सूत उवाच । ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभात उदिते रवौ । कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥
sūta uvāca । tato rajanyāṁ vyuṣṭāyāṁ prabhāta udite ravau । kadrūś ca vinatā caiva bhaginyau te tapodhana ॥
Who speaks here सूत sūta
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §19–21 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
सूत उवाच । ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभात उदिते रवौ । कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥
sūta uvāca । tato rajanyāṁ vyuṣṭāyāṁ prabhāta udite ravau । kadrūś ca vinatā caiva bhaginyau te tapodhana ॥
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा । जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥
amarṣite susaṁrabdhe dāsye kr̥tapaṇe tadā । jagmatus turagaṁ draṣṭum uccaiḥśravasam antikāt ॥
ददृशाते तदा तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् । तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥
dadr̥śāte tadā tatra samudraṁ nidhim ambhasām । timiṁgilajhaṣākīrṇaṁ makarair āvr̥taṁ tathā ॥
सत्त्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् । उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥
sattvaiś ca bahusāhasrair nānārūpaiḥ samāvr̥tam । ugrair nityam anādhr̥ṣyaṁ kūrmagrāhasamākulam ॥
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च । नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥
ākaraṁ sarvaratnānām ālayaṁ varuṇasya ca । nāgānām ālayaṁ ramyam uttamaṁ saritāṁ patim ॥
पातालज्वलनावासमसुराणां च बन्धनम् । भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥
pātālajvalanāvāsam asurāṇāṁ ca bandhanam । bhayaṁkaraṁ ca sattvānāṁ payasāṁ nidhim arṇavam ॥
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् । अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥
śubhaṁ divyam amartyānām amr̥tasyākaraṁ param । aprameyam acintyaṁ ca supuṇyajalam adbhutam ॥
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिस्वनम् । गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥
ghoraṁ jalacarārāvaraudraṁ bhairavanisvanam । gambhīrāvartakalilaṁ sarvabhūtabhayaṁkaram ॥
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुत्थितम् । वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वशः ॥
velādolānilacalaṁ kṣobhodvegasamutthitam । vīcīhastaiḥ pracalitair nr̥tyantam iva sarvaśaḥ ॥
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिदुरासदम् । पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥
candravr̥ddhikṣayavaśād udvr̥ttormidurāsadam । pāñcajanyasya jananaṁ ratnākaram anuttamam ॥
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा । वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥
gāṁ vindatā bhagavatā govindenāmitaujasā । varāharūpiṇā cāntarvikṣobhitajalāvilam ॥
ब्रह्मर्षिणा च तपता वर्षाणां शतमत्रिणा । अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥
brahmarṣiṇā ca tapatā varṣāṇāṁ śatam atriṇā । anāsāditagādhaṁ ca pātālatalam avyayam ॥
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः । युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥
adhyātmayoganidrāṁ ca padmanābhasya sevataḥ । yugādikālaśayanaṁ viṣṇor amitatejasaḥ ॥
वडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शुभम् । अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥
vaḍavāmukhadīptāgnes toyahavyapradaṁ śubham । agādhapāraṁ vistīrṇam aprameyaṁ saritpatim ॥
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः । अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम् ॥
mahānadībhir bahvībhiḥ spardhayeva sahasraśaḥ । abhisāryamāṇam aniśaṁ dadr̥śāte mahārṇavam ॥
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं; गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः । विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं; तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥
gambhīraṁ timimakarograsaṁkulaṁ taṁ; garjantaṁ jalacararāvaraudranādaiḥ । vistīrṇaṁ dadr̥śatur ambaraprakāśaṁ; te ’gādhaṁ nidhim urum ambhasām anantam ॥
इत्येवं झषमकरोर्मिसंकुलं तं; गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम् । पातालज्वलनशिखाविदीपितं तं; पश्यन्त्यौ द्रुतमभिपेततुस्तदानीम् ॥
ity evaṁ jhaṣamakarormisaṁkulaṁ taṁ; gambhīraṁ vikasitam ambaraprakāśam । pātālajvalanaśikhāvidīpitaṁ taṁ; paśyantyau drutam abhipetatus tadānīm ॥