Sarga 44

सन्दिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली । जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ।। ५.४४. ॥

sandiṣṭo rākṣasendreṇa prahastasya suto balī | jambumālī mahādaṃṣṭro nirjagāma dhanurdharaḥ || 5.44. ||

रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरगुण्डलः । महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ।। ५.४४. ॥

raktamālyāmbaradharaḥ sragvī ruciraguṇḍalaḥ | mahān vivṛttanayanaścaṇḍaḥ samaradurjayaḥ || 5.44. ||

धनुः शक्रधनुः प्रख्यं महद्रुचिरसायकम् । विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ।। ५.४४. ॥

dhanuḥ śakradhanuḥ prakhyaṃ mahadrucirasāyakam | visphārayāno vegena vajrāśanisamasvanam || 5.44. ||

तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः । प्रदिशश्च नभश्चैव सहसा समपूर्यत ।। ५.४४. ॥

tasya visphāraghoṣeṇa dhanuṣo mahatā diśaḥ | pradiśaśca nabhaścaiva sahasā samapūryata || 5.44. ||

रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः । हनुमान् वेगसम्पन्नौ जहर्ष च ननाद च ।। ५.४४. ॥

rathena kharayuktena tamāgatamudīkṣya saḥ | hanumān vegasampannau jaharṣa ca nanāda ca || 5.44. ||

तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकिपम् । जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ।। ५.४४. ॥

taṃ toraṇaviṭaṅkasthaṃ hanumantaṃ mahākipam | jambumālī mahābāhurvivyādha niśitaiḥ śaraiḥ || 5.44. ||

अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना । बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ।। ५.४४. ॥

ardhacandreṇa vadane śirasyekena karṇinā | bāhvorvivyādha nārācairdaśabhistaṃ kapīśvaram || 5.44. ||

तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् । शरदीवाम्बुजं फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ।। ५.४४. ॥

tasya tacchuśubhe tāmraṃ śareṇābhihataṃ mukham | śaradīvāmbujaṃ phullaṃ viddhaṃ bhāskararaśminā || 5.44. ||

तत्तस्य रक्तं रक्तेन ऽञ्जितं शुशुभे मुखम् । यथा ऽ ऽकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ।। ५.४४. ॥

tattasya raktaṃ raktena 'ñjitaṃ śuśubhe mukham | yathā ' 'kāśe mahāpadmaṃ siktaṃ candanabindubhiḥ || 5.44. ||

चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः । । ५.४४. ॥

cukopa bāṇābhihato rākṣasasya mahākapiḥ | | 5.44. ||

ततः पार्श्वे ऽतिविपुला ददर्श महतीं शिलाम् । तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली । तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ।। ५.४४. ॥

tataḥ pārśve 'tivipulā dadarśa mahatīṃ śilām | tarasā tāṃ samutpāṭya cikṣepa balavadbalī | tāṃ śarairdaśabhiḥ kruddhastāḍayāmāsa rākṣasaḥ || 5.44. ||

विपन्नं कर्म तद् दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः । सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ।। ५.४४. ॥

vipannaṃ karma tad dṛṣṭvā hanumāṃścaṇḍavikramaḥ | sālaṃ vipulamutpāṭya bhrāmayāmāsa vīryavān || 5.44. ||

भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् । चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ।। ५.४४. ॥

bhrāmayantaṃ kapiṃ dṛṣṭvā sālavṛkṣaṃ mahābalam | cikṣepa subahūn bāṇān jambumālī mahābalaḥ || 5.44. ||

सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे । उरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ।। ५.४४. ॥

sālaṃ caturbhiściccheda vānaraṃ pañcabhirbhuje | urasyekena bāṇena daśabhistu stanāntare || 5.44. ||

स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः । तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ।। ५.४४. ॥

sa śaraiḥ pūritatanuḥ krodhena mahatā vṛtaḥ | tameva parighaṃ gṛhya bhrāmayāmāsa vegataḥ || 5.44. ||

अतिवेगो ऽतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः । परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ।। ५.४४. ॥

ativego 'tivegena bhrāmayitvā balotkaṭaḥ | parighaṃ pātayāmāsa jambumālermahorasi || 5.44. ||

तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी । न धनुर्न रथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ।। ५.४४. ॥

tasya caiva śiro nāsti na bāhū na ca jānunī | na dhanurna ratho nāśvāstatrādṛśyanta neṣavaḥ || 5.44. ||

स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः । पपात निहतो भूमौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ।। ५.४४. ॥

sa hatastarasā tena jambumālī mahābalaḥ | papāta nihato bhūmau cūrṇitāṅgavibhūṣaṇaḥ || 5.44. ||

जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् । चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्तलोचनः ।। ५.४४. ॥

jambumāliṃ ca nihataṃ kiṅkarāṃśca mahābalān | cukrodha rāvaṇaḥ śrutvā kopasaṃraktalocanaḥ || 5.44. ||

स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः प्रहस्तपुत्रे निहते महाबले । अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान् समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ।। ५.४४. ॥

sa roṣasaṃvartitatāmralocanaḥ prahastaputre nihate mahābale | amātyaputrānativīryavikramān samādideśāśu niśācareśvaraḥ || 5.44. ||