलु दाशार्हीमुपयेमे शुभाङ्गीं नाम । तस्यामस्य जज्ञे विडूरथः ॥

kuruḥ khalu dāśārhīm upayeme śubhāṅgīṁ nāma । tasyām asya jajñe viḍūrathaḥ ॥

विडूरथस्तु मागधीमुपयेमे संप्रियां नाम । तस्यामस्य जज्ञेऽरुग्वान्नाम ॥

viḍūrathas tu māgadhīm upayeme saṁpriyāṁ nāma । tasyām asya jajñe ’rugvān nāma ॥

अरुग्वान्खलु मागधीमुपयेमेऽमृतां नाम । तस्यामस्य जज्ञे परिक्षित् ॥

arugvān khalu māgadhīm upayeme ’mr̥tāṁ nāma । tasyām asya jajñe parikṣit ॥

परिक्षित्खलु बाहुदामुपयेमे सुयशां नाम । तस्यामस्य जज्ञे भीमसेनः ॥

parikṣit khalu bāhudām upayeme suyaśāṁ nāma । tasyām asya jajñe bhīmasenaḥ ॥

भीमसेनः खलु कैकेयीमुपयेमे सुकुमारीं नाम । तस्यामस्य जज्ञे पर्यश्रवाः । यमाहुः प्रतीपं नाम ॥

bhīmasenaḥ khalu kaikeyīm upayeme sukumārīṁ nāma । tasyām asya jajñe paryaśravāḥ । yam āhuḥ pratīpaṁ nāma ॥

प्रतीपः खलु शैब्यामुपयेमे सुनन्दां नाम । तस्यां पुत्रानुत्पादयामास देवापिं शंतनुं बाह्लीकं चेति ॥

pratīpaḥ khalu śaibyām upayeme sunandāṁ nāma । tasyāṁ putrān utpādayām āsa devāpiṁ śaṁtanuṁ bāhlīkaṁ ceti ॥

देवापिः खलु बाल एवारण्यं प्रविवेश । शंतनुस्तु महीपालोऽभवत् । अत्रानुवंशो भवति ॥

devāpiḥ khalu bāla evāraṇyaṁ praviveśa । śaṁtanus tu mahīpālo ’bhavat । atrānuvaṁśo bhavati ॥

यं यं कराभ्यां स्पृशति जीर्णं स सुखमश्नुते । पुनर्युवा च भवति तस्मात्तं शंतनुं विदुः ॥

yaṁ yaṁ karābhyāṁ spr̥śati jīrṇaṁ sa sukham aśnute । punar yuvā ca bhavati tasmāt taṁ śaṁtanuṁ viduḥ ॥

तदस्य शंतनुत्वम् ॥

tad asya śaṁtanutvam ॥

शंतनुः खलु गङ्गां भागीरथीमुपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे देवव्रतः । यमाहुर्भीष्म इति ॥

śaṁtanuḥ khalu gaṅgāṁ bhāgīrathīm upayeme । tasyām asya jajñe devavrataḥ । yam āhur bhīṣma iti ॥

भीष्मः खलु पितुः प्रियचिकीर्षया सत्यवतीमुदवहन्मातरम् । यामाहुर्गन्धकालीति ॥

bhīṣmaḥ khalu pituḥ priyacikīrṣayā satyavatīm udavahan mātaram । yām āhur gandhakālīti ॥

तस्यां कानीनो गर्भः पराशराद्द्वैपायनः । तस्यामेव शंतनोर्द्वौ पुत्रौ बभूवतुः । चित्राङ्गदो विचित्रवीर्यश्च ॥

tasyāṁ kānīno garbhaḥ parāśarād dvaipāyanaḥ । tasyām eva śaṁtanor dvau putrau babhūvatuḥ । citrāṅgado vicitravīryaś ca ॥

तयोरप्राप्तयौवन एव चित्राङ्गदो गन्धर्वेण हतः । विचित्रवीर्यस्तु राजा समभवत् ॥

tayor aprāptayauvana eva citrāṅgado gandharveṇa hataḥ । vicitravīryas tu rājā samabhavat ॥

विचित्रवीर्यः खलु कौसल्यात्मजेऽम्बिकाम्बालिके काशिराजदुहितरावुपयेमे ॥

vicitravīryaḥ khalu kausalyātmaje ’mbikāmbālike kāśirājaduhitarāv upayeme ॥

विचित्रवीर्यस्त्वनपत्य एव विदेहत्वं प्राप्तः ॥

vicitravīryas tv anapatya eva videhatvaṁ prāptaḥ ॥

ततः सत्यवती चिन्तयामास । दौःषन्तो वंश उच्छिद्यते इति ॥

tataḥ satyavatī cintayām āsa । dauḥṣanto vaṁśa ucchidyate iti ॥

सा द्वैपायनमृषिं चिन्तयामास ॥

sā dvaipāyanam r̥ṣiṁ cintayām āsa ॥

स तस्याः पुरतः स्थितः किं करवाणीति ॥

sa tasyāḥ purataḥ sthitaḥ kiṁ karavāṇīti ॥

सा तमुवाच । भ्राता तवानपत्य एव स्वर्यातो विचित्रवीर्यः । साध्वपत्यं तस्योत्पादयेति ॥

sā tam uvāca । bhrātā tavānapatya eva svaryāto vicitravīryaḥ । sādhv apatyaṁ tasyotpādayeti ॥

स परमित्युक्त्वा त्रीन्पुत्रानुत्पादयामास धृतराष्ट्रं पाण्डुं विदुरं चेति ॥

sa param ity uktvā trīn putrān utpādayām āsa dhr̥tarāṣṭraṁ pāṇḍuṁ viduraṁ ceti ॥

तत्र धृतराष्ट्रस्य राज्ञः पुत्रशतं बभूव गान्धार्यां वरदानाद्द्वैपायनस्य ॥

tatra dhr̥tarāṣṭrasya rājñaḥ putraśataṁ babhūva gāndhāryāṁ varadānād dvaipāyanasya ॥

तेषां धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां चत्वारः प्रधाना बभूवुर्दुर्योधनो दुःशासनो विकर्णश्चित्रसेन इति ॥

teṣāṁ dhr̥tarāṣṭrasya putrāṇāṁ catvāraḥ pradhānā babhūvur duryodhano duḥśāsano vikarṇaś citrasena iti ॥

पाण्डोस्तु द्वे भार्ये बभूवतुः कुन्ती माद्री चेत्युभे स्त्रीरत्ने ॥

pāṇḍos tu dve bhārye babhūvatuḥ kuntī mādrī cety ubhe strīratne ॥

अथ पाण्डुर्मृगयां चरन्मैथुनगतमृषिमपश्यन्मृग्यां वर्तमानम् । तथैवाप्लुतमनासादितकामरसमतृप्तं बाणेनाभिजघान ॥

atha pāṇḍur mr̥gayāṁ caran maithunagatam r̥ṣim apaśyan mr̥gyāṁ vartamānam । tathaivāplutam anāsāditakāmarasam atr̥ptaṁ bāṇenābhijaghāna ॥

स बाणविद्ध उवाच पाण्डुम् । चरता धर्ममिमं येन त्वयाभिज्ञेन कामरसस्याहमनवाप्तकामरसोऽभिहतस्तस्मात्त्वमप्येतामवस्थामासाद्यानवाप्तकामरसः पञ्चत्वमाप्स्यसि क्षिप्रमेवेति ॥

sa bāṇaviddha uvāca pāṇḍum । caratā dharmam imaṁ yena tvayābhijñena kāmarasasyāham anavāptakāmaraso ’bhihatas tasmāt tvam apy etām avasthām āsādyānavāptakāmarasaḥ pañcatvam āpsyasi kṣipram eveti ॥

स विवर्णरूपः पाण्डुः शापं परिहरमाणो नोपासर्पत भार्ये ॥

sa vivarṇarūpaḥ pāṇḍuḥ śāpaṁ pariharamāṇo nopāsarpata bhārye ॥

वाक्यं चोवाच । स्वचापल्यादिदं प्राप्तवानहम् । शृणोमि च नानपत्यस्य लोका सन्तीति ॥

vākyaṁ covāca । svacāpalyād idaṁ prāptavān aham । śr̥ṇomi ca nānapatyasya lokā santīti ॥

सा त्वं मदर्थे पुत्रानुत्पादयेति कुन्तीमुवाच ॥

sā tvaṁ madarthe putrān utpādayeti kuntīm uvāca ॥

सा तत्र पुत्रानुत्पादयामास धर्माद्युधिष्ठिरं मारुताद्भीमसेनं शक्रादर्जुनमिति ॥

sā tatra putrān utpādayām āsa dharmād yudhiṣṭhiraṁ mārutād bhīmasenaṁ śakrād arjunam iti ॥

स तां हृष्टरूपः पाण्डुरुवाच । इयं ते सपत्न्यनपत्या । साध्वस्यामपत्यमुत्पाद्यतामिति ॥

sa tāṁ hr̥ṣṭarūpaḥ pāṇḍur uvāca । iyaṁ te sapatnyanapatyā । sādhv asyām apatyam utpādyatām iti ॥

स एवमस्त्वित्युक्तः कुन्त्या ॥

sa evam astv ity uktaḥ kuntyā ॥

ततो माद्र्यामश्विभ्यां नकुलसहदेवावुत्पादितौ ॥

tato mādryām aśvibhyāṁ nakulasahadevāv utpāditau ॥

माद्रीं खल्वलंकृतां दृष्ट्वा पाण्डुर्भावं चक्रे ॥

mādrīṁ khalv alaṁkr̥tāṁ dr̥ṣṭvā pāṇḍur bhāvaṁ cakre ॥

स तां स्पृष्ट्वैव विदेहत्वं प्राप्तः ॥

sa tāṁ spr̥ṣṭvaiva videhatvaṁ prāptaḥ ॥

तत्रैनं चितास्थं माद्री समन्वारुरोह ॥

tatrainaṁ citāsthaṁ mādrī samanvāruroha ॥

उवाच कुन्तीम् । यमयोरार्ययाप्रमत्तया भवितव्यमिति ॥

uvāca kuntīm । yamayor āryayāpramattayā bhavitavyam iti ॥

ततस्ते पञ्च पाण्डवाः कुन्त्या सहिता हास्तिनपुरमानीय तापसैर्भीष्मस्य विदुरस्य च निवेदिताः ॥

tatas te pañca pāṇḍavāḥ kuntyā sahitā hāstinapuram ānīya tāpasair bhīṣmasya vidurasya ca niveditāḥ ॥

तत्रापि जतुगृहे दग्धुं समारब्धा न शकिता विदुरमन्त्रितेन ॥

tatrāpi jatugr̥he dagdhuṁ samārabdhā na śakitā viduramantritena ॥

ततश्च हिडिम्बमन्तरा हत्वा एकचक्रां गताः ॥

tataś ca hiḍimbam antarā hatvā ekacakrāṁ gatāḥ ॥

तस्यामप्येकचक्रायां बकं नाम राक्षसं हत्वा पाञ्चालनगरमभिगताः ॥

tasyām apy ekacakrāyāṁ bakaṁ nāma rākṣasaṁ hatvā pāñcālanagaram abhigatāḥ ॥

तस्माद्द्रौपदीं भार्यामविन्दन्स्वविषयं चाजग्मुः कुशलिनः ॥

tasmād draupadīṁ bhāryām avindan svaviṣayaṁ cājagmuḥ kuśalinaḥ ॥

पुत्रांश्चोत्पादयामासुः । प्रतिविन्ध्यं युधिष्ठिरः । सुतसोमं वृकोदरः । श्रुतकीर्तिमर्जुनः । शतानीकं नकुलः । श्रुतकर्माणं सहदेव इति ॥

putrāṁś cotpādayām āsuḥ । prativindhyaṁ yudhiṣṭhiraḥ । sutasomaṁ vr̥kodaraḥ । śrutakīrtim arjunaḥ । śatānīkaṁ nakulaḥ । śrutakarmāṇaṁ sahadeva iti ॥

युधिष्ठिरस्तु गोवासनस्य शैब्यस्य देविकां नाम कन्यां स्वयंवरे लेभे । तस्यां पुत्रं जनयामास यौधेयं नाम ॥

yudhiṣṭhiras tu govāsanasya śaibyasya devikāṁ nāma kanyāṁ svayaṁvare lebhe । tasyāṁ putraṁ janayām āsa yaudheyaṁ nāma ॥

भीमसेनोऽपि काश्यां बलधरां नामोपयेमे वीर्यशुल्काम् । तस्यां पुत्रं सर्वगं नामोत्पादयामास ॥

bhīmaseno ’pi kāśyāṁ baladharāṁ nāmopayeme vīryaśulkām । tasyāṁ putraṁ sarvagaṁ nāmotpādayām āsa ॥

अर्जुनः खलु द्वारवतीं गत्वा भगिनीं वासुदेवस्य सुभद्रां नाम भार्यामुदवहत् । तस्यां पुत्रमभिमन्युं नाम जनयामास ॥

arjunaḥ khalu dvāravatīṁ gatvā bhaginīṁ vāsudevasya subhadrāṁ nāma bhāryām udavahat । tasyāṁ putram abhimanyuṁ nāma janayām āsa ॥

नकुलस्तु चैद्यां करेणुवतीं नाम भार्यामुदवहत् । तस्यां पुत्रं निरमित्रं नामाजनयत् ॥

nakulas tu caidyāṁ kareṇuvatīṁ nāma bhāryām udavahat । tasyāṁ putraṁ niramitraṁ nāmājanayat ॥

सहदेवोऽपि माद्रीमेव स्वयंवरे विजयां नामोपयेमे । तस्यां पुत्रमजनयत्सुहोत्रं नाम ॥

sahadevo ’pi mādrīm eva svayaṁvare vijayāṁ nāmopayeme । tasyāṁ putram ajanayat suhotraṁ nāma ॥

भीमसेनस्तु पूर्वमेव हिडिम्बायां राक्षस्यां घटोत्कचं नाम पुत्रं जनयामास ॥

bhīmasenas tu pūrvam eva hiḍimbāyāṁ rākṣasyāṁ ghaṭotkacaṁ nāma putraṁ janayām āsa ॥

इत्येते एकादश पाण्डवानां पुत्राः ॥

ity ete ekādaśa pāṇḍavānāṁ putrāḥ ॥

विराटस्य दुहितरमुत्तरां नामाभिमन्युरुपयेमे । तस्यामस्य परासुर्गर्भोऽजायत ॥

virāṭasya duhitaram uttarāṁ nāmābhimanyur upayeme । tasyām asya parāsur garbho ’jāyata ॥

तमुत्सङ्गेन प्रतिजग्राह पृथा नियोगात्पुरुषोत्तमस्य वासुदेवस्य । षाण्मासिकं गर्भमहमेनं जीवयिष्यामीति ॥

tam utsaṅgena pratijagrāha pr̥thā niyogāt puruṣottamasya vāsudevasya । ṣāṇmāsikaṁ garbham aham enaṁ jīvayiṣyāmīti ॥

संजीवयित्वा चैनमुवाच । परिक्षीणे कुले जातो भवत्वयं परिक्षिन्नामेति ॥

saṁjīvayitvā cainam uvāca । parikṣīṇe kule jāto bhavatv ayaṁ parikṣin nāmeti ॥

परिक्षित्तु खलु माद्रवतीं नामोपयेमे । तस्यामस्य जनमेजयः ॥

parikṣit tu khalu mādravatīṁ nāmopayeme । tasyām asya janamejayaḥ ॥

जनमेजयात्तु वपुष्टमायां द्वौ पुत्रौ शतानीकः शङ्कुश्च ॥

janamejayāt tu vapuṣṭamāyāṁ dvau putrau śatānīkaḥ śaṅkuś ca ॥

शतानीकस्तु खलु वैदेहीमुपयेमे । तस्यामस्य जज्ञे पुत्रोऽश्वमेधदत्तः ॥

śatānīkas tu khalu vaidehīm upayeme । tasyām asya jajñe putro ’śvamedhadattaḥ ॥

इत्येष पूरोर्वंशस्तु पाण्डवानां च कीर्तितः । पूरोर्वंशमिमं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

ity eṣa pūror vaṁśas tu pāṇḍavānāṁ ca kīrtitaḥ । pūror vaṁśam imaṁ śrutvā sarvapāpaiḥ pramucyate ॥