Sarga 27

खरम् तु राम अभिमुखम् प्रयांतम् वाहिनी पतिः । राक्षसः त्रिशिरा नाम संनिपत्य इदम् अब्रवीत् ॥

kharam tu rāma abhimukham prayāṃtam vāhinī patiḥ | rākṣasaḥ triśirā nāma saṃnipatya idam abravīt ||

माम् नियोजय विक्रांतम् त्वम् निवर्तस्व साहसात् । पश्य रामम् महाबाहुम् संयुगे विनिपातितम् ॥

mām niyojaya vikrāṃtam tvam nivartasva sāhasāt | paśya rāmam mahābāhum saṃyuge vinipātitam ||

प्रतिजानामि ते सत्यम् आयुधम् च अहम् आलभे । यथा रामम् वधिष्यामि वधार्हम् सर्व रक्षसाम् ॥

pratijānāmi te satyam āyudham ca aham ālabhe | yathā rāmam vadhiṣyāmi vadhārham sarva rakṣasām ||

अहम् वा अस्य रणे मृत्युः एष वा समरे मम । विनिवर्त्य रण उत्साहम् मुहूर्तम् प्राश्निको भव ॥

aham vā asya raṇe mṛtyuḥ eṣa vā samare mama | vinivartya raṇa utsāham muhūrtam prāśniko bhava ||

प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानम् प्रयास्यसि । मयि वा निहते रामम् संयुगाय प्रयास्यसि ॥

prahṛṣṭo vā hate rāme janasthānam prayāsyasi | mayi vā nihate rāmam saṃyugāya prayāsyasi ||

खरः त्रिशिरसा तेन मृत्यु लोभात् प्रसादितः । गच्छ युध्य इति अनुज्ञातो राघव अभिमुखो ययौ ॥

kharaḥ triśirasā tena mṛtyu lobhāt prasāditaḥ | gaccha yudhya iti anujñāto rāghava abhimukho yayau ||

त्रिशिराः तु रथेन एव वाजि युक्तेन भास्वता । अभ्यद्रवत् रणे रामम् त्रि शृंग इव पर्वतः ॥

triśirāḥ tu rathena eva vāji yuktena bhāsvatā | abhyadravat raṇe rāmam tri śṛṃga iva parvataḥ ||

शर धारा समूहान् स महामेघ इव उत्सृजन् । व्यसृजत् सदृशम् नादम् जल आर्द्रस्य इव दुन्दुभेः ॥

śara dhārā samūhān sa mahāmegha iva utsṛjan | vyasṛjat sadṛśam nādam jala ārdrasya iva dundubheḥ ||

आगच्छंतम् त्रिशिरसम् राक्षसम् प्रेक्ष्य राघवः । धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन् सायकान् शितान् ॥

āgacchaṃtam triśirasam rākṣasam prekṣya rāghavaḥ | dhanuṣā pratijagrāha vidhunvan sāyakān śitān ||

स संप्रहारः तुमुलो राम त्रिशिरसोः तदा । संबभूव अतीव बलिनोः सिंह कुं~जरयोः इव ॥

sa saṃprahāraḥ tumulo rāma triśirasoḥ tadā | saṃbabhūva atīva balinoḥ siṃha kuṃm̐jarayoḥ iva ||

ततः त्रिशिरसा बाणैः ललाटे ताडितः त्रिभिः । अमर्षी कुपितो रामः संरब्धम् इदम् अब्रवीत् ॥

tataḥ triśirasā bāṇaiḥ lalāṭe tāḍitaḥ tribhiḥ | amarṣī kupito rāmaḥ saṃrabdham idam abravīt ||

अहो विक्रम शूरस्य राक्षसस्य ईदृशम् बलम् । पुष्पैः इव शरैः यस्य ललाटे अस्मि परिक्षतः ॥

aho vikrama śūrasya rākṣasasya īdṛśam balam | puṣpaiḥ iva śaraiḥ yasya lalāṭe asmi parikṣataḥ ||

मम अपि प्रतिगृह्णीष्व शरान् चाप गुण च्युतान् । एवम् उक्त्वा सुसंरब्धः शरान् आशीविष उपमान् ॥

mama api pratigṛhṇīṣva śarān cāpa guṇa cyutān | evam uktvā susaṃrabdhaḥ śarān āśīviṣa upamān ||

त्रिशिरो वक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर् दश । चतुर्भिः तुरगान् अस्य शरैः संनत पर्वाभिः ॥

triśiro vakṣasi kruddho nijaghāna catur daśa | caturbhiḥ turagān asya śaraiḥ saṃnata parvābhiḥ ||

न्यपातयत तेजस्वी चतुरः तस्य वाजिनः । अष्टभिः सायकैः सूतम् रथ उपस्थे न्यपातयत् ॥

nyapātayata tejasvī caturaḥ tasya vājinaḥ | aṣṭabhiḥ sāyakaiḥ sūtam ratha upasthe nyapātayat ||

रामः चिच्छेद बाणेन ध्वजम् च अस्य समुच्छ्रितम् । ततो हत रथात् तस्मात् उत्पतंतम् निशाचरम् ॥

rāmaḥ ciccheda bāṇena dhvajam ca asya samucchritam | tato hata rathāt tasmāt utpataṃtam niśācaram ||

चिच्छेद रामः तम् बाणैः हृदये सो अभवत् जडः । सायकैः च अप्रमेय आत्मा सामर्षः तस्य रक्षसः ॥

ciccheda rāmaḥ tam bāṇaiḥ hṛdaye so abhavat jaḍaḥ | sāyakaiḥ ca aprameya ātmā sāmarṣaḥ tasya rakṣasaḥ ||

शिरांसि अपातयत् त्रीणि वेगवद्भिः त्रिभिः शतैः । स धूम शोणित उद्गारी राम बाण अभिपीडितः ॥

śirāṃsi apātayat trīṇi vegavadbhiḥ tribhiḥ śataiḥ | sa dhūma śoṇita udgārī rāma bāṇa abhipīḍitaḥ ||

न्यपतत् पतितैः पूर्वम् समरस्थो निशाचरः । हत शेषाः ततो भग्ना राक्षसाः खर संश्रयाः ॥

nyapatat patitaiḥ pūrvam samarastho niśācaraḥ | hata śeṣāḥ tato bhagnā rākṣasāḥ khara saṃśrayāḥ ||

द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्र त्रस्ता मृगा इव । तान् खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितः त्वरन् । रामम् एव अभिदुद्राव राहुः चन्द्रमसम् यथा ॥

dravanti sma na tiṣṭhanti vyāghra trastā mṛgā iva | tān kharo dravato dṛṣṭvā nivartya ruṣitaḥ tvaran | rāmam eva abhidudrāva rāhuḥ candramasam yathā ||