अयम् हि माम् दीपयते समुत्थितः ।
तनूज शोक प्रभवो हुत अशनः । महीम् इमाम् रश्मिभिर् उत्तम प्रभो । यथा निदाघे भगवान् दिवा करः ॥
ayam hi mām dīpayate samutthitaḥ |
tanūja śoka prabhavo huta aśanaḥ | mahīm imām raśmibhir uttama prabho | yathā nidāghe bhagavān divā karaḥ ||
Word by word from the Valmiki Ramayan Dataset (IIT Kanpur / Gyaandweep)
तनूजशोकप्रभवःborn out of the grief of separation from my sonअयम्thisहुताशनःfireसमुत्थितःhaving arisenनिदाघेin summerउद्धतप्रभःimmense heatभगवान्divineदिवाकरःSunरश्मिभिःwith his raysइमाम्thisमहीं यथाlike earthमाम्meदीपयतेis burning.
Translation
M. N. Dutt (1891–94), via Valmiki Ramayan DatasetI am consumed by this blazing fire of grief caused by separation from my son like the earth scorched in summer by the Sungod with his oppressive rays इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे त्रिचत्वारिंशस्सर्गः।। Thus ends the fortythird sarga of Ayodhyakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.
Hindi
Gita Press, Gorakhpur (Hindi, via ramcharit.in)‘जैसे ग्रीष्म ऋतु में उत्कृष्ट प्रभावाले भगवान् सूर्य अपनी किरणों द्वारा इस पृथ्वी को अधिक ताप देते हैं, उसी प्रकार यह पुत्रशोकजनित महान् अहितकारक अग्नि आज मुझे जलाये दे रही है’
Hinglish