वैशंपायन उवाच । वसत्सु तेषु प्रच्छन्नं पाण्डवेषु महात्मसु । आजगामाथ तान्द्रष्टुं व्यासः सत्यवतीसुतः ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । vasatsu teṣu pracchannaṁ pāṇḍaveṣu mahātmasu । ājagāmātha tān draṣṭuṁ vyāsaḥ satyavatīsutaḥ ॥
Who speaks here वैशंपायन vaiśaṃpāyana
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §170–172 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
वैशंपायन उवाच । वसत्सु तेषु प्रच्छन्नं पाण्डवेषु महात्मसु । आजगामाथ तान्द्रष्टुं व्यासः सत्यवतीसुतः ॥
vaiśaṁpāyana uvāca । vasatsu teṣu pracchannaṁ pāṇḍaveṣu mahātmasu । ājagāmātha tān draṣṭuṁ vyāsaḥ satyavatīsutaḥ ॥
तमागतमभिप्रेक्ष्य प्रत्युद्गम्य परंतपाः । प्रणिपत्याभिवाद्यैनं तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥
tam āgatam abhiprekṣya pratyudgamya paraṁtapāḥ । praṇipatyābhivādyainaṁ tasthuḥ prāñjalayas tadā ॥
समनुज्ञाप्य तान्सर्वानासीनान्मुनिरब्रवीत् । प्रसन्नः पूजितः पार्थैः प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥
samanujñāpya tān sarvān āsīnān munir abravīt । prasannaḥ pūjitaḥ pārthaiḥ prītipūrvam idaṁ vacaḥ ॥
अपि धर्मेण वर्तध्वं शास्त्रेण च परंतपाः । अपि विप्रेषु वः पूजा पूजार्हेषु न हीयते ॥
api dharmeṇa vartadhvaṁ śāstreṇa ca paraṁtapāḥ । api vipreṣu vaḥ pūjā pūjārheṣu na hīyate ॥
अथ धर्मार्थवद्वाक्यमुक्त्वा स भगवानृषिः । विचित्राश्च कथास्तास्ताः पुनरेवेदमब्रवीत् ॥
atha dharmārthavad vākyam uktvā sa bhagavān r̥ṣiḥ । vicitrāś ca kathās tās tāḥ punar evedam abravīt ॥
आसीत्तपोवने काचिदृषेः कन्या महात्मनः । विलग्नमध्या सुश्रोणी सुभ्रूः सर्वगुणान्विता ॥
āsīt tapovane kā cid r̥ṣeḥ kanyā mahātmanaḥ । vilagnamadhyā suśroṇī subhrūḥ sarvaguṇānvitā ॥
कर्मभिः स्वकृतैः सा तु दुर्भगा समपद्यत । नाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती ॥
karmabhiḥ svakr̥taiḥ sā tu durbhagā samapadyata । nādhyagacchat patiṁ sā tu kanyā rūpavatī satī ॥
तपस्तप्तुमथारेभे पत्यर्थमसुखा ततः । तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शंकरम् ॥
tapas taptum athārebhe patyartham asukhā tataḥ । toṣayām āsa tapasā sā kilogreṇa śaṁkaram ॥
तस्याः स भगवांस्तुष्टस्तामुवाच तपस्विनीम् । वरं वरय भद्रं ते वरदोऽस्मीति भामिनि ॥
tasyāḥ sa bhagavāṁs tuṣṭas tām uvāca tapasvinīm । varaṁ varaya bhadraṁ te varado ’smīti bhāmini ॥
अथेश्वरमुवाचेदमात्मनः सा वचो हितम् । पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनः पुनः ॥
atheśvaram uvācedam ātmanaḥ sā vaco hitam । patiṁ sarvaguṇopetam icchāmīti punaḥ punaḥ ॥
तामथ प्रत्युवाचेदमीशानो वदतां वरः । पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति शंकरः ॥
tām atha pratyuvācedam īśāno vadatāṁ varaḥ । pañca te patayo bhadre bhaviṣyantīti śaṁkaraḥ ॥
प्रतिब्रुवन्तीमेकं मे पतिं देहीति शंकरम् । पुनरेवाब्रवीद्देव इदं वचनमुत्तमम् ॥
pratibruvantīm ekaṁ me patiṁ dehīti śaṁkaram । punar evābravīd deva idaṁ vacanam uttamam ॥
पञ्चकृत्वस्त्वया उक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः । देहमन्यं गतायास्ते यथोक्तं तद्भविष्यति ॥
pañcakr̥tvas tvayā uktaḥ patiṁ dehīty ahaṁ punaḥ । deham anyaṁ gatāyās te yathoktaṁ tad bhaviṣyati ॥
द्रुपदस्य कुले जाता कन्या सा देवरूपिणी । निर्दिष्टा भवतां पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ॥
drupadasya kule jātā kanyā sā devarūpiṇī । nirdiṣṭā bhavatāṁ patnī kr̥ṣṇā pārṣaty aninditā ॥
पाञ्चालनगरं तस्मात्प्रविशध्वं महाबलाः । सुखिनस्तामनुप्राप्य भविष्यथ न संशयः ॥
pāñcālanagaraṁ tasmāt praviśadhvaṁ mahābalāḥ । sukhinas tām anuprāpya bhaviṣyatha na saṁśayaḥ ॥
एवमुक्त्वा महाभागः पाण्डवानां पितामहः । पार्थानामन्त्र्य कुन्तीं च प्रातिष्ठत महातपाः ॥
evam uktvā mahābhāgaḥ pāṇḍavānāṁ pitāmahaḥ । pārthān āmantrya kuntīṁ ca prātiṣṭhata mahātapāḥ ॥