तथा ब्रुवाणाम् अपि धर्म वत्सलो ।
न च स्म सीताम् नृ वरः निनीषति । उवाच च एनाम् बहु सम्निवर्तने । वने निवासस्य च दुह्खिताम् प्रति ॥
tathā bruvāṇām api dharma vatsalo |
na ca sma sītām nṛ varaḥ ninīṣati | uvāca ca enām bahu samnivartane | vane nivāsasya ca duhkhitām prati ||
Word by word from the Valmiki Ramayan Dataset (IIT Kanpur / Gyaandweep)
धर्मवत्सलःdevoted to righteousnessनृवरःbest of menतथाthat wayब्रूवाणामपिthough speakingसीताम्tp Sitaन निनीषति स्मwas unwilling to takeसन्निवर्तनेto dissuade herएनाम्to herवनेin the forestनिवासस्यof stayदुःखितां प्रतिto the grievedबहुin many waysउवाच चsaid.
Translation
M. N. Dutt (1891–94), via Valmiki Ramayan DatasetAlthough Sita was thus appealing, Rama, devoted to righteousness, was (still) unwilling to take her. In order to dissuade her, he began to describe to the mournful Sita the many hardships of forest life. इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे सप्तविंशस्सर्गः।। Thus ends the twentyseventh sarga of Ayodhyakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.
Hindi
Gita Press, Gorakhpur (Hindi, via ramcharit.in)‘मेरे हृदय का सम्पूर्ण प्रेम एकमात्र आपको ही अर्पित है, आपके सिवा और कहीं मेरा मन नहीं जाता, यदि आपसे वियोग हुआ तो निश्चय ही मेरी मृत्यु हो जायगी। इसलिये आप मेरी याचना सफल करें, मुझे साथ ले चलें, यही अच्छा होगा; मेरे रहने से आपपर कोई भार नहीं पड़ेगा’
Hinglish